Szczypanie do betonu

Realizacja prac budowlanych związanych z budową dowolnych obiektów jest nierozerwalnie związana z produkcją betonu. Są one wykonywane podczas wylewania jastrychu, budowy fundamentów, konstrukcji ślepej przestrzeni, konstrukcji monolitycznych konstrukcji. Zgodnie z postanowieniami obecnego SNiP, betonowe prace są wykonywane przez niektóre marki betonu zgodnie z zatwierdzonym algorytmem. Gwarantuje to wytrzymałość i stabilność budowanych konstrukcji, a także długą żywotność. Zapoznajmy się bardziej szczegółowo z podstawowymi przepisami dotyczącymi przepisów budowlanych.

SNiP w sprawie prac betonowych - główne przepisy i struktura normy

Kodeksy budowlane i przepisy zatwierdzone w 1987 roku i zarejestrowane pod numerem 3.03.01 są głównym dokumentem regulacyjnym, który reguluje wymagania dotyczące produkcji betonowej. Na przykład, zgodnie z dokumentem, betonowanie powinno być wykonane z wstępnie przesianych składników, które są dozowane wagowo. Zasady wymagają, aby komponenty były wprowadzane do rozwiązania w ściśle określonej kolejności i mieszane przez pewien czas.

Ogólna struktura przepisów jest dość obszerna i obejmuje szereg zagadnień:

  • wymagania dotyczące materiałów używanych do rozwiązań;
  • zalecenia dotyczące dozowania składników podczas mieszania;
  • metody układania betonu na różnych typach fundamentów;
  • cechy ochrony powierzchni i pielęgnacji do utwardzania betonu;
  • metoda testowa dla zestalonej macierzy na etapie akceptacji;
  • specyfika betonowania w różnych temperaturach;
  • wymagania dotyczące zbrojenia betonu i konstrukcji szalunku;
  • metody kontroli jakości konstrukcji opartych na betonie.

W budowie każdego obiektu budowlanego nie można zrobić bez wykonywania konkretnych prac

Opracowując projekt do produkcji pracy, odzwierciedla on wszystkie rodzaje działań, które należy wykonać zgodnie z wymaganiami przepisów budowlanych. Odchylenia od ustawowych regulacji obniżają jakość konkretnych działań, wpływając na bezpieczeństwo konstrukcji i trwałość. Rozważ główne postanowienia głównych sekcji dokumentu regulacyjnego.

Wymagania przepisów budowlanych dla prac betonowych - przygotowanie rozwiązań

Do przygotowania składu jakościowego zgodnie z kodami budowlanymi stosuje się różne rodzaje roztworów, których agregaty mają określoną wielkość i są wstępnie oczyszczone z zanieczyszczeń.

Upewnij się, że spełniasz następujące wymagania:

  • dawkowanie składników odbywa się poprzez ważenie;
  • proporcje składników w celu dostosowania do różnych partii cementu;
  • w razie potrzeby wprowadzić zmiany do receptury podczas wykonywania partii;
  • postępuj zgodnie z zalecaną kolejnością ładowania komponentów;
  • dostarczać gotowy beton na budowę specjalnym transportem.

Ważne jest przestrzeganie następującej kolejności ładowania komponentów do betoniarki:

  • na początku wyrabiania wylej wymaganą objętość wody i dodaj piasek;
  • następnie dodać rozdrobniony wypełniacz i cement do mieszalnika roboczego.

Wymieszaj składniki w jednolitym stanie. Zabrania się rozcieńczania gotowego roztworu wodą w celu zwiększenia mobilności mieszaniny.

Marka i rodzaj cementu i wypełniacza służącego do przygotowania rozwiązania, określają cel i zakres jego zastosowania

Jak układać mieszankę betonową SNiP 3.03.01

Aby zapewnić, że wymagane właściwości wytrzymałościowe monolitu powinny być właściwie ułożone. SNiP zawiera wymagania dotyczące przygotowania ram. To może być dół dla fundacji lub zwykłego placu zabaw. Konieczne jest oczyszczenie miejsca z gruzu, cementu, brudu i wystających korzeni drzew i roślinności.

Podobnie jak na przygotowanym podłożu do betonowania, SNiP zawiera również zalecenia. Ważne jest przestrzeganie następujących punktów:

  • ułożyć roztwór w poziomej warstwie o równej grubości;
  • zapobiegają pęknięciom podczas zalewania mieszanki betonowej;
  • zagęścić układ bez odkładania wibroizolacji na klatce wzmacniającej;
  • zapewnić unieruchomienie deskowania podczas ubijania roztworu;
  • ułożyć kolejną warstwę betonu przed utwardzeniem poprzedniej;
  • obserwować odległość 5-7 cm od płaszczyzny roztworu do górnej części szalunku;
  • wykonać na powierzchniowe szwy robocze zgodnie z wymaganiami projektu.

Podczas wylewania należy obserwować wysokość opadania zaprawy w szalunku, a także grubość każdej z warstw odlewu.

Jakiego betonu w budowie wykonuje się zgodnie z SNiP

Kody budowlane klasyfikują wykonanie konkretnej pracy. Główne typy:

  • przygotowanie roztworu;
  • wylewanie betonu;
  • zagęszczanie matrycy;
  • budowanie fundamentów;
  • konstrukcja ściany;
  • budowa dwukropka;
  • wylewanie jastrychu;
  • Dbaj o utwardzanie materiału.

Każdy typ pracy, zgodnie z SNiP, ma wiele funkcji

Dodatkowe rodzaje prac budowlanych związanych z betonowaniem obejmują:

  • budowa szalunków;
  • produkcja klatek wzmacniających.

W zależności od temperatury otoczenia, w której wykonywane są prace, są one podzielone na następujące typy:

  • zima, przeprowadzana w temperaturach poniżej zera stopni Celsjusza;
  • wiosną i jesienią, które są wykonywane w normalnej temperaturze;
  • letnie, produkowane w czasie upałów w temperaturze powyżej 25 ° C.

Dbałość o beton jest określona przez warunki temperaturowe, w których przeprowadzono betonowanie.

Jak kontrolowana jest produkcja robotów betonowych (SNiP 3.03.01)

Na wszystkich etapach realizacji konkretnych prac przeprowadzonych działań kontrolnych. Sprawdzane są następujące punkty:

  • przepisy dotyczące zgodności;
  • czas mieszania;
  • plastyczność i ciężar właściwy mieszaniny;
  • jakość wykonania szalunku;
  • wytrzymałość spawania klatek wzmacniających;
  • poprawna instalacja zaworów;
  • czyste deskowanie powierzchniowe;
  • wysokość zrzutu mieszaniny;
  • jakość wibrowania.

Wdrożenie środków kontrolnych zapewnia jakość betonowania.

Wszystkie niezbędne wymagania związane z produkcją betonu określone są w przepisach budowlanych. Ważne jest, aby dokładnie przestudiować ten dokument regulacyjny, aby zapewnić wytrzymałość i trwałość konstrukcji betonowych.

Prace betonowe

MATERIAŁY DO BETONU

2.1. Wybór cementu do przygotowania mieszanek betonowych powinien być dokonany zgodnie z tymi zasadami (zalecany załącznik 6) i GOST 23464-79. Akceptacja cementów powinna być przeprowadzona zgodnie z GOST 22236-85, transport i magazynowanie cementów - zgodnie z GOST 22237-85 i SNiP 3.09.01-85.

2.2. Kruszywa do betonu są używane frakcjonowane i przemyte. Zabronione jest stosowanie naturalnej mieszanki piasku i żwiru bez przesiewania na frakcje (obowiązkowy dodatek 7). Przy wyborze kruszyw do betonu należy stosować głównie materiały z lokalnych surowców. Aby uzyskać wymagane właściwości technologiczne mieszanek betonowych i właściwości użytkowe betonu, należy stosować dodatki chemiczne lub ich kompleksy zgodnie z obowiązkowym dodatkiem 7 i zalecanym dodatkiem 8.

MIESZANKI BETONOWE

2.3. Dozowanie składników mieszanek betonowych powinno odbywać się wagowo. Dopuszczone do dozowania przez objętość dodatków do wody wprowadzanych do mieszanki betonowej w postaci roztworów wodnych. Stosunek składników określa się dla każdej partii cementu i kruszyw, w przygotowaniu betonu o wymaganej wytrzymałości i mobilności. Dozowanie składników należy dostosować podczas przygotowywania mieszanki betonowej, biorąc pod uwagę dane z monitoringu wskaźników właściwości cementu, wilgotności, granulometrii kruszyw i kontroli wytrzymałości.

2.4. Kolejność nakładania składników, czas mieszania mieszanki betonowej powinien być ustalony dla konkretnych materiałów i warunków wyposażenia do mieszania betonu używanego do oceny mobilności, jednorodności i wytrzymałości betonu w danej partii. Wraz z wprowadzeniem kawałków materiałów włóknistych (włókien), taki sposób ich wprowadzania powinien być zapewniony, aby nie tworzyły grudek i nieciągłości.

Podczas przygotowywania mieszanki betonowej przy użyciu oddzielnej technologii należy postępować zgodnie z następującą procedurą:

woda, porcja piasku, drobno zmielony wypełniacz mineralny (jeśli jest używany) i cement, gdzie wszystko się miesza, są dozowane do działającego szybkoobrotowego miksera;

powstałą mieszaninę wprowadza się do betoniarki, wstępnie załadowanej pozostałą częścią kruszywa i wody, i znowu wszystko miesza się.

2.5. Transport i dostarczanie mieszanek betonowych powinien odbywać się wyspecjalizowanym środkiem zapewniającym zachowanie określonych właściwości mieszanki betonowej. Zabrania się dodawania wody w miejscu układania mieszanki betonowej, aby zwiększyć jej mobilność.

2.6. Skład mieszanki betonowej, przygotowanie, zasady odbioru, metody kontroli i transportu muszą być zgodne z GOST 7473-85.

2.7. Wymagania dotyczące składu, przygotowania i transportu mieszanek betonowych podano w tabeli. 1.

Kontrola (metoda, objętość, rodzaj rejestracji)

1. Liczba frakcji kruszywa grubego o wielkości ziarna, mm:

Pomiar zgodnie z GOST 10260-82, magazyn robót

2. Największy łączny rozmiar dla:

Nie więcej niż 2/3 najmniejszej odległości między prętami zbrojeniowymi

Nie więcej niż 1/2 grubości płyty

Nie więcej niż 1 / 3-1 / 2 grubości produktu

podczas pompowania pompy do betonu:

Nie więcej niż 0,33 średnicy wewnętrznej rurociągu

w tym ziarna o największym rozmiarze formy płatkowej i igłowej

Nie więcej niż 15% masy

podczas pompowania przez betonowe rurociągi zawartość piasku jest mniejsza niż, mm:

Pomiar zgodnie z GOST 8736-85, czasopismo prac

UKŁADANIE MIESZANEK BETONOWYCH

2.8. Przed betonowaniem należy usunąć z podłoża skalne, poziome i nachylone powierzchnie betonowe spoin roboczych, gruzu, brudu, oleju, śniegu i lodu, folie cementowe itp. Bezpośrednio przed ułożeniem mieszanki betonowej oczyszczone powierzchnie należy spłukać wodą i osuszyć strumieniem powietrza.

2.9. Wszystkie konstrukcje i ich elementy, które są zamykane podczas późniejszej produkcji robót (przygotowane bazy konstrukcji, zaworów, produktów wbudowanych itp.), A także poprawny montaż i mocowanie szalunku i jego elementów nośnych, powinny być wykonane zgodnie z SNiP 3.01.01-85.

2.10. Mieszanki betonowe powinny być układane w betonowanych konstrukcjach warstwami poziomymi o tej samej grubości bez przerw, ze spójnym kierunkiem układania w jednym kierunku we wszystkich warstwach.

2.11. Podczas zagęszczania mieszanki betonowej wibratory nie są obsługiwane na zbrojeniach i produktach osadzonych, sznurach i innych elementach mocujących szalunki. Głębokość zanurzenia wibratora zanurzeniowego w mieszance betonowej powinna zapewnić jej pogłębienie się do poprzednio położonej warstwy o 5-10 cm Krok permutacji wibratorów zanurzeniowych nie powinien przekraczać półtora raza ich promienia;

2.12. Układanie następnej warstwy mieszanki betonowej jest dozwolone, zanim beton zacznie układać się w poprzedniej warstwie. Czas trwania przerwy pomiędzy układaniem sąsiednich warstw mieszanki betonowej bez tworzenia połączenia roboczego ustala laboratorium konstrukcyjne. Górny poziom mieszanki betonowej musi znajdować się 50 do 70 mm poniżej górnej krawędzi paneli szalunkowych.

2.13. Powierzchnia połączeń roboczych, ułożona podczas nieregularnego układania mieszanki betonowej, powinna być prostopadła do osi betonowanych słupów i belek, powierzchni płyt i ścian. Odnowienie betonowania jest dozwolone, gdy beton osiągnie wytrzymałość co najmniej 1,5 MPa. W koordynacji z organizacją projektu dozwolone jest układanie szwów podczas betonowania:

kolumny - na poziomie górnej części fundamentu, na dole dźwigarów, belek i wsporników dźwigu, na górze dźwigarów dźwigowych, na dnie kapiteli kolumn;

Duże belki, monolitycznie połączone z płytami - 20-30 mm poniżej znaku dolnej powierzchni płyty, a jeśli występują wybrzuszenia w płycie - na znaku dolnej płyty;

płaskie płyty - w dowolnym miejscu równolegle do mniejszej strony płyty;

żebrowane podłogi w kierunku równoległym do drugich belek;

pojedyncze belki - w środku jednej trzeciej rozpiętości belek, w kierunku równoległym do głównych belek (dźwigarów) w obrębie dwóch środkowych ćwiartek przęsła dźwigarów i płyt;

tablice, łuki, sklepienia, zbiorniki, bunkry, konstrukcje hydrauliczne, mosty i inne złożone konstrukcje i konstrukcje inżynierskie - w miejscach określonych w projektach.

2.14. Wymagania dotyczące układania i zagęszczania mieszanek betonowych podano w tabeli. 2

Kontrola (metoda, objętość, rodzaj rejestracji)

1. Wytrzymałość powierzchni betonowych podstaw podczas czyszczenia filmu cementowego:

Pomiar zgodnie z GOST 10180-78, GOST 18105-86, GOST 22690.0-77, magazyn robót

strumień wody i powietrza

mechaniczny metalowy pędzel

piasek hydrauliczny lub nóż mechaniczny

2. Wysokość swobodnego zrzutu masy betonowej w szalunku konstrukcji:

Pomiar, 2 razy na zmianę, dziennik roboczy

słabo zbrojone konstrukcje podziemne w glebach suchych i spoistych

3. Grubość ułożonych warstw mieszanki betonowej:

Pomiar, 2 razy na zmianę, dziennik roboczy

przy zagęszczaniu mieszanki za pomocą ciężkich zawieszonych pionowo ustawionych wibratorów

5-10 cm mniej niż długość roboczej części wibratora

podczas zagęszczania mieszanki z zawieszonymi wibratorami pod kątem do pionu (do 30 °)

Nie więcej niż rzut pionowy długości roboczej części wibratora

gdy zagęszczanie mieszanki z ręcznymi wibratorami głębokimi

Nie więcej niż 1,25 długości części roboczej wibratora

przy zagęszczaniu mieszanki za pomocą wibratorów powierzchniowych w konstrukcjach:

z pojedynczym wzmocnieniem

z podwójnym wzmocnieniem

CZYSZCZENIE I ZAWIERANIE

2.15. W początkowym okresie twardnienia beton musi być chroniony przed opadami atmosferycznymi lub utratą wilgoci, a następnie utrzymany w warunkach wysokiej temperatury i wilgotności, tworząc warunki zwiększające jego wytrzymałość.

2.16. Środki dotyczące opieki nad konkretami, procedury i harmonogramu ich wdrażania, monitorowania ich wdrażania i harmonogramu struktur rozbiórki powinny zostać ustalone przez CPD.

2.17. Przemieszczanie ludzi na betonowanych konstrukcjach i układanie konstrukcji szalunkowych dozwolone jest po tym, jak beton osiągnie wytrzymałość co najmniej 1,5 MPa.

BADANIE BADAŃ PRZY AKCEPTACJI BUDOWY

2.18. Trwałość, mrozoodporność, gęstość, wodoodporność, odkształcalność, a także inne wskaźniki określone w projekcie powinny być określone zgodnie z wymogami istniejących norm państwowych.

BETON NA POROWANYM WYPEŁNIENIU

2.19. Betony muszą spełniać wymagania GOST 25820-83.

2.20. Materiały do ​​betonu powinny być wybrane zgodnie z obowiązkowym Załącznikiem 7, a dodatki chemiczne z zalecanym Załącznikiem 8.

2.21. Dobór składu betonu należy wykonać zgodnie z GOST 27006-86.

2.22. Mieszanki betonowe, ich przygotowanie, dostawa, układanie i pielęgnacja betonu muszą spełniać wymagania GOST 7473-85.

2.23. Główne wskaźniki jakości mieszanki betonowej i betonu powinny być kontrolowane zgodnie z tabelą. 3

Kontrola (metoda, objętość, rodzaj rejestracji)

1. Stratyfikacja, nie więcej

Pomiar zgodnie z GOST 10181.4-81, 2 razy na zmianę, dziennik roboczy

2. Siła betonu (w momencie demontażu konstrukcji), nie mniej:

Mierzenie zgodnie z GOST 10180-78 i GOST 18105-86, co najmniej raz dla całej ilości usuwania, dziennik roboczy

3,5 MPa, ale nie mniej niż 50% wytrzymałości obliczeniowej

14,0 MPa, ale nie mniej niż 70% wytrzymałości obliczeniowej

KWASOODPORNE I ODPORNE NA ALKALINĘ

2.24. Betony odporne na działanie kwasów i zasad muszą spełniać wymagania GOST 25192-82. Składy betonu odpornego na kwasy i wymagania materiałowe podano w tabeli. 4

Wymagania dotyczące materiałów

1. Wiązanie - szkło płynne:

Nie mniej niż 280 kg / m 3 (9-11% masy)

1,38-1,42 (ciężar właściwy) z modułem krzemionkowym 2,5-2,8

1,26-1,36 (ciężar właściwy) z modułem krzemionki 2,5-3,5

2. Inicjatorem utwardzania jest krzemofluorek sodu:

Od 25 do 40 kg / m 3 (1,3-2% masy)

Zawartość czystej substancji jest nie mniejsza niż 93%, zawartość wilgoci nie jest większa niż 2%, rozdrobnienie, odpowiednia pozostałość nie jest większa niż 5% na sicie nr 008

w tym do betonu:

8-10% masy ciekłego szkła sodowego

18-20% masy płynnego szkła sodowego lub 15% masy płynnego szkła potasowego

3. Drobne wypełniacze - mączka andesitowa, cukrowa lub bazaltowa

1,3-1,5-krotne zużycie płynnego szkła (12-16%)

Odporność na kwasy nie niższa niż 96%, stopień rozdrobnienia odpowiadający pozostałościom nie więcej niż 10% na sicie nr 0315, wilgotność nie większa niż 2%

4. Drobny kruszywo - piasek kwarcowy

2 razy więcej niż zużycie płynnego szkła (24-26%)

Odporność na kwasy nie niższa niż 96%, wilgotność nie większa niż 1%. Wytrzymałość na rozciąganie skał, z których otrzymuje się piasek i tłuczeń, musi wynosić co najmniej 60 MPa. Stosowanie agregatów węglanowych (wapień, dolomity) jest zabronione, kruszywo nie powinno zawierać wtrąceń metalicznych

5. Duży kruszywo kruszony z andezytu, bisztytu, kwarcu, kwarcytu, felitu, granitu, ceramiki kwasoodpornej

4 razy więcej niż zużycie płynnego szkła (48-50%)

2.25. Przygotowanie mieszanek betonowych na ciekłym szkle powinno odbywać się w następującej kolejności. Wstępnie w zamkniętym mieszalniku inicjator utwardzania, wypełniacz i inne sproszkowane składniki przesiane przez sito nr 03 miesza się na sucho. Płynne szkło miesza się z dodatkami modyfikującymi. Najpierw do mieszarki wprowadza się kruszony kamień ze wszystkich frakcji i piasku, następnie mieszaninę sproszkowanych materiałów miesza się przez 1 minutę, następnie dodaje się płynne szkło i miesza przez 1-2 minuty. W mieszalnikach grawitacyjnych czas mieszania suchych materiałów zwiększa się do 2 minut, a po załadowaniu wszystkich składników do 3 minut. Dodawanie ciekłego szkła lub wody do gotowej mieszaniny nie jest dozwolone. Żywotność mieszanki betonowej - nie więcej niż 50 minut w 20 ° C, przy wzrastającej temperaturze zmniejsza się. Wymagania dotyczące mobilności mieszanek betonowych podano w tabeli. 5

2.26. Transport, układanie i zagęszczanie mieszanki betonowej należy przeprowadzać przy temperaturze powietrza nie niższej niż 10 ° С pod względem nie przekraczającym jego żywotności. Układanie należy przeprowadzać w sposób ciągły. Przy urządzeniu szwem roboczym powierzchnia utwardzonego betonu kwasoodpornego jest cięta, odpylana i szlifowana płynnym szkłem.

2.27. Wilgotność powierzchni betonu lub cegły, zabezpieczona betonem kwasoodpornym, powinna wynosić nie więcej niż 5% masy, na głębokości 10 mm.

2.28. Powierzchnia konstrukcji żelbetowych wykonanych z betonu na cementie portlandzkim przed ułożeniem na nich betonu kwasoodpornego musi być przygotowana zgodnie z wytycznymi projektu lub potraktowana gorącym roztworem krzemofluorku magnezu (3-5% roztwór o temperaturze 60 ° C) lub kwasem szczawiowym (5-10% - roztwór) lub zagruntować poliizocyjanianem lub 50% roztworem poliizocyjanianu w acetonie.

Kontrola (metoda, objętość, rodzaj rejestracji)

Mobilność mieszanek betonowych w zależności od zakresu betonu kwasoodpornego dla:

Pomiar zgodnie z GOST 10181.1-81, czasopismo prac

podłogi, niezbrojonych konstrukcji, okładziny zbiorników, urządzeń

Zanurzenie stożka 0-1 cm, twardość 30-50 s

konstrukcje o niewielkiej grubości zbrojenia powyżej 10 mm

Zanurzenie stożka 3-5 cm, twardość 20-25 s

gęsto wzmocnione cienkościenne konstrukcje

Zanurzenie stożka 6-8 cm, twardość 5-10 s

2.29. Mieszanka betonowa na płynnym szkle powinna być zagęszczana poprzez wibrację każdej warstwy o grubości nie większej niż 200 mm przez 1-2 minuty.

2,30. Utwardzanie betonu przez 28 dni powinno odbywać się w temperaturze nie niższej niż 15 ° C. Suszenie jest dozwolone za pomocą nagrzewnic powietrza w temperaturze 60-80 ° C w ciągu dnia. Tempo wzrostu temperatury nie przekracza 20-30 ° C / h.

2.31. Beton kwasoodporny jest kwasoodporny poprzez wprowadzenie polimerycznych dodatków do składu betonu o 3-5% masie płynnego szkła: alkoholu furylowego, furfuralu, furitolu, żywicy acetonowo-formaldehydowej ACF-3M, eteru tetrafurfurylowego TPS kwasu ortailelenowego, związku z alkoholu furylowego o postaci płynnej z wytworzonym związkiem, za pomocą związku typu flow flow, za pomocą formy przepływowej, za pomocą formy przepływu, za pomocą postaci; 4

2,32. Beton kwasoodporna działanie wody jest zapewniona przez wprowadzenie do młyna naziemnych konkretnych dodatków zawierających aktywną krzemionkę (ziemia okrzemkowa, trypolis Aerosil, krzemień, Chalcedony, etc.), 5-10% wagowych szkła wodnego i dodatków polimerowych, do 10-12% masy szkła wodnego: poliizocyjanian żywica karbamidowa KFZH lub KFMT, silikonowa ciecz impregnująca GKZH-10 lub GKZH-11, emulsja parafinowa.

2,33. Właściwości ochronne betonu kwasoodpornego w stosunku do zbrojenia stalowego zapewnia wprowadzenie inhibitorów korozji do składu betonu 0,1-0,3% masy ciekłego szkła: tlenku ołowiu, kompleksowego dodatku katapiny i sulfonolu, fenyantantranilanu sodu.

2,34. Odtapianie struktur i późniejsze przetwarzanie betonu są dozwolone, gdy beton osiągnie 70% wytrzymałości projektu.

2,35. Poprawę odporności chemicznej konstrukcji z betonu kwasoodpornego zapewnia podwójna obróbka powierzchni roztworem kwasu siarkowego o stężeniu 25-40%.

2,36. Materiały do ​​betonu odpornego na alkalia w kontakcie z roztworami alkalicznymi w temperaturach do 50 ° C, muszą spełniać wymagania GOST 10178-85. Cementy z aktywnymi dodatkami mineralnymi są niedozwolone. Zawartość żużli granulowanych lub elektrotermofosforowych musi wynosić co najmniej 10 i nie więcej niż 20%. Zawartość minerałów3W cementie portlandzkim i żużlu cement portlandzki nie powinien przekraczać 8%. Używanie spoiwa glinowego jest zabronione.

2,37. Delikatny kruszywo (piasek) do betonu odpornego na alkalia, eksploatowane w temperaturze do 30 ° C, powinno być stosowane zgodnie z wymaganiami GOST 10268-80, powyżej 30 ° C - kruszony ze skał odpornych na alkalia - należy stosować wapień, dolomit, magnezyt itp. Kruszywo gruboziarniste (kruszony kamień) do betonu odpornego na alkalia, eksploatowane w temperaturach do 30 ° C, powinno być używane z gęstych skał magmowych - granitu, diabazu, bazaltu itp.

2,38. Kruszywo do betonów odpornych na alkalia eksploatowane w temperaturach powyżej 30 ° C powinno być stosowane z gęstych węglanowych skał osadowych lub metamorficznych - wapienia, dolomitu, magnezytu itp. Nasycenie pokruszonego kamienia nie powinno być większe niż 5%.

BETON ODPORNY NA BUDOWĘ

2,39. Materiały do ​​przygotowania zwykłego betonu, stosowane w temperaturze do 200 ° C, oraz żaroodporny beton powinny być stosowane zgodnie z zalecanym Załącznikiem 6 i obowiązkowym Załącznikiem 7.

2,40. Dozowanie materiałów, przygotowanie i transport mieszanek betonowych musi spełniać wymagania GOST 7473-85 i GOST 20910-82.

2,41. Zwiększenie mobilności mieszanek betonowych do betonu konwencjonalnego, działających w temperaturach do 200 ° C, jest dozwolone poprzez zastosowanie plastyfikatorów i superplastyfikatorów.

2,42. Stosowanie przyspieszaczy chemicznego utwardzania w betonie eksploatowanych w temperaturach powyżej 150 ° C jest niedozwolone.

2,43. Mieszanki betonowe powinny być układane w temperaturze nie niższej niż 15 ° C, a proces ten powinien być ciągły. Przerwy są dozwolone w miejscach połączeń roboczych lub temperaturowych przewidzianych w projekcie.

2,44. Utwardzanie betonu na spoiwie cementowym powinno odbywać się w warunkach zapewniających stan mokry powierzchni betonu.

Utwardzanie betonu na płynnym szkle powinno odbywać się w warunkach suchego powietrza. Gdy twardnieją te betony, należy zapewnić dobrą wentylację, aby usunąć parę wodną.

2,45. Suszenie i ogrzewanie żaroodpornego betonu należy prowadzić zgodnie z CPD.

BETON SPECJALNIE CIĘŻKI OBUWIA I OCHRONĘ PROMIENIOWANIA

2,46. Prace przy użyciu bardzo ciężkiego betonu i betonu w celu ochrony przed promieniowaniem powinny być wykonywane zgodnie ze zwykłą technologią. W przypadkach, w których nie stosuje się konwencjonalne procesy betonowania ponieważ separację złożonych struktur konfiguracji nasycenia twornika dane hipotecznych i komunikacji przepusty, powinny być stosowane oddzielnie betonowania (metoda roztworze lub metodą uplink vtaplivaniya gruboziarnistego agregatu w roztworze). Wybór metody betonowania powinien być określony przez CPD.

2,47. Materiały użyte do ochrony przed promieniowaniem muszą spełniać wymagania projektu.

Zawartość w betonie materiałów o wysokim stopniu absorpcji promieniowania (bor, wodór, kadm, lit, itp.) Musi być zgodna z projektem. Nie można go stosować w betonie dodatków soli (chlorek wapnia, sól), które powodują korozję zbrojenia po napromieniowaniu promieniami gamma i neutronami.

2,48. Wymagania dotyczące rozkładu wielkości cząstek, właściwości fizycznych i mechanicznych kruszyw mineralnych, rudowych i metalowych muszą spełniać wymagania dla kruszyw dla ciężkiego betonu. Kruszywo metalowe powinno być odtłuszczone przed użyciem: Kruszywa metalowe są narażone na rdzewienie.

2,49. W paszportach materiałów wykorzystywanych do produkcji betonowej ochrony przed promieniowaniem należy podać dane pełnej analizy chemicznej tych materiałów.

2.50. Praca z użyciem betonu na agregatach metali jest dozwolona tylko przy dodatniej temperaturze otoczenia.

2.51. Podczas układania mieszanek betonowych stosowanie przenośników taśmowych i wibracyjnych, podajników wibracyjnych, wibratorów jest zabronione, zrzucanie bardzo ciężkiej mieszanki betonowej jest dozwolone od wysokości nie większej niż 1 m.

2.52. Badanie betonu należy przeprowadzić zgodnie z 18 "> str. 2.18.

PRODUKCJA BETONU Z NEGATYWNYMI TEMPERATURAMI POWIETRZA

2.53. Zasady te są wykonywane w okresie betonowania w oczekiwanej średniej dziennej temperaturze zewnętrznej poniżej 5 ° C i minimalnej dziennej temperaturze poniżej 0 ° C.

2.54. Przygotowanie mieszanki betonowej należy przeprowadzić w ogrzewanych betoniarniach, używając podgrzanych wody, rozmrożonych lub ogrzanych kruszyw, które zapewnią mieszankę betonową o temperaturze nie niższej niż wymagana w obliczeniach. Dopuszcza się użycie nieogrzewanych, suchych kruszyw, które nie zawierają lodu na ziarnie i zamrożonych kostkach. Jednocześnie czas mieszania mieszanki betonowej powinien zostać zwiększony o co najmniej 25% w porównaniu z warunkami letnimi.

2.55. Metody i środki transportu powinny gwarantować, że temperatura mieszanki betonowej nie spadnie poniżej wymaganej w obliczeniach.

2.56. Stan podłoża, na którym układana jest mieszanka betonowa, a także temperatura podłoża i sposobu układania, powinien wykluczać możliwość zamarzania mieszaniny w strefie kontaktu z podłożem. On stoi konkretne metody projektowania termos z podgrzewania mieszanki betonowej, a także stosowania betonu z dodatkami przeciw zamarzaniu pozwoliło położyć mieszaninę na neotogretoe fundamencie nepuchinistoe lub starego betonu, jeżeli oszacowanie w strefie styku w okresie rozliczeniowym utrzymując betonu nie zdarza jej zamarzania. W temperaturach poniżej -10 ° C struktur betonowanie gustoarmirovannyh średnica zwory większa niż 24 mm, wzmocnienie twardych profili walcowanych i dużych części metalowe osadzone powinny być wykonywane z wstępnego nagrzewania metalu, który w temperaturze dodatniej lub miejscowego mieszaniny wibracyjnym w priarmaturnoy i stref szalunkowych wyjątkiem przypadki układania wstępnie ogrzanych mieszanek betonowych (w temperaturze mieszaniny powyżej 45 ° C). Czas mieszania wibrujących mieszanek betonowych powinien zostać zwiększony o co najmniej 25% w porównaniu do warunków letnich.

2.57. Podczas betonowania elementów ramy i konstrukcji ramy w konstrukcjach ze sztywnym węzłów sprzęgania (słupy) muszą urządzenie nieciągłości rozpiętości w zależności od temperatury obróbki cieplnej, z wynikającymi naprężeniami termicznymi powinna być skoordynowana z organizacją projektowania. Nieodkształcone powierzchnie konstrukcji należy przykryć parą i materiałami termoizolacyjnymi natychmiast po zakończeniu betonowania.

Wyloty konstrukcji żelbetowych powinny być przykryte lub zaizolowane do wysokości (długości) nie mniejszej niż 0,5 m.

2.58. Przed ułożeniem betonowej (zaprawy) mieszanki powierzchni wnęk złączy prefabrykowanych elementów betonowych należy oczyścić ze śniegu i lodu.

2.59. Betonowanie konstrukcji na glebach wiecznej zmarzliny powinno odbywać się zgodnie z SNiP II-18-76.

Przyspieszania twardnienia betonu podczas betonowania monolityczna pale wiercone i monolithing buroopusknyh powinna być osiągnięta przez wprowadzenie do mieszaniny betonowej kompleksowych dodatków przeciw zamarzaniu nie zmniejszają wytrzymałość betonu zamarzaniu zmarzliny.

2,60. Wybór sposobu utrzymywania betonu podczas betonowania zimowego konstrukcji monolitycznych powinien być dokonany zgodnie z zalecanym dodatkiem 9.

2,61. Kontrola wytrzymałości betonu powinna być z reguły przeprowadzana poprzez badanie próbek wykonanych w miejscu układania masy betonowej. Próbki przechowywane w szronie powinny być przechowywane przez 2-4 godziny w temperaturze 15-20 ° C przed badaniem.

Pozwalają kontrolować wytrzymałość wytworzoną przez temperaturę betonu w procesie starzenia.

2,62. Wymagania dotyczące produkcji robót przy ujemnych temperaturach powietrza podano w tabeli. 6

WPROWADZENIE

Niniejszy dokument regulacyjny (SNiP) zawiera podstawowe przepisy określające ogólne wymagania dotyczące konstrukcji betonowych i żelbetowych, w tym wymagania dotyczące betonu, zbrojenia, obliczeń, projektowania, budowy, budowy i eksploatacji konstrukcji.

Szczegółowe instrukcje dotyczące obliczeń, projektowania, produkcji i eksploatacji zawierają odpowiednie dokumenty regulacyjne (SNiP, kodeksy postępowania), opracowane dla niektórych typów konstrukcji żelbetowych w ramach rozwoju tego SNiP (Załącznik B).

Przed publikacją odpowiednich zestawów przepisów i innych opracowywanych dokumentów SNiP dozwolone jest obliczanie i projektowanie konstrukcji betonowych i żelbetowych przy użyciu obecnie obowiązujących dokumentów regulacyjnych i doradczych.

W rozwoju tego dokumentu uczestniczyli: A.I. Gwiazdy, Dr. Tech. Nauki - głowa tematu; Dr techn. Sciences: AS W przypadku lovov, T.A. Muhamed i Ewa, E.A. Chistyakov - odpowiedzialni wykonawcy.

NORMY BUDOWY I ZASADY FEDERACJI ROSYJSKIEJ

KONSTRUKCJE BETONOWE I BETONOWE

C ONCRETE I WZBOGACONE KONSTRUKCJE BETONOWE

1 STOSOWANIE

Niniejsze zasady i przepisy mają zastosowanie do wszystkich rodzajów konstrukcji betonowych i żelbetowych stosowanych w budownictwie przemysłowym, cywilnym, transportowym, hydraulicznym i innych obszarach konstrukcji, wykonanych ze wszystkich rodzajów betonu i zbrojenia oraz poddanych wszelkiego rodzaju efektom.

2 LINKI NORMATYWNE

Te kody i zasady wykorzystują odniesienia do dokumentów regulacyjnych wymienionych w dodatku A.

3 WARUNKI I DEFINICJE

W tych zasadach i przepisach terminy i definicje są stosowane zgodnie z dodatkiem B.

4 OGÓLNE WYMOGI DOTYCZĄCE KONKRETNYCH I WZMOCNIONYCH KONSTRUKCJI BETONOWYCH

4.1 Konstrukcje betonowe i żelbetowe wszystkich typów muszą spełniać wymagania:

- na użyteczność;

- na trwałość, a także dodatkowe wymagania określone w projekcie zadania.

4.2 Aby spełnić wymogi bezpieczeństwa, konstrukcje powinny mieć takie wstępne cechy charakterystyczne, aby przy odpowiednim stopniu niezawodności, różne oddziaływania projektowe podczas budowy i eksploatacji budynków i konstrukcji wykluczałyby zniszczenie jakiegokolwiek rodzaju lub upośledzenie zdolności serwisowania związane ze szkodami dla życia lub zdrowia ludzi, mienia i środowisko.

4.3 Aby spełnić wymagania dotyczące zgodności operacyjnej, projekt powinien mieć takie charakterystyki początkowe, aby przy odpowiednim stopniu niezawodności różne pęknięcia nie powodowały powstawania lub nadmiernych pęknięć, a także nadmiernych ruchów, wibracji i innych uszkodzeń, które utrudniają normalne funkcjonowanie (naruszenie wymagań dla wygląd projektu, wymagania technologiczne dla normalnej eksploatacji sprzętu, mechanizmy, wymagania projektowe dla kombinacji Elementy solny i inne wymagania stawiane przez konstrukcji).

W koniecznych przypadkach konstrukcje powinny mieć cechy, które spełniają wymagania dotyczące izolacji termicznej, izolacji akustycznej, biologii i innych technologii.

Wymagania dotyczące braku pęknięć nakładane są na konstrukcje żelbetowe, które, gdy przekrój jest całkowicie rozciągnięty, muszą być wykonane z nieprzepuszczalnością (znajdującą się pod ciśnieniem z cieczy lub gazów narażonych na promieniowanie itp.), Na unikalne konstrukcje, do których mają zwiększone wymagania dotyczące trwałości, oraz także do struktur eksploatowanych pod wpływem bardzo agresywnego środowiska.

W pozostałych konstrukcjach żelbetowych dopuszcza się powstawanie pęknięć i wymagane jest ograniczenie szerokości otwierania pęknięć.

4.4 Aby spełnić wymagania dotyczące trwałości, konstrukcja musi mieć taką początkową charakterystykę, aby w określonym czasie spełniała wymagania dotyczące bezpieczeństwa i przydatności operacyjnej, biorąc pod uwagę wpływ na charakterystykę geometryczną konstrukcji i właściwości mechaniczne materiałów o różnych efektach projektowych (obciążenie długotrwałe, niekorzystny klimatyczny, technologiczny, efekty temperatury i wilgotności, przemienne zamrażanie i rozmrażanie e, agresywne efekty itp.).

4.5 Bezpieczeństwo, przydatność do celów operacyjnych, trwałość konstrukcji betonowych i żelbetowych oraz inne wymagania określone w projekcie muszą być spełnione przez:

- wymagania dotyczące betonu i jego składników;

- wymagania dotyczące wzmocnienia;

- wymagania dotyczące obliczeń projektowych;

- wymagania operacyjne.

Wymagania dla obciążeń i uderzeń, dla odporności ogniowej, dla szczelności, dla odporności na mrozy, dla wartości granicznych odkształceń (ugięcia, przemieszczenia, amplituda oscylacji), dla obliczonych wartości temperatury zewnętrznej i wilgotności względnej środowiska, dla ochrony konstrukcji budowlanych przed działaniem agresywnych mediów i itp. są ustalone przez odpowiednie dokumenty regulacyjne (SNiP 2.01.07, SNiP 2.06.04, SNiP II-7, SNiP 2.03.11, SNiP 21-01, SNiP 2.02.01, SNiP 2.05.03, SNiP 33-01, SNiP 2.06. 06, SNiP 23-01, SNiP 32-04).

4.6 Przy projektowaniu konstrukcji betonowych i żelbetowych, niezawodność konstrukcji ustala się zgodnie z GOST 27751 za pomocą pół-probabilistycznej metody obliczeniowej, stosując obliczone wartości obciążeń i uderzeń, charakterystyki konstrukcyjne betonu i zbrojenia (lub stali konstrukcyjnej), określone przy użyciu odpowiednich szczególnych współczynników niezawodności dla standardowych wartości tych charakterystyk, biorąc pod uwagę poziom odpowiedzialności budynków i budowli.

Regulacyjne wartości obciążeń i uderzeń, wartości współczynników bezpieczeństwa dla ładunku, a także współczynniki bezpieczeństwa dla zamierzonego celu konstrukcji są określone w odpowiednich dokumentach regulacyjnych dla konstrukcji budowlanych.

Obliczone wartości obciążeń i uderzeń są podejmowane w zależności od rodzaju obliczonego stanu granicznego i obliczonej sytuacji.

Poziom niezawodności obliczonych wartości właściwości materiałów ustalany jest w zależności od sytuacji projektowej i niebezpieczeństwa osiągnięcia odpowiedniego stanu granicznego i jest regulowany wartością współczynników bezpieczeństwa dla betonu i zbrojenia (lub stali konstrukcyjnej).

Obliczenia konstrukcji betonowych i żelbetowych mogą być dokonywane zgodnie z określoną wartością niezawodności opartą na pełnych obliczeniach probabilistycznych w obecności wystarczających danych dotyczących zmienności głównych czynników uwzględnionych w obliczonych zależnościach.

5 WYMOGI DOTYCZĄCE BETONU I ARMATURY

5.1 Wymagania dotyczące betonu

5.1.1 Przy projektowaniu konstrukcji betonowych i żelbetowych zgodnie z wymaganiami dla konkretnych konstrukcji, należy określić rodzaj betonu, jego standaryzowane i kontrolowane wskaźniki jakości (GOST 25192, GOST 4.212).

5.1.2 W przypadku konstrukcji betonowych i żelbetowych należy stosować rodzaje betonu spełniające funkcję użytkową konstrukcji i wymagania dla nich, zgodnie z obowiązującymi normami (GOST 25192, GOST 26633, GOST 25820, GOST 25485, GOST 20910, GOST 25214, GOST 25246, GOST R 51263).

5.1.3 Główne standaryzowane i kontrolowane wskaźniki jakości betonu to:

- klasa wytrzymałości na ściskanie B;

- osiowa klasa wytrzymałości na rozciąganie Bt ;

- znak na odporności na mróz F;

- znak na wodoodpornym W;

- oznaczyć średnią gęstość D.

Klasa betonu w wytrzymałości na ściskanie B odpowiada wartości wytrzymałości kubicznej betonu przy ściskaniu w MPa z zabezpieczeniem 0,95 (wartość normatywna to siła biologiczna) i jest przyjmowana w przedziale od B 0,5 do B 120.

Osiowa wytrzymałość na rozciąganie betonu klasy Bt odpowiada wartości wytrzymałości betonu na rozciąganie osiowe w MPa z zabezpieczeniem 0,95 (wytrzymałość standardowa betonu) i jest brana w granicach Bt 0,4 do Bt 6

Dopuszcza się inną wartość zabezpieczenia wytrzymałości betonu w ściskaniu i naprężeniu osiowym zgodnie z wymaganiami dokumentów regulacyjnych dla niektórych specjalnych rodzajów konstrukcji (na przykład dla masywnych konstrukcji hydraulicznych).

Klasa betonu pod względem odporności na mróz F odpowiada minimalnej liczbie cyklicznych cykli zamrożonego zamrażania i rozmrażania utrzymywanych przez próbkę w standardowym teście i jest akceptowana w zakresie od F 15 do F 1000.

Klasa wodoodporności betonu W odpowiada maksymalnej wartości ciśnienia wody (MPa · 1 0 - 1) utrzymywanej przez badaną próbkę betonu i jest przyjmowana w przedziale od W 2 do W 20.

Oznaczyć średnią gęstość D odpowiada średniej wartości gęstości nasypowej betonu w kg / m 3 i jest ona przyjmowana w przedziale od D 200 do D 5000.

Do napinania marki betonu do samodestrukcji.

W razie potrzeby ustalić dodatkowe wskaźniki jakości betonu związane z przewodnością cieplną, odpornością temperaturową, ognioodpornością, odpornością na korozję (zarówno sam beton i jego zbrojenie), ochroną biologiczną, jak i inne wymagania dotyczące projektu (SNiP 23-02, SNiP 2.03. 11).

Wskaźniki jakości betonu powinny być zaopatrzone w odpowiednią konstrukcję mieszanki betonowej (w oparciu o charakterystykę materiałów do betonu i wymagań dla betonu), technologię przygotowania betonu i produkcję pracy. Wskaźniki betonu są kontrolowane podczas procesu produkcji i bezpośrednio w strukturze.

Niezbędne wskaźniki betonu należy ustalić przy projektowaniu konstrukcji betonowych i żelbetowych zgodnie z obliczeniami i warunkami eksploatacji z uwzględnieniem różnych wpływów środowiskowych i właściwości ochronnych betonu w stosunku do przyjętego rodzaju zbrojenia.

Klasy i klasy betonu należy przypisać zgodnie z ich seriami parametrycznymi, ustalonymi dokumentami prawnymi.

Klasa wytrzymałości betonu B jest zalecana we wszystkich przypadkach.

Osiowa wytrzymałość na rozciąganie betonu klasy Bt zalecane w przypadkach, w których ta charakterystyka ma ogromne znaczenie i jest kontrolowana podczas produkcji.

Gatunek betonu o odporności na mróz F jest zalecany do konstrukcji narażonych na przemienne zamarzanie i rozmrażanie.

Marka betonu na wodoszczelny W jest zalecana dla konstrukcji, do których nakłada się wymagania ograniczające przepuszczalność.

Wiek betonu, który odpowiada jego klasie pod względem wytrzymałości na ściskanie i osiowej wytrzymałości na rozciąganie (wiek projektowania), przypisywany jest przy projektowaniu w oparciu o możliwe realne warunki konstrukcji ładunkowych z obciążeniami projektowymi, biorąc pod uwagę metodę wznoszenia i warunki hartowania betonu. W przypadku braku tych danych, klasa betonu jest ustalana w wieku projektowym na 28 dni.

5.2 Normatywne i obliczone wartości wytrzymałości i charakterystyki odkształcenia betonu

5.2.1 Głównymi wskaźnikami wytrzymałości i odkształcalności betonu są wartości normatywne ich wytrzymałości i charakterystyki odkształcenia.

Główne właściwości wytrzymałościowe betonu są wartościami standardowymi:

Standardowa wartość wytrzymałości betonu na ściskanie osiowe (wytrzymałość pryzmatyczna) powinna być ustalona w zależności od standardowej wartości wytrzymałości próbek kostki (standardowa wytrzymałość) dla odpowiedniego rodzaju betonu i kontrolowana w produkcji.

Standardowa wartość odporności betonu na rozciąganie osiowe przy wyznaczaniu klasy betonu na wytrzymałość na ściskanie powinna być ustawiona w zależności od standardowej wartości wytrzymałości na ściskanie próbek kostki dla odpowiedniego rodzaju betonu i kontrolowana w produkcji.

Stosunek między standardowymi wartościami pryzmatu i biconic wytrzymałość na ściskanie betonu, jak również stosunek standardowych wartości wytrzymałości betonu na rozciąganie i wytrzymałość betonu na ściskanie dla odpowiedniego rodzaju betonu powinny być ustalone na podstawie standardowych testów.

Przy przypisywaniu klasy betonu do osiowej wytrzymałości na rozciąganie przyjmuje się, że standardowa wartość wytrzymałości betonu na osiowe rozciąganie jest równa numerycznej charakterystyce klasy betonu dla osiowej wytrzymałości na rozciąganie kontrolowanej podczas produkcji.

Główne właściwości odkształceniowe betonu to wartości standardowe:

- ostateczne odkształcenia względne betonu przy ściskaniu osiowym i naprężeniu ε bo , n i εbto , n ;

Ponadto określa się następujące właściwości odkształcenia:

- początkowy współczynnik deformacji poprzecznej betonu v;

- moduł wytrzymałości na ścinanie betonu G;

- współczynnik odkształcenia temperatury betonu αbt ;

- względny wzrost pełzania betonu ε cr (lub odpowiadające im cechy pełzania φb , cr, miara pełzania cb , cr );

- względne odkształcenia skurczowe betonu do εshr.

Wartości regulacyjne charakterystyki odkształceniowej betonu powinny być ustalone w zależności od rodzaju betonu, klasy betonu pod względem wytrzymałości na ściskanie, gatunku betonu według średniej gęstości, a także w zależności od parametrów technologicznych betonu, jeśli jest on znany (skład i właściwości mieszanki betonowej, metody utwardzania betonu i inne parametry).

5.2.2 Jako uogólnioną charakterystykę właściwości mechanicznych betonu z jednoosiowym stanem naprężeń, należy przyjąć schemat stanu normatywnego (odkształcenie) betonu, który ustala związek między naprężeniami σb , nbt , n ) i wzdłużne odkształcenia względne εb , nbt , n ) ściśnięty (rozciągnięty) beton pod krótkotrwałym działaniem pojedynczego obciążenia (zgodnie ze standardowymi testami) do ich standardowych wartości.

5.2.3 Główna obliczona charakterystyka wytrzymałościowa betonu użytego do obliczeń to obliczone wartości wytrzymałości betonu:

Obliczone wartości wytrzymałości betonu należy określać, dzieląc standardowe wartości wytrzymałości betonu na osiowe ściskanie i rozciąganie przez odpowiednie współczynniki bezpieczeństwa betonu ściskanego i rozciągającego.

Wartości współczynników niezawodności należy przyjmować w zależności od rodzaju betonu, charakterystyki projektowej betonu, rozważanego stanu granicznego, ale nie mniej:

dla współczynnika niezawodności dla betonu ściskanego:

1, 3 - dla stanów granicznych pierwszej grupy;

1, 0 - dla stanów granicznych drugiej grupy;

dla współczynnika niezawodności dla naprężonego betonu:

1, 5 - dla stanów granicznych pierwszej grupy w wyznaczaniu klasy betonu na wytrzymałość na ściskanie;

1, 3 - to samo, przy przydzielaniu klasy betonu na siłę nacisku osiowego;

1, 0 - dla stanów granicznych drugiej grupy.

Obliczone wartości podstawowych charakterystyk odkształcenia betonu dla stanów granicznych pierwszej i drugiej grupy należy przyjąć jako równe ich wartościom normatywnym.

Wpływ charakteru ładunku, otoczenia, stanu naprężenia betonu, cech konstrukcyjnych elementu i innych czynników, które nie są bezpośrednio odzwierciedlone w obliczeniach, należy uwzględnić w obliczeniowej wytrzymałości i charakterystyce deformacji betonu przez współczynniki warunków betonowych γbi.

5.2.4 Obliczone wykresy stanu (odkształcenia) betonu należy wyznaczyć, zastępując wartości normatywne parametrów wykresów ich odpowiednimi obliczonymi wartościami przyjętymi zgodnie z 5.2.3.

5.2.5 Wartości charakterystyki wytrzymałościowej betonu o płaskim (dwuosiowym) lub objętościowym (trójosiowym) naprężeniu powinny być ustalone z uwzględnieniem rodzaju i klasy betonu z kryterium wyrażającego zależność między wartościami granicznymi naprężeń działających w dwóch lub trzech wzajemnie prostopadłych kierunkach.

Odkształcenia betonu powinny być ustalane z uwzględnieniem stanów naprężeń płaskich lub objętościowych.

5.2.6 Charakterystyka betonu - matrycę w konstrukcjach wzmocnionych dyspersyjnie należy przyjmować zarówno dla konstrukcji betonowych, jak i żelbetowych.

Charakterystykę betonu zbrojonego włóknami w konstrukcjach z betonu zbrojonego włóknami należy ustalić w zależności od właściwości betonu, względnej zawartości, kształtu, wielkości i umiejscowienia włókien w betonie, jego przyczepności do betonu i właściwości fizyczno-mechanicznych, a także w zależności od wielkości elementu lub struktury.

5.3 Wymagania zaworów

5.3.1 Przy projektowaniu budynków i konstrukcji żelbetowych zgodnie z wymaganiami dotyczącymi konstrukcji betonowych i żelbetowych należy określić rodzaj zbrojenia, jego ustandaryzowane i kontrolowane wskaźniki jakości.

5.3.2 W przypadku konstrukcji z betonu zbrojonego należy zastosować następujące rodzaje zbrojenia, ustalone przez odpowiednie normy:

- walcowany na gorąco profil gładki i okresowy o średnicy 3 -8 0 mm;

- termo mechanik i utwardzony okresowy profil utwardzany o średnicy 6 -4 0 mm;

- utwardzane mechanicznie w stanie zimnym (odkształcenia na zimno i formowane) o profilu okresowym lub gładkim, o średnicy 3-12 mm;

- liny wzmacniające o średnicy 6-1 5 mm;

- niemetaliczne wzmocnienie kompozytowe.

Ponadto liny stalowe (spiralne, dwuwarstwowe, zamknięte) mogą być stosowane w konstrukcjach wieloprzęsłowych.

Do zdyspergowanego zbrojenia betonu należy zastosować włókno lub częste oczka.

Blacha stalowa i stal profilowa są stosowane do stalowych konstrukcji stalowych (konstrukcje stalowe i elementy żelbetowe) zgodnie z odpowiednimi normami i normami (SNiP II-23).

Rodzaj zbrojenia należy podjąć w zależności od przeznaczenia konstrukcji, decyzji projektowej, charakteru obciążeń i oddziaływania środowiska.

5.3.3 Głównym znormalizowanym i kontrolowanym wskaźnikiem jakości zbrojenia stalowego jest klasa wytrzymałości na rozciąganie, oznaczana przez:

A - dla wzmocnionego na gorąco i wzmocnionego termomechanicznie;

B - dla zbrojonego na zimno i erozji zbrojenia;

K - do lin wzmacniających.

Klasa zbrojenia odpowiada gwarantowanej wartości granicy plastyczności (fizycznej lub warunkowej) w M P a, ustalonej zgodnie z wymaganiami norm i specyfikacji, i jest akceptowana w zakresie od A 240 do A 15 00, od B 500 do B 2000 i od K 1400 do K 2500.

Klasy zaworów powinny być przypisane zgodnie z ich seriami parametrycznymi, ustalonymi w dokumentach regulacyjnych.

Oprócz wymagań wytrzymałości na rozciąganie, zbrojenie nakłada wymagania na dodatkowe wskaźniki określone odpowiednimi normami: spawalność, wytrzymałość, ciągliwość, odporność na pękanie korozyjne, odporność na relaksację, odporność na promieniowanie Xl, odporność w wysokich temperaturach, wydłużenie przy zerwaniu itp.

Niemetaliczne zbrojenie (w tym włókno) również nakłada wymagania dotyczące zasadowości i przyczepności oraz betonu.

Wymagane wskaźniki brane są pod uwagę przy projektowaniu konstrukcji żelbetowych zgodnie z wymaganiami obliczeń i produkcji, a także zgodnie z warunkami pracy konstrukcji, biorąc pod uwagę różne wpływy środowiskowe.

5.4 Normatywne i obliczone wartości wytrzymałości i odkształcenia zbrojenia

5.4.1 Głównymi wskaźnikami wytrzymałości i odkształcalności zbrojenia są normatywne wartości ich wytrzymałości i charakterystyki odkształcenia.

Główną cechą wytrzymałości zbrojenia (ściskania) jest standardowa wartość rezystancji R s , n, równy wartości fizycznej granicy plastyczności lub warunkowej odpowiadającej resztkowemu wydłużeniu (skrócenie) równym 0,2%. Ponadto, standardowe wartości wytrzymałości zbrojenia podczas ściskania są ograniczone do wartości odpowiadających odkształceniom równym ograniczającym względnym odkształceniom skracania się betonu otaczającego jego rozważane ściśnięte zbrojenie.

Główną charakterystyką odkształcenia zbrojenia są wartości standardowe:

- względne odkształcenia wydłużenia zbrojenia εs 0, n gdy napięcie osiągnie standardowe wartości R s , n ;

Dla zaworów o fizycznej granicy plastyczności standardowe wartości względnego odkształcenia wydłużenia zbrojenia εs 0, n definiowane jako sprężyste odkształcenia względne przy standardowych wartościach wytrzymałości zbrojenia i jego module sprężystości.

Dla zaworów o warunkowej granicy plastyczności standardowe wartości względnego odkształcenia wydłużenia zbrojenia εs 0, n zdefiniowane jako suma resztkowego wydłużenia zbrojenia, równa 0,2%, oraz sprężyste odkształcenia względne przy naprężeniu równym konwencjonalnej granicy plastyczności.

W przypadku zbrojonego zbrojenia standardowe wartości względnych odkształceń skracania są takie same jak w przypadku rozciągania, o ile nie wskazano inaczej, ale nie większe niż ograniczające względne odkształcenia skracania betonu.

Standardowe wartości modułu sprężystości zbrojenia przy ściskaniu i rozciąganiu są takie same i ustawione dla odpowiednich rodzajów i klas zbrojenia.

5.4.2 Jako uogólnioną charakterystykę właściwości mechanicznych zbrojenia należy sporządzić schemat stanu (odkształcenie) zbrojenia określając zależność naprężeń σs , n i względne odkształcenia εs , n zawory do krótkotrwałego działania pojedynczego obciążenia (zgodnie ze standardowymi testami) do osiągnięcia ustalonych wartości standardowych.

Przyjmuje się, że schematy stanu zbrojenia naprężonego i ściskanego są takie same, z wyjątkiem przypadków, w których rozpatrywane jest działanie zbrojenia, w którym wcześniej występowały nieelastyczne odkształcenia przeciwnego znaku.

Charakter schematu stanu zbrojenia jest ustalany w zależności od typu pręta zbrojeniowego.

5.4.3 Obliczone wartości rezystancji zbrojenia R s wyznaczone przez podzielenie standardowych wartości rezystancji zaworu na współczynnik bezpieczeństwa dla zaworu.

Wartości współczynnika niezawodności należy przyjmować w zależności od klasy zbrojenia i rozważanego stanu granicznego, ale nie mniej niż:

przy obliczaniu stanów granicznych pierwszej grupy - 1, 1;

przy obliczaniu stanów granicznych drugiej grupy - 1,0.

Obliczone wartości modułu sprężystości zbrojenia E s równe ich wartościom standardowym.

Wpływ charakteru ładunku, otoczenia, stanu naprężenia zbrojenia, czynników technologicznych i innych warunków pracy, które nie są bezpośrednio odzwierciedlone w obliczeniach, należy uwzględnić w obliczeniowej wytrzymałości i charakterystyce odkształcenia zbrojenia przez współczynniki warunków roboczych zbrojenia γsi.

5.4.4 Schematy obliczeniowe stanu zbrojenia należy wyznaczyć, zastępując standardowe wartości parametrów wykresów ich wartościami projektowymi przyjętymi zgodnie z instrukcją 5.4.3.

6 WYMOGI DOTYCZĄCE OBLICZANIA KONKRETNYCH I WZMOCNIONYCH KONSTRUKCJI BETONOWYCH

6.1 Przepisy ogólne

6.1.1 Obliczenia konstrukcji betonowych i żelbetowych powinny być wykonane zgodnie z wymaganiami GOST 27751 przy użyciu metody stanów granicznych, w tym:

- stany graniczne pierwszej grupy, prowadzące do całkowitej niezdolności do działania struktur;

- stany marginalne drugiej grupy, które utrudniają normalne funkcjonowanie konstrukcji lub zmniejszają trwałość budynków i budowli w porównaniu do przewidywanego okresu użytkowania.

Obliczenia muszą zapewniać niezawodność budynków lub budowli podczas ich całego okresu użytkowania, a także podczas produkcji robót zgodnie z nałożonymi na nie wymogami.

Obliczenia dla stanów granicznych pierwszej grupy obejmują:

- obliczenie wytrzymałości;

- obliczenie stabilności formy (dla struktur cienkościennych);

- obliczenia dotyczące stabilności pozycji (rollover, sliding, surfaceing).

Obliczenia wytrzymałości konstrukcji betonowych i żelbetowych powinny być dokonywane pod warunkiem, że siły, naprężenia i odkształcenia w strukturach z różnych efektów, biorąc pod uwagę początkowy stan naprężeń (naprężenie wstępne, temperaturę i inne efekty) nie powinny przekraczać odpowiednich wartości ustalonych przez normy.

Obliczenia dotyczące stabilności kształtu konstrukcji, a także stabilności położenia (biorąc pod uwagę wspólną pracę konstrukcji i podstawy, ich właściwości odkształceniowe, odporność na ścinanie przy kontakcie z podłożem i inne cechy) należy wykonać zgodnie z instrukcjami dokumentów regulacyjnych dotyczących niektórych typów konstrukcji.

W niezbędnych przypadkach, w zależności od rodzaju i przeznaczenia konstrukcji, należy dokonać obliczeń na stanach granicznych związanych ze zjawiskami, w których zachodzi potrzeba zaprzestania działania (nadmierne odkształcenia, przesunięcia w stawach i inne zjawiska).

Obliczenia dla stanów granicznych drugiej grupy obejmują:

- obliczanie pęknięć;

- obliczenia otwarcia pęknięcia;

- obliczenie deformacji.

Obliczenia konstrukcji betonowych i żelbetowych dla powstawania pęknięć powinny być dokonywane pod warunkiem, że siły, naprężenia lub odkształcenia w strukturach z różnych wpływów nie powinny przekraczać ich odpowiednich wartości granicznych postrzeganych przez konstrukcję podczas powstawania pęknięć.

Obliczenia konstrukcji żelbetowych do otwierania pęknięć dokonywane są pod warunkiem, że szerokość otwarcia pęknięć w konstrukcji i od różnych efektów nie powinna przekraczać maksymalnych dopuszczalnych wartości ustalonych w zależności od wymagań dotyczących projektu, jego warunków pracy, wpływu na środowisko i właściwości materiałów, biorąc pod uwagę cechy zachowania korozyjnego zbrojenia.

Obliczenia konstrukcji betonowych i żelbetowych dla odkształceń powinny być wykonane z warunku, w którym odchylenia, kąty obrotu, przemieszczenia i oscylacje amplitudy konstrukcji z różnych wpływów nie powinny przekraczać odpowiednich maksymalnych dopuszczalnych wartości.

W przypadku konstrukcji, w których powstawanie pęknięć nie jest dozwolone, muszą być spełnione wymagania dotyczące braku pęknięć. W tym przypadku obliczenie otwarcia pęknięcia nie powoduje.

W przypadku innych struktur, które umożliwiają tworzenie się pęknięć, przeprowadza się obliczenia powstawania pęknięć w celu określenia potrzeby obliczenia otwarcia pęknięcia i tolerancji pęknięć podczas obliczania odkształceń.

6.1.2 Obliczenia konstrukcji betonowych i żelbetowych pod kątem trwałości (na podstawie obliczeń warunków granicznych dla pierwszej i drugiej grupy) należy wykonać pod warunkiem, że ze względu na charakterystykę projektu (wymiary, liczba zbrojenia i inne cechy), konkretne wskaźniki jakości (wytrzymałość, mrozoodporność), wodoodporność, odporność na korozję, odporność na temperaturę i inne wskaźniki) i wzmocnienie (wytrzymałość, odporność na korozję i inne wskaźniki), biorąc pod uwagę wpływ środowiska na długi czas Czas realizacji i okres użytkowania konstrukcji budynku lub konstrukcji muszą być co najmniej ustalone dla konkretnych typów budynków i budowli.

Ponadto, w razie potrzeby, należy przeprowadzić obliczenia dotyczące przewodności cieplnej, izolacji akustycznej, ochrony biologicznej i innych parametrów.

6.1.3 Obliczanie konstrukcji betonowych i żelbetowych (liniowych, planarnych, przestrzennych, masywnych) dla stanów granicznych pierwszej i drugiej grupy powstaje w wyniku naprężeń, sił, odkształceń i przemieszczeń obliczonych na podstawie wpływów zewnętrznych w konstrukcjach i układach budynków i konstrukcji przez nie uformowanych biorąc pod uwagę nieliniowość fizyczną (nieelastyczne odkształcenia betonu i zbrojenia), możliwe powstawanie pęknięć i, jeśli to konieczne, anizotropię, akumulację uszkodzeń i geometryczną nieliniowość (wpływ odkształceń na wysiłek w projekty).

Fizyczna nieliniowość i anizotropia powinny być brane pod uwagę przy definiowaniu relacji, które dotyczą naprężenia i odkształcenia (lub siły i przemieszczenia), jak również w warunkach wytrzymałości i odporności na pękanie materiału.

W statycznie nieokreślonych konstrukcjach należy uwzględnić redystrybucję sił w elementach układu z powodu powstawania pęknięć i powstawania niesprężystych odkształceń w betonie i zbrojeniu, aż do pojawienia się stanu granicznego w elemencie. Wobec braku metod obliczeniowych, które uwzględniają nieelastyczne właściwości betonu zbrojonego lub dane o nieelastycznej pracy elementów żelbetowych, dopuszczalne jest wyznaczanie sił i naprężeń w statycznie nieokreślonych strukturach i układach przy założeniu sprężystej pracy elementów żelbetowych. Zaleca się wzięcie pod uwagę wpływu nieliniowości fizycznej poprzez dostosowanie wyników obliczeń liniowych na podstawie danych eksperymentalnych, modelowania nieliniowego, wyników obliczeń podobnych obiektów i szacunków ekspertów.

Przy obliczaniu struktur pod względem wytrzymałości, odkształcenia, tworzenia się i otwierania pęknięć w oparciu o metodę elementów skończonych należy sprawdzić warunki wytrzymałości i odporności na pękanie wszystkich elementów skończonych tworzących strukturę, a także warunki występowania nadmiernych przemieszczeń konstrukcji. Oceniając ostateczny stan wytrzymałości, dopuszcza się zniszczenie oddzielnych skończonych elementów, jeżeli nie pociąga to za sobą stopniowego niszczenia budynku lub konstrukcji, a po wygaśnięciu rozważanego obciążenia, operacyjna przydatność budynku lub konstrukcji jest zachowana lub może zostać przywrócona.

Określenie sił granicznych i odkształceń w konstrukcjach betonowych i żelbetowych powinno być dokonywane na podstawie schematów projektowych (modeli), które najbardziej odpowiadają faktycznemu fizycznemu charakterowi działania struktur i materiałów w rozpatrywanym stanie granicznym.

Nośność konstrukcji żelbetowych zdolnych do dostatecznego odkształcenia plastycznego (w szczególności przy zastosowaniu zbrojenia o fizycznej granicy plastyczności) można określić metodą ograniczania równowagi.

6.1.4 Przy obliczaniu konstrukcji betonowych i żelbetowych według stanów granicznych, należy rozważyć różne sytuacje projektowe zgodnie z GOST 27751.

6.1.5 Obliczenia konstrukcji betonowych i żelbetowych powinny być wykonane dla wszystkich rodzajów obciążeń, które odpowiadają celom funkcjonalnym budynków i budowli, z uwzględnieniem wpływu środowiska (wpływów klimatycznych i wody dla konstrukcji otoczonych wodą), a jeśli to konieczne, biorąc pod uwagę wpływ ogień, temperatura i wilgotność oraz wpływ agresywnych środowisk chemicznych.

6.1.6. Obliczenia konstrukcji betonowych i żelbetowych wykonuje się na podstawie momentów zginających, sił wzdłużnych, sił ścinających i momentów obrotowych, a także na temat lokalnego wpływu obciążenia.

6.1.7 Przy obliczaniu konstrukcji betonowych i żelbetowych należy uwzględnić specyfikę właściwości różnych rodzajów betonu i zbrojenia, wpływ na nie rodzaju ładunku i środowiska, metody zbrojenia, kompatybilność zbrojenia i betonu (z i bez przylegania zbrojenia do betonu), technologię wytwarzanie typów strukturalnych żelbetowych elementów budynków i budowli.

Obliczenia konstrukcji sprężonych powinny być dokonywane z uwzględnieniem początkowych (wstępnych) naprężeń i naprężeń w zbrojeniu i betonie, strat sprężenia i osobliwości przenoszenia naprężenia wstępnego na beton.

Obliczenia prefabrykowanych struktur monolitycznych i stalowych konstrukcji żelbetowych powinny być dokonywane z uwzględnieniem początkowych naprężeń i odkształceń uzyskanych przez prefabrykowane betonowe lub stalowe elementy nośne z działania obciążeń podczas montażu monolitycznego betonu, aby ustalić jego wytrzymałość i zapewnić wspólną pracę z prefabrykowanymi elementami betonowymi lub stalowymi elementami nośnymi. Przy obliczaniu prefabrykowanych struktur monolitycznych i stalowych konstrukcji żelbetowych wytrzymałość połączeń stykowych prefabrykowanych żelbetowych i stalowych elementów nośnych z monolitycznym betonem powinna być zapewniona poprzez tarcie, przyczepność przez kontakt materiałów lub za pomocą kluczowych połączeń, wylotów zbrojenia i specjalnych kotew..

W strukturach monolitycznych należy zapewnić wytrzymałość konstrukcyjną, biorąc pod uwagę pracujące betonowe złącza.

Przy obliczaniu konstrukcji prefabrykowanych należy zapewnić wytrzymałość połączeń węzłowych i czołowych prefabrykowanych elementów, wykonanych przez połączenie stalowych elementów osadzonych, wylotów zbrojenia i zamonolu i szyjanu i betonu.

Obliczenia struktur wzmacnianych dyspersyjnie (włókno-beton, cement zbrojony) powinny być dokonywane z uwzględnieniem charakterystyki betonu dyspersyjnego, zbrojonego zbrojenia i cech działania struktur zdyspergowanych.

6.1.8 Przy obliczaniu struktur płaskich i przestrzennych, poddanych działaniu siły w dwóch wzajemnie prostopadłych kierunkach, należy rozważyć oddzielne płaskie lub przestrzenne małe charakterystyczne elementy oddzielone od struktury siłami działającymi na boki elementu. Jeśli występują pęknięcia, wysiłki te są określane z uwzględnieniem lokalizacji pęknięć, sztywności zbrojenia (osiowego i stycznego), sztywności betonu (między pęknięciami i pęknięciami) i innych cech. W przypadku braku pęknięć siły są zdefiniowane jak dla ciała stałego.

Dopuszcza się w obecności pęknięć, aby określić siłę w założeniu sprężystej pracy elementu betonowego.

Obliczenia elementów należy wykonać na najniebezpieczniejszych odcinkach, położonych pod kątem w stosunku do kierunku sił działających na element, na podstawie modeli projektowych, które uwzględniają pracę naprężonego zbrojenia w pęknięciu i pracę betonu między pęknięciami w stanie naprężenia płaskiego.

Obliczanie struktur płaskich i przestrzennych jest dozwolone dla całej konstrukcji w oparciu o metodę ograniczania równowagi, w tym uwzględnienie stanu zdeformowanego w momencie zniszczenia, a także stosowanie uproszczonych modeli obliczeniowych.

6.1.9 Przy obliczaniu masywnych struktur poddanych działaniu siły w trzech wzajemnie prostopadłych kierunkach, należy rozważyć oddzielne małe objętościowe elementy charakterystyczne oddzielone od struktury siłami działającymi wzdłuż krawędzi elementu. Jednocześnie wysiłki powinny być ustalane na podstawie założeń podobnych do przyjętych dla elementów planarnych (patrz 6.1.8).

Obliczenia elementów należy wykonać na najbardziej niebezpiecznych sekcjach, które są usytuowane pod kątem względem kierunku sił działających na element, na podstawie modeli obliczeniowych, które uwzględniają pracę betonu i zbrojenie w stanie naprężeń objętościowych.

6.1.10 Do projektowania złożonych konfiguracji (na przykład przestrzennych), oprócz metod obliczeniowych do oceny nośności, złamania kości i odkształcalności, można również wykorzystać wyniki testowania modeli fizycznych.

6.2 Obliczanie elementów betonowych i żelbetowych na wytrzymałość

6.2.1. Obliczanie elementów betonowych i żelbetowych na podstawie wytrzymałości produktów:

- na normalnych odcinkach (pod działaniem momentów zginających i sił podłużnych) na nieliniowym modelu odkształcenia, a dla prostych elementów konfiguracyjnych - na siły ograniczające;

- na pochyłych odcinkach (pod działaniem sił poprzecznych), na przekrojach przestrzennych (pod działaniem momentów obrotowych), na lokalnym oddziaływaniu obciążenia (lokalne ściskanie, wytłaczanie) - na siły graniczne.

Obliczenia wytrzymałości krótkich elementów żelbetowych (krótkie konsole i inne elementy) dokonywane są w oparciu o model frame-core.

6.2.2 Obliczanie wytrzymałości elementów betonowych i żelbetowych dla siły ostatecznej wytworzonej z warunku, że siła F z zewnętrznych obciążeń i uderzeń w rozpatrywanym przekroju nie powinna przekraczać maksymalnej siły F ult, które mogą być postrzegane przez element w tej sekcji

Obliczanie elementów betonowych dla wytrzymałości

6.2.3 Elementy betonowe, w zależności od warunków pracy i nałożonych na nie wymagań, należy obliczyć według normalnych przekrojów poprzecznych dla sił granicznych bez uwzględnienia (6.2.4) lub biorąc pod uwagę (6.2.5) konkretny opór rozciągniętej strefy.

6.2.4 Nie biorąc pod uwagę wytrzymałości betonu strefy rozciągniętej, obliczenia wykonuje się mimośrodowo z elementów sprężonego betonu o wartościach mimośrodowej siły wzdłużnej nieprzekraczającej 0,9 odległości od środka ciężkości odcinka do najbardziej skompresowanego włókna. W tym przypadku siła graniczna, która może być postrzegana przez element, jest określana na podstawie wytrzymałości konstrukcyjnej betonu na ściskanie R b, równomiernie rozłożone w konwencjonalnej strefie sprężonej sekcji o środku ciężkości zbieżnej z punktem przyłożenia siły podłużnej.

W przypadku masywnych konstrukcji betonowych konstrukcji hydraulicznych, w strefie sprężonej należy wykonać trójkątny wykres naprężeń, nie przekraczający obliczonej wartości wytrzymałości betonu na ściskanie R b. W tym przypadku mimośród siły podłużnej względem środka ciężkości odcinka nie powinien przekraczać 0,65 odległości od środka ciężkości do najbardziej ściśniętego włókna z betonu.

6.2.5 Uwzględniając wytrzymałość betonu strefy rozciągniętej, obliczenia mimośrodowo ściskanych elementów betonowych z mimośrodową siłą wzdłużną większą niż określona w 6.2.4, elastyczne elementy betonowe (które mogą być użyte), a także mimośrodowo ściskane elementy o mimośrodowej sile wzdłużnej określonej w 6.2.4, ale w których warunki działania nie pozwalają na powstawanie pęknięć. W tym przypadku siła ograniczająca, która może być postrzegana przez przekrój elementu, jest określona jak dla elastycznego korpusu o maksymalnych naprężeniach rozciągających równych obliczonej wartości betonu odporności na naprężenie R bt.

6.2.6 Przy obliczaniu mimośrodowo ściskanych elementów betonowych należy wziąć pod uwagę wpływ wyboczeń i przypadkowych mimośrodów.

Obliczanie elementów żelbetowych na podstawie normalnych przekrojów

6.2.7 Obliczanie elementów żelbetowych przez siły graniczne powinno być dokonywane poprzez określenie sił granicznych, które mogą być postrzegane przez beton i zbrojenie w sekcji normalnej, z następujących postanowień:

- przyjmuje się, że wytrzymałość betonu na rozciąganie wynosi zero;

- wytrzymałość betonu na ściskanie jest reprezentowana przez naprężenia równe obliczonej wytrzymałości betonu na ściskanie i równomiernie rozłożone na warunkowo ściśniętej strefie betonu;

- naprężenia rozciągające i ściskające w zbrojeniu są przyjmowane nie więcej niż opór konstrukcyjny, odpowiednio, naprężenia i ściskania.

6.2.8 Obliczenia elementów żelbetowych za pomocą nieliniowego modelu deformacji dokonuje się na podstawie diagramów stanu betonu i zbrojenia na podstawie hipotezy płaskich przekrojów. Kryterium siły przekrojów normalnych jest osiągnięcie ograniczających względnych odkształceń i nd w betonie lub zbrojeniu.

6.2.9 Przy obliczaniu ekscentrycznie ściśniętych elementów należy wziąć pod uwagę losowy mimośród i efekt wyboczenia.

Obliczanie elementów żelbetowych na podstawie nachylonych przekrojów

6.2.10 Obliczanie elementów żelbetowych według wytrzymałości skośnych odcinków dokonywane jest: przez nachyloną sekcję dla działania siły poprzecznej, przez nachyloną sekcję dla działania zginania u jej momentu i przez pasek pomiędzy nachylonymi sekcjami dla działania siły poprzecznej.

6.2.11 Przy obliczaniu elementu z żelbetu na wytrzymałość przekroju nachylonego na działanie siły poprzecznej, ograniczającą siłę poprzeczną, która może być postrzegana przez element w przekroju nachylonym, należy określić jako sumę maksymalnych sił poprzecznych postrzeganych przez beton w przekroju nachylonym i zbrojeniu poprzecznym przechodzącym przez nachyloną sekcję.

6.2.12 Przy obliczaniu elementu żelbetowego w odniesieniu do wytrzymałości przekroju nachylonego pod kątem wpływu momentu zginającego moment graniczny, który może być postrzegany przez element w przekroju nachylonym, należy określić jako sumę maksymalnych momentów odbieranych przez zbrojenie podłużne i poprzeczne przechodzące przez nachyloną sekcję względem osi przechodzącej przez punkt przyłożenia wynikowy wysiłek w strefie skompresowanej.

6.2. 13 Przy obliczaniu elementu z betonu zbrojonego wzdłuż paska między nachylonymi sekcjami na skutek działania siły poprzecznej, ostateczna siła poprzeczna, która może być postrzegana przez element, powinna być określona na podstawie wytrzymałości nachylonego pasa betonowego pod wpływem sił ściskających wzdłuż taśmy i sił rozciągających z poprzecznego zbrojenia przechodzącego przez nachyloną taśmę..

Obliczanie elementów żelbetowych na podstawie wytrzymałości przekrojów przestrzennych

6.2.14 Przy obliczaniu elementów żelbetowych na wytrzymałość przekrojów przestrzennych moment graniczny, który może być postrzegany przez element, należy określić jako sumę momentów granicznych odbieranych przez zbrojenie podłużne i poprzeczne znajdujące się na każdej powierzchni elementu i przecinające przekrój przestrzenny. Ponadto konieczne jest obliczenie wytrzymałości elementu z betonu zbrojonego wzdłuż betonowego pasa znajdującego się między przekrojami przestrzennymi i pod wpływem sił ściskających wzdłuż taśmy i sił rozciągających z poprzecznego zbrojenia przechodzącego przez ten pasek.

Obliczanie elementów żelbetowych na lokalny efekt obciążenia

6.2.15 Przy obliczaniu elementów z betonu zbrojonego do miejscowego ściskania, ograniczającą siłę ściskającą, którą można wyczuć przez element, należy wyznaczyć na podstawie wytrzymałości betonu pod wpływem naprężeń w materiale, tworzonym przez otaczający beton i zbrojenie pośrednie, jeżeli jest on zainstalowany.

6.2.16 Obliczenia dla popychania są przeprowadzane dla płaskich elementów żelbetowych (płyt) pod działaniem skoncentrowanej siły i momentu w obszarze śmigła. Siła ostateczna, która może być postrzegana przez element zbrojonego betonu podczas pchania, powinna być określona jako suma maksymalnych wysiłków postrzeganych przez zbrojenie betonowe i poprzeczne znajdujące się w obszarze przełomu.

6.3 Obliczanie elementów żelbetowych dla powstawania pęknięć

6.3.1 Obliczanie elementów z betonu zbrojonego na tworzenie normalnych pęknięć powstających w wyniku wysiłków ograniczających lub modelu nieliniowej deformacji. Obliczenia na tworzenie ukośnych pęknięć spowodowanych ograniczaniem wysiłków.

6.3.2 Obliczenia dotyczące powstawania pęknięć w elementach żelbetowych poprzez ograniczanie wysiłków dokonuje się pod warunkiem, że siła F od zewnętrznych obciążeń i uderzeń w rozpatrywanym przekroju nie powinna przekraczać siły ograniczającej F crc, które mogą być postrzegane przez element z betonu zbrojonego w powstawaniu pęknięć

6.3.3 Ostateczna siła odbierana przez element z betonu zbrojonego w tworzeniu się normalnych pęknięć powinna być określona na podstawie obliczenia elementu z betonu zbrojonego jako ciała stałego, biorąc pod uwagę odkształcenia sprężyste w zbrojeniu i nieelastyczne odkształcenia w rozciągniętym i ściskanym betonie przy maksymalnych normalnych naprężeniach rozciągających w betonie równym obliczonym wartościom wytrzymałości wytrzymałość betonu R bt.

6.3.4 Obliczanie elementów żelbetowych zgodnie z kształtowaniem normalnych pęknięć według nieliniowego modelu deformacji dokonywane jest na podstawie diagramów stanu zbrojenia, betonu rozciągniętego i ściskanego oraz hipotezy płaskich przekrojów. Kryterium powstawania pęknięć jest osiągnięcie ograniczających względnych odkształceń w rozciągniętym betonie.

6.3.5 Siła ostateczna, jaką może uzyskać beton zbrojony w tworzeniu skośnych pęknięć, powinna być określona na podstawie obliczeń elementu żelbetowego jako stałego elementu sprężystego i kryterium wytrzymałości betonu w stanie naprężenia płaskiego "ściskanie - naprężenie".

6.4 Obliczanie elementów żelbetowych do otwierania pęknięć

6.4.1 Obliczanie elementów żelbetowych odbywa się poprzez otwieranie różnych rodzajów pęknięć w przypadkach, gdy obliczona kontrola powstawania rys wykazuje, że powstają pęknięcia.

6.4.2 Obliczenia otwarcia pęknięcia dokonuje się pod warunkiem, że szerokość otworu pęknięcia z obciążenia zewnętrznego acrc nie może przekroczyć maksymalnej dopuszczalnej wartości szerokości otwarcia pęknięcia acrc , ult

6.4.3 Obliczanie elementów z betonu zbrojonego powinno odbywać się poprzez ciągłe i krótkotrwałe otwieranie pęknięć normalnych i nachylonych.

Szerokość długiego otwarcia pęknięcia określona jest wzorem

i krótkie otwarcie pęknięcia - zgodnie z formułą

gdzie acrc 1 - szerokość otworu pęknięcia w wyniku długotrwałego działania stałych i tymczasowych długotrwałych obciążeń;

acrc 2 - szerokość otwarcia pęknięcia od krótkoterminowych skutków obciążeń stałych i tymczasowych (długo i krótkoterminowych);

acrc 3 - szerokość otwarcia pęknięcia od krótkoterminowych skutków stałych i tymczasowych obciążeń długoterminowych.

6.4.4 Szerokość otworu normalnych pęknięć definiuje się jako iloczyn średnich względnych odkształceń zbrojenia w obszarze pomiędzy pęknięciami i długością tego odcinka. Średnie względne odkształcenia zbrojenia między pęknięciami określa się biorąc pod uwagę pracę rozciągniętego betonu między pęknięciami. Względne odkształcenia zbrojenia w trzecim etapie są określane na podstawie konwencjonalnie elastycznego obliczenia elementu żelbetowego z pęknięciami przy użyciu zredukowanego modułu odkształcania ściskanego betonu, ustalonego z uwzględnieniem efektu nieelastycznych odkształceń betonu strefy ściskanej lub przy użyciu nieliniowego modelu odkształcenia. Odległość między pęknięciami jest określona na podstawie tego, że różnica sił w zbrojeniu wzdłużnym w przekroju poprzecznym z pęknięciem i pomiędzy pęknięciami powinna być postrzegana przez siły przyczepności zbrojenia do betonu wzdłuż długości tego odcinka.

Szerokość otwarcia normalnych pęknięć powinna być określona z uwzględnieniem charakteru oddziaływania obciążenia (częstotliwość, czas trwania itp.) I rodzaju profilu zbrojenia.

6.4.5 Maksymalna dopuszczalna szerokość otwarcia pęknięć powinna być ustalona na podstawie względów estetycznych, obecności wymagań dotyczących przepuszczalności dla konstrukcji, a także w zależności od czasu trwania obciążenia, rodzaju stali zbrojeniowej i jej tendencji do rozwoju korozji w pęknięciu.

W tym przypadku maksymalna dopuszczalna wartość szerokości otwarcia pęknięciacrc , ult nie powinno zająć więcej niż:

a) ze stanu zachowania zbrojenia:

0, 3 mm - z długotrwałym pękaniem;

0, 4 mm - z krótkim otworem na pęknięcia;

b) ze względu na ograniczenie przepuszczalności konstrukcji:

0, 2 mm - z długotrwałym pękaniem;

0, 3 mm - z krótkim ujawnieniem omłotu.

W przypadku masywnych konstrukcji hydraulicznych maksymalne dopuszczalne wartości szerokości pęknięć ustala się zgodnie z odpowiednimi dokumentami prawnymi, w zależności od warunków roboczych konstrukcji i innych czynników, ale nie więcej niż 0,5 mm.

6.5 Obliczanie elementów żelbetowych dla odkształceń

6.5.1 Obliczanie elementów żelbetowych dla odkształceń dokonywane jest pod warunkiem, że ugięcia lub ruchy konstrukcji f od działania zewnętrznego obciążenia nie mogą przekraczać maksymalnych dopuszczalnych wartości ugięć lub ruchów ult

6.5.2 Ugięcia lub ruchy konstrukcji żelbetowych są określone przez ogólne zasady mechaniki konstrukcji w zależności od zginania, ścinania i osiowych odkształceń i zadziorów (gest do ostrości) charakterystyk elementu żelbetowego w przekrojach wzdłuż jego długości (krzywizna, kąty ścinania i itp.).

6.5.3 W przypadkach, gdy ugięcia elementów żelbetowych zależą głównie od odkształceń giętnych, wartości ugięć są określane przez sztywności lub krzywe elementów.

Sztywność rozpatrywanego odcinka elementu żelbetowego określają ogólne zasady odporności materiału: dla sekcji bez pęknięć - jak dla warunkowo sprężystego elementu stałego, oraz dla sekcji z pęknięciami - jak dla warunkowo sprężystego elementu z pęknięciami (zakładając liniową zależność między naprężeniami i odkształceniami). Wpływ nieelastycznych odkształceń betonu jest brany pod uwagę przy pomocy zredukowanego modułu odkształceń betonu, a wpływ pracy rozciągniętego betonu między pęknięciami jest brany pod uwagę przy pomocy zredukowanego modułu odkształceń zbrojenia.

Krzywizna elementu żelbetowego jest definiowana jako iloraz z podziału momentu zginającego przez sztywność sekcji z betonu zbrojonego podczas zginania.

Obliczenia odkształceń konstrukcji żelbetowych w odniesieniu do pęknięć przeprowadza się w przypadkach, gdy obliczona kontrola powstawania pęknięć wykazuje, że powstają pęknięcia. W przeciwnym razie obliczyć odkształcenia jak dla elementu z betonu zbrojonego bez pęknięć.

Krzywizna i odkształcenia podłużne elementu z betonu zbrojonego są również określone przez nieliniowy model odkształcenia oparty na równaniach równowagi sił zewnętrznych i wewnętrznych działających w normalnym przekroju elementu, hipotezie płaskich przekrojów, diagramach stanu betonu i zbrojenia oraz średnich odkształceniach zbrojenia między pęknięciami.

6.5.4 Obliczanie odkształceń elementów żelbetowych powinno być dokonywane z uwzględnieniem czasu trwania obciążeń ustalonych w odpowiednich dokumentach regulacyjnych.

Krzywizna elementów pod wpływem obciążeń stałych i długotrwałych powinna być określona wzorem

i krzywizny pod działaniem ciągłych, długich i krótkotrwałych obciążeń - zgodnie z formułą

gdzie - zakrzywienie elementu z ciągłego działania stałych i tymczasowych obciążeń długotrwałych;

- krzywizna elementu z krótkoterminowych obciążeń stałych i tymczasowych (długo i krótkoterminowych);

- zakrzywienie elementu z krótkotrwałego działania stałych i tymczasowych obciążeń długotrwałych.

6.5.5 Ostateczne ugięcie s fult określone w odpowiednich dokumentach regulacyjnych (SNiP 2.01.07). Pod działaniem stałych i tymczasowych obciążeń długookresowych i krótkotrwałych ugięcie elementów żelbetowych we wszystkich przypadkach nie powinno przekraczać 1/150 rozpiętości i 1/75 odejścia konsoli.

7 WYMOGI STRUKTURALNE

7.1 Ogólne

7.1.1 Aby zapewnić bezpieczeństwo i zgodność operacyjną konstrukcji betonowych i żelbetowych, oprócz wymagań dotyczących obliczeń, konieczne jest również spełnienie wymagań konstrukcyjnych dotyczących wymiarów geometrycznych i wzmocnienia.

Wymagania konstrukcyjne ustala się dla przypadków, gdy:

nie jest możliwe w drodze obliczeń, aby dokładnie i zdecydowanie zagwarantować w pełni odporność konstrukcji na obciążenia zewnętrzne i uderzenia;

wymagania projektowe określają warunki brzegowe, w obrębie których można zastosować przyjęte przepisy projektowe;

Wymagania projektowe zapewniają zgodność z technologią wytwarzania konstrukcji betonowych i żelbetowych.

7.2 Wymagania dotyczące wymiarów geometrycznych

Geometryczne wymiary konstrukcji betonowych i żelbetowych muszą być co najmniej wartościami zapewniającymi:

- możliwość umieszczenia zbrojenia, jego zakotwiczenia i wspólnej pracy z betonem, biorąc pod uwagę wymagania 7.3.3 - 7.3.11;

- ograniczanie elastyczności skompresowanych elementów;

- wymagane wskaźniki jakości betonu w strukturze (GOST 4.250).

7.3 Wymagania zbrojenia

Pokrywa betonowa

7.3.1 Warstwa ochronna z betonu musi zapewniać:

- wspólna praca zbrojenia z betonem;

- ank do voc w zbrojeniu w betonie i możliwość wykonywania połączeń elementów wzmacniających;

- bezpieczeństwo zbrojenia przed wpływami środowiska (w tym w obecności agresywnych efektów);

- konstrukcja ognioodporna i przeciwpożarowa.

7.3.2 Grubość warstwy ochronnej betonu należy przyjmować na podstawie wymagań 7.3.1, biorąc pod uwagę rolę zbrojenia w konstrukcjach (roboczych lub konstrukcyjnych), rodzaj konstrukcji (kolumny, płyty, belki, elementy fundamentowe, ściany itp.), Średnicę i typ wyposażenie.

Grubość warstwy ochronnej betonu do zbrojenia wynosi co najmniej średnicę zbrojenia i co najmniej 10 mm.

Minimalna odległość między prętami zbrojenia

7.3.3 Odległość między prętami zbrojeniowymi powinna być nie mniejsza niż wartość zapewniająca:

- wspólna praca zbrojenia z betonem;

- możliwość kotwienia i łączenia zbrojenia;

- możliwość wysokiej jakości betonowania konstrukcji.

7.3.4 minimalna odległość między prętami w lampie, jakie należy podjąć w zależności od średnicy zbrojenia, wielkość kruszywa gruboziarnistego układzie zbrojenia betonu w elemencie w stosunku do kierunku betonowania i sposób układania zagęszczania betonu.

Odległość między prętami zbrojeniowymi powinna być nie mniejsza niż średnica zbrojenia i nie mniejsza niż 25 mm.

W warunkach ograniczonych dopuszcza się umieszczanie prętów zbrojeniowych w grupach-gronach (bez szczeliny między prętami). W takim przypadku odległość między belkami powinna być nie mniejsza niż mniejsza średnica konwencjonalnego pręta, którego powierzchnia jest równa powierzchni przekroju poprzecznego belki wzmacniającej.

Łączniki prętowe

7.3.5 względna zawartość oblicza wzmocnienie wzdłużne ze wzmocnionego elementu betonowego (współczynnik pola powierzchni przekroju zaworów do roboczego przekroju poprzecznego elementu powierzchni) nie może być mniejsza niż wartość, przy której element może być oglądany, obliczony jak beton.

Minimalna względna zawartość roboczego zbrojenia wzdłużnego w elemencie żelbetowym jest określana w zależności od charakteru pracy zbrojenia (ściśnięte, rozciągnięte), natury elementu (elastyczny, ekscentryczny ściśnięty, mimośrodowy naprężony) i mimośrodowego elementu ściskającego, ale nie mniej niż 0, 1%. W przypadku masywnych konstrukcji hydraulicznych, mniejsze wartości względnej zawartości zbrojenia określa się zgodnie ze specjalnymi dokumentami regulacyjnymi.

7.3.6 Odległość między prętami podłużnego zbrojenia roboczego powinna być wzięta z uwzględnieniem rodzaju elementu żelbetowego (kolumny, belki, płyty, ściany), szerokości i wysokości przekroju elementu i nie większej niż wartość, która zapewnia efektywne zaangażowanie betonu w pracę, równomierny rozkład naprężeń i odkształceń na całej szerokości przekrój elementu, jak również ograniczenie szerokości otworu między prętami zbrojenia W tym przypadku odległość między prętami podłużnego zbrojenia roboczego powinna być nie większa niż dwukrotność wysokości przekroju elementu i nie większa niż 400 mm, a w liniowo mimośrodowo ściskanych elementach w kierunku płaszczyzny zgięcia - nie większa niż 500 mm. W przypadku masywnych konstrukcji hydraulicznych ustalane są duże wartości odległości między prętami zgodnie ze specjalnymi dokumentami regulacyjnymi.

7.3.7 W elementach z betonu zbrojonego, w których siła ścinająca na podstawie obliczeń nie może być postrzegana tylko przez beton, zbrojenie na ścinanie powinno być instalowane z krokiem nie większym niż wielkość, która zapewnia zbrojenie ścinania w tworzeniu i rozwijaniu nachylonych pęknięć. W tym przypadku poprzeczny odstęp zbrojenia powinien być nie większy niż połowa wysokości roboczej sekcji elementu i nie większy niż 300 mm.

7.3.8 W elementach żelbetowych zawierających obliczone ściśnięte zbrojenie wzdłużne, zbrojenie poprzeczne należy montować w przyrostach nie większych niż wartość, która zabezpiecza podłużne ściśnięte zbrojenie przed wyboczeniem. W tym etapie ścinania wzmocnienie powinno być nie więcej niż piętnaście średnice sprężonego podłużne zbrojenie i nie więcej niż 500 mm, a na ścinanie konstrukcji zbrojenia należy upewnić się, że nie wyboczenie wzmocnieniem wzdłużnym, w dowolnym kierunku.

Ankrov do złączek i złączek

7.3.9 W konstrukcjach żelbetowych należy zapewnić kotwienie zbrojenia, aby zapewnić postrzeganie sił konstrukcyjnych w zbrojeniu w danej sekcji. Długość kotew do i jest określana na podstawie warunków, w których siła działająca na zbrojenie powinna być postrzegana przez siły przyczepności między zbrojeniem a betonem działające wzdłuż długości kotwienia, a także na wytrzymałość urządzeń kotwiących w zależności od średnicy i profilu zbrojenia napięcie, grubość warstwy ochronnej betonu, rodzaj urządzeń kotwiących (zginanie prętów, zgrzewanie prętów poprzecznych), zbrojenie poprzeczne w strefie kotwienia, rodzaj siły zbrojenia (ściskanie lub rozciąganie) i stan naprężenia betonu dla INE kotwienia.

7.3.10 Kotwy zbrojenia poprzecznego należy wykonać poprzez zagięcie i pokrycie zbrojenia podłużnego lub spawanie do zbrojenia podłużnego. Średnica zbrojenia podłużnego powinna wynosić co najmniej połowę średnicy zbrojenia poprzecznego.

7.3.11 Pokrycie zbrojenia (bez spawania) powinno być wykonane na długości, która zapewnia przeniesienie wysiłku projektowego z jednego pręta łączącego na drugi. Długość nakładania zależy od długości podstawy kotwiczenia ewentualnie dobranie względnych ilości prętów stykających się ze sobą w jednym miejscu, zbrojenie poprzeczne w strefie spawu biodrowego, przy czym odległość między prętami i pomiędzy przylegające na styk.

7.3.12 Złączki spawane powinny być wykonane zgodnie z odpowiednimi dokumentami prawnymi (GOST 14098, GOST 10922).

7.4 Ochrona konstrukcji przed niekorzystnym wpływem czynników środowiskowych

7.4.1 W przypadkach, gdy wymagana trwałość konstrukcji działających w niekorzystnych warunkach środowiskowych (efekty agresywne) nie może być zapewniona przez odporność na korozję samej konstrukcji, należy zapewnić dodatkową ochronę powierzchni konstrukcyjnych zgodnie z instrukcjami SNiP 2.03.11 (obróbka powierzchniowa beton odporny na agresywne materiały, nałożony na powierzchnię konstrukcji odporny na agresywne powłoki itp.).

8 WYMOGI DOTYCZĄCE WYTWARZANIA, USTALANIA I PRACY KONKRETNYCH I WZMOCNIONYCH KONSTRUKCJI BETONOWYCH

8.1 Beton

8.1.1 Wybór składu mieszanki betonowej jest przeprowadzany w celu uzyskania betonu w konstrukcjach spełniających parametry techniczne ustalone w sekcji 5 i przyjęte w projekcie.

Podstawę doboru składu betonu należy określić dla tego typu betonu i wskaźnika przeznaczenia betonu. Jednocześnie należy zapewnić inne konkretne wskaźniki jakości ustalone w ramach projektu.

Należy dokonać projektu i wyboru składu mieszanki betonowej na pożądaną wytrzymałość betonu, kierując się odpowiednimi dokumentami prawnymi (GOST 27006, GOST 26633 itp.).

Przy wyborze składu mieszanki betonowej należy podać wymagane wskaźniki jakości (wygoda, pojemność przechowywania, nierozdzielność, zawartość powietrza i inne wskaźniki).

Właściwości wybranej mieszanki betonowej muszą być zgodne z technologią betonowania, w tym z warunkami hartowania betonu, metodami, sposobami przygotowania i transportu mieszanki betonowej oraz innymi cechami procesu (GOST 7473, GOST 10181).

Wybór składu mieszanki betonowej powinien być dokonany na podstawie właściwości materiałów użytych do jego przygotowania, w tym środków wiążących, wypełniaczy, wody i skutecznych dodatków (modyfikatorów) (GOST 30515, GOST 23732, GOST 8267, GOST 8736, GOST 24211).

Przy doborze składu mieszanki betonowej należy stosować materiały, biorąc pod uwagę ich ekologiczną czystość (ograniczenie zawartości radionuklidów, radonu, toksyczności itp.).

Obliczanie podstawowych parametrów składu mieszanki betonowej uzyskuje się przy użyciu zależności ustalonych doświadczalnie.

Dobór składu betonu włóknistego należy wykonać zgodnie z powyższymi wymaganiami, biorąc pod uwagę rodzaj i właściwości włókien wzmacniających.

8.1.2 Podczas przygotowywania mieszanki betonowej należy zapewnić wymaganą dokładność dozowania materiałów wprowadzanych do mieszanki betonowej i kolejności ich załadunku (SNiP 3.03.01).

Mieszanie mieszanki betonowej należy przeprowadzać w taki sposób, aby zapewnić równomierny rozkład składników w całej objętości mieszanki i. Czas mieszania jest podejmowany zgodnie z instrukcjami producentów wytwórni betonu (roślin) lub ustalany empirycznie.

8.1.3 Transport mieszanki betonowej powinien odbywać się metodami i środkami zapewniającymi bezpieczeństwo jego właściwości, z wyłączeniem ich separacji, a także zanieczyszczenia materiałami obcymi. Dopuszcza się przywrócenie indywidualnych wskaźników jakości mieszanki betonowej w miejscu instalacji ze względu na wprowadzenie dodatków chemicznych lub zastosowanie metod technologicznych, pod warunkiem że zapewnione są wszystkie inne wymagane wskaźniki jakości.

8.1.4 Układanie i zagęszczanie betonu należy przeprowadzać w taki sposób, aby w konstrukcjach można było zagwarantować wystarczającą jednorodność i gęstość betonu, który spełnia wymagania rozważanej struktury budowlanej (SNiP 3.03.01).

Zastosowane metody i sposoby formowania muszą zapewniać określoną gęstość i jednorodność i są ustalane z uwzględnieniem wskaźników jakości mieszanki betonowej, rodzaju projektu i produktu oraz specyficznych warunków inżynieryjno-geologicznych i produkcyjnych.

Należy ustalić kolejność betonowania, uwzględniającą lokalizację betonowania stawów, biorąc pod uwagę technologię budowy konstrukcji i jej cechy konstrukcyjne. Jednocześnie należy zapewnić wymaganą siłę docisku powierzchni betonowych w stawie betonowym, a także wytrzymałość konstrukcji, biorąc pod uwagę obecność połączeń betonowych.

Podczas układania mieszanki betonowej przy niskiej dodatniej i ujemnej lub wysokiej dodatniej temperaturze należy zapewnić specjalne środki w celu zapewnienia wymaganej jakości betonu.

8.1.5 Utwardzanie betonu powinno być zapewnione bez zastosowania lub przy zastosowaniu przyspieszających efektów technologicznych (za pomocą obróbki cieplnej i wilgotności pod normalnym lub podwyższonym ciśnieniem).

W betonie podczas procesu hartowania konieczne jest utrzymanie projektowej temperatury reżimu temperaturowo-wilgotnościowego. W razie potrzeby należy zastosować specjalne środki ochronne, aby stworzyć warunki zwiększające wytrzymałość betonu i zmniejszające zjawisko kurczenia się. W procesie obróbki cieplnej produktów należy podjąć działania w celu zmniejszenia różnic temperatur i wzajemnych ruchów między szalunkiem a betonem.

W masywnych konstrukcjach monolitycznych należy podjąć działania w celu zmniejszenia wpływu pól naprężeń związanych z temperaturą i wilgocią związanych z egzotermią podczas utwardzania betonu na działanie struktur.

8.2 Okucia

8.2.1 Zbrojenie użyte do zbrojenia konstrukcji musi być zgodne z projektem i wymaganiami odpowiednich norm. Armatura powinna mieć oznakowanie i odpowiednie certyfikaty potwierdzające jej jakość.

Warunki przechowywania zbrojenia i jego transportu powinny wykluczać mechaniczne uszkodzenia lub odkształcenia plastyczne, pogarszać przyczepność do betonu i korozję.

8.2.2 Instalacja zbrojenia dzianego w postaci formularzy powinna być wykonana zgodnie z projektem. W takim przypadku należy zapewnić niezawodne mocowanie położenia prętów zbrojeniowych za pomocą specjalnych środków, gwarantując, że zbrojenia nie można przesuwać podczas jego montażu i betonowania konstrukcji.

Odstępy od projektowej pozycji zbrojenia po zainstalowaniu nie powinny przekraczać dopuszczalnych wartości ustalonych przez SNiP 3.03.01.

8.2.3. Spawane wyroby zbrojeniowe (kraty, ramy) należy wytwarzać metodą zgrzewania punktowego lub innymi metodami zapewniającymi wymaganą wytrzymałość połączenia spawanego i zapobiegającą zmniejszeniu wytrzymałości połączonych elementów wzmacniających (GOST 14098, GOST 10922).

Montaż spawanych produktów zbrojenia w postaciach formularzy powinien być przeprowadzony zgodnie z projektem. Jednocześnie należy zapewnić niezawodne mocowanie pozycji produktów zbrojeniowych za pomocą specjalnych środków zapewniających niemożność przemieszczenia produktów zbrojenia podczas montażu i betonowania.

Odstępstwa od projektowej pozycji produktów zbrojeniowych podczas ich instalacji nie powinny przekraczać dopuszczalnych wartości ustalonych przez SNiP 3.03.01.

8.2.4 Zagięcie prętów zbrojeniowych powinno być wykonywane za pomocą specjalnych trzpieni zapewniających niezbędne wartości promienia zaoblenia.

8.2.5 Połączenia spawane zbrojenia wykonuje się za pomocą spawania kontaktowego, łukowego lub kąpieli. Zastosowana metoda spawania powinna zapewnić wymaganą wytrzymałość połączenia spawanego, a także wytrzymałość i odkształcalność prętów zbrojeniowych w pobliżu połączenia spawanego.

8.2.6 Połączenia mechaniczne (połączenia) zbrojenia powinny być wykonane za pomocą złączek wytłaczanych i gwintowanych. Wytrzymałość mechanicznego połączenia naprężonego zbrojenia powinna być taka sama, jak wytrzymałość prętów łączących.

8.2.7 Podczas napinania zbrojenia na ogranicznikach lub stwardniałym betonie, kontrolowane wartości naprężenia wstępnego określone w projekcie należy zapewnić w granicach tolerancji odchyleń określonych dokumentami normatywnymi lub wymaganiami specjalnymi.

Po zwolnieniu naciągu zbrojenia należy zapewnić płynne przeniesienie naprężenia wstępnego na beton.

8.3 Decking

8.3.1 Szalunki (formy szalunkowe) powinny spełniać następujące główne funkcje: nadać konkretny kształt konstrukcji, zapewnić wymagany wygląd zewnętrznej powierzchni betonu, zachować konstrukcję, aż uzyska ona doskonałą siłę roboczą i, jeśli to konieczne, służyć jako nacisk na naprężenie zbrojenia.

W produkcji konstrukcji używanych inwentaryzacji i specjalnych, ruchomych i mobilnych szalunków (GOST 23478, GOST 25781).

Deskowanie i jego mocowania powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby mogły wchłonąć obciążenia powstające podczas procesu produkcyjnego, umożliwić swobodne odkształcanie konstrukcji i zapewnić zachowanie tolerancji w granicach ustalonych dla danej konstrukcji lub konstrukcji.

Szalunki i armatura powinny być zgodne z przyjętymi metodami układania i zagęszczania mieszanki betonowej, warunków sprężania me, utwardzania betonu i obróbki cieplnej.

Demontowalne szalunki powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby konstrukcja była demontowana bez uszkadzania betonu.

Strukturalne usunięcie z formy powinno być wykonane po zerwaniu betonu.

Naprawiono szalunek powinien być zaprojektowany jako integralna część konstrukcji.

8.4 Konstrukcje betonowe i żelbetowe

8.4.1 Produkcja konstrukcji betonowych i żelbetowych obejmuje roboty szalunkowe, zbrojeniowe i betonowe wykonywane zgodnie z instrukcjami podanymi w punktach 8.1, 8.2 i 8.3.

Gotowe konstrukcje muszą spełniać wymagania projektu i dokumenty regulacyjne (GOST 13015.0, GOST 4.250). Odchyłki wymiarów geometrycznych powinny mieścić się w granicach tolerancji ustalonych dla danej konstrukcji.

8.4.2 W konstrukcjach betonowych i żelbetowych na początku ich eksploatacji rzeczywista wytrzymałość betonu nie może być niższa niż wymagana wytrzymałość betonu ustalona w projekcie.

W prefabrykowanych konstrukcjach betonowych i żelbetowych należy zapewnić wytrzymałość betonu na odpuszczanie ustaloną w projekcie (wytrzymałość betonu przy wysyłaniu konstrukcji do konsumenta), a dla konstrukcji sprężonych należy określić siłę przenoszenia określoną w projekcie (wytrzymałość betonu przy naprężeniu odpuszczania zbrojenia).

W strukturach monolitycznych wytrzymałość betonu powinna być zapewniona w wieku ustalonym w projekcie (przy usuwaniu szalunku nośnego).

8.4.3 Podnoszenie konstrukcji powinno odbywać się za pomocą specjalnych urządzeń (pętli montażowych i innych urządzeń) przewidzianych w projekcie. Jednocześnie należy zapewnić warunki podnoszenia, aby wykluczyć zniszczenie, utratę stateczności, przechylenie, obrót i obrót konstrukcji.

8.4.4 Warunki transportu, przechowywania i przechowywania konstrukcji muszą być zgodne z instrukcjami podanymi w projekcie. Jednocześnie należy zapewnić bezpieczeństwo konstrukcji, powierzchni betonu, zwalniania zbrojenia i zawiasów montażowych przed uszkodzeniem.

8.4.5. Budowę prefabrykowanych budynków i budowli należy przeprowadzać zgodnie z projektem robót, który powinien obejmować kolejność montażu konstrukcji i środków zapewniających wymaganą dokładność instalacji, przestrzenną niezmienność konstrukcji w procesie ich wstępnego montażu i instalacji w pozycji projektowej, stabilność konstrukcji i części budynku lub konstrukcji w procesie budowy, bezpieczne warunki pracy.

Podczas wznoszenia budynków i konstrukcji z betonu monolitycznego należy przewidzieć kolejność betonowania konstrukcji, usuwania i zmiany układu deskowania, aby zapewnić wytrzymałość, odporność na pękanie i sztywność konstrukcji podczas procesu budowy. Ponadto powinny istnieć środki (konstruktywne i technologiczne oraz, w razie konieczności, wykonanie obliczeń), które ograniczają powstawanie i rozwój pęknięć technologicznych.

Odchylenia konstrukcji od położenia projektowego nie powinny przekraczać dopuszczalnych wartości ustalonych dla odpowiednich konstrukcji (kolumny, belki, płyty) budynków i konstrukcji (SNiP 3.03.01).

8.4.6 Konstrukcje powinny być utrzymywane w taki sposób, aby spełniały zamierzony cel przewidziany w projekcie przez cały ustalony okres użytkowania budynku lub konstrukcji. Konieczne jest obserwowanie sposobu działania konstrukcji betonowych i żelbetowych budynków i budowli, z wyłączeniem zmniejszenia ich nośności, przydatności operacyjnej i trwałości z powodu poważnych naruszeń znormalizowanych warunków pracy (przeciążenie konstrukcji, nieprzestrzeganie warunków planowej konserwacji profilaktycznej, zwiększona agresywność środowiska, itp.). Jeżeli podczas pracy wykryte zostanie uszkodzenie strukturalne, które może spowodować zmniejszenie jego bezpieczeństwa i zakłócić jego normalne funkcjonowanie, konieczne jest przeprowadzenie działań przewidzianych w sekcji 9.

8.5 Kontrola jakości

8.5.1 Kontrola jakości konstrukcji powinna ustalać zgodność wskaźników technicznych konstrukcji (wymiary geometryczne, charakterystyki wytrzymałościowe betonu i zbrojenia, wytrzymałość, pękanie kości i odkształcalność konstrukcji) podczas ich wytwarzania, montażu i eksploatacji, a także parametry technologicznych sposobów produkcji do określonych wskaźników w projekcie dokumenty regulacyjne i dokumentacja technologiczna (SNiP 12-01, GOST 4.250).

Metody kontroli jakości (zasady kontroli, metody badań) są regulowane odpowiednimi normami i warunkami technicznymi (SNiP 3.03.01, GOST 13015.1, GOST 8829, GOST 17625, GOST 22904, GOST 23858).

8.5.2 W celu spełnienia wymagań dotyczących konstrukcji betonowych i żelbetowych należy przeprowadzić kontrolę jakości produktu, w tym kontrolę nakładów, kontrolę operacyjną, akceptację i kontrolę operacyjną.

8.5.3 Kontrola wytrzymałości betonu powinna być z reguły przeprowadzana zgodnie z wynikami badań wykonanych specjalnie lub wybranych z projektu próbek kontrolnych (GOST 10180, GOST 28570).

W przypadku struktur monolitycznych należy dodatkowo kontrolować wytrzymałość betonu zgodnie z wynikami badań próbek kontrolnych wytworzonych w miejscu mieszanki betonowej i przechowywanych w warunkach identycznych ze stwardnieniem betonu w strukturze lub metodami nieniszczącymi (GOST 18105, GOST 22690, GOST 17624).

Kontrola wytrzymałości powinna być przeprowadzona metodą statystyczną, biorąc pod uwagę faktyczną niejednorodność wytrzymałości betonu, charakteryzującą się wartością współczynnika zmienności wytrzymałości betonu w przedsiębiorstwie produkującym beton lub na placu budowy, a także nieniszczącymi metodami kontroli wytrzymałości betonu w konstrukcjach.

Dopuszcza się stosowanie niestatystycznych metod kontroli zgodnie z wynikami badań próbek kontrolnych z ograniczoną ilością kontrolowanych struktur, na początkowym etapie ich kontroli, z dodatkową kontrolą próbek w miejscu budowy konstrukcji monolitycznych, a także z nieniszczącymi metodami kontroli. Jednocześnie klasa betonu powinna być ustalona z uwzględnieniem instrukcji 9.3.4.

8.5.4 Kontrola odporności na mróz, wodoodporność i gęstość betonu powinna być przeprowadzona zgodnie z wymaganiami GOST 10060.0, GOST 12730.5, GOST 12730.1, GOST 12730.0, GOST 27005.

8.5.5 Monitorowanie wskaźników jakości zbrojenia (kontrola wejściowa) powinno odbywać się zgodnie z wymaganiami norm dla zbrojenia i normami dla sporządzania aktów oceny jakości wyrobów betonowych.

Kontrolę jakości operacji spawalniczych przeprowadza się zgodnie z SNiP 3.03.01, GOST 10922, GOST 23858.

8.5.6 Ocena przydatności konstrukcji pod względem wytrzymałości, odporności na pękanie i odkształcalności (przydatności do eksploatacji) powinna być wykonana zgodnie z instrukcjami GOST 8829 poprzez próbne obciążenie konstrukcji obciążeniem testowym lub przez losowe testy na płycie aż do zniszczenia poszczególnych prefabrykatów pobranych z partii tego samego typu konstrukcji. Ocenę przydatności konstrukcji można również dokonać na podstawie wyników monitorowania zestawu pojedynczych wskaźników (dla prefabrykowanych i monolitycznych konstrukcji) charakteryzujących wytrzymałość betonu, grubość warstwy ochronnej, wymiary geometryczne przekrojów i konstrukcji, umiejscowienie zbrojenia i wytrzymałość połączeń spawanych, średnicę i właściwości mechaniczne zbrojenia, główne wymiary produkty wzmacniające i wielkość naprężenia zbrojenia uzyskanego w procesie kontroli wejściowej, eksploatacyjnej i akceptacyjnej.

8.5.7 Akceptacja betonu i konstrukcji żelbetowych po ich wykonaniu powinna być przeprowadzona poprzez określenie zgodności ukończonej konstrukcji z projektem (SNiP 3.03.01).

9 WYMOGI DOTYCZĄCE ODBUDOWY I WZMOCNIENIA ZINTEGROWANYCH KONSTRUKCJI BETONOWYCH

9.1 Przepisy ogólne

Odnawianie i wzmacnianie konstrukcji żelbetowych powinno odbywać się na podstawie wyników pełnowymiarowych badań, obliczeń weryfikacyjnych, obliczeń i konstrukcji wzmocnionych konstrukcji.

9.2 Przegląd terenowy konstrukcji

W zależności od zadania, stanu konstrukcji, wymiarów geometrycznych konstrukcji, wzmocnienia konstrukcji, wytrzymałości betonu, rodzaju i klasy zbrojenia i jego stanu, ugięć konstrukcji, szerokości otworu cra anin, ich długości i położenia, wielkości i rodzaju wad i uszkodzenia, obciążenia, statyczny schemat konstrukcji.

9.3 Obliczenia weryfikacyjne konstrukcji

9.3.1 Obliczenia weryfikujące istniejących struktur powinny być dokonywane, gdy zmieniają się obciążenia na nich działające, warunki pracy i decyzje dotyczące planowania przestrzennego, a także gdy wykrywane są poważne defekty i uszkodzenia struktur.

Na podstawie obliczeń weryfikacyjnych ustala się przydatność konstrukcji do pracy, potrzebę ich wzmocnienia lub zmniejszenia obciążenia roboczego, lub całkowitą nieprzydatność konstrukcji.

9.3.2 Obliczenia weryfikacyjne powinny być wykonane na podstawie materiałów projektowych, danych dotyczących budowy i budowy obiektów, a także wyników badań terenowych.

Podczas obliczania obliczeń kalibracji należy uwzględnić schematy obliczeniowe, biorąc pod uwagę ustalone rzeczywiste wymiary geometryczne, faktyczne połączenie i interakcję struktur i elementów konstrukcyjnych, zidentyfikowane odchylenia podczas instalacji.

9.3.3 Należy dokonać obliczeń w zakresie nośności, odkształceń i oporu ciągnięcia. Dopuszcza się nie dokonywanie obliczeń weryfikacyjnych przydatności operacyjnej, jeżeli przemieszczenia i szerokość otwarcia pęknięć w istniejących konstrukcjach przy maksymalnych rzeczywistych obciążeniach nie przekraczają dopuszczalnych wartości, a nakłady w odcinkach elementów z możliwych obciążeń nie przekraczają wartości sił z rzeczywistych obciążeń.

9.3.4 Obliczone wartości charakterystyk betonu są dokonywane w zależności od klasy betonu określonej w projekcie lub klasy warunkowej betonu, określonej za pomocą współczynników przeliczeniowych, które zapewniają równoważną wytrzymałość zgodnie z rzeczywistą średnią wytrzymałością betonu uzyskaną poprzez badanie betonu metodami nieniszczącymi lub poprzez testowanie wybrane ze struktury próbki.

9.3.5 Obliczone wartości charakterystyki zbrojenia są dokonywane w zależności od klasy zbrojenia określonej w projekcie lub klasycznej klasy zbrojenia, wyznaczonej przy użyciu współczynników przeliczeniowych, które zapewniają równoważną wytrzymałość w oparciu o rzeczywiste wartości średniej wytrzymałości zbrojenia uzyskane z badań próbek zbrojenia wybranych z badanych konstrukcji..

W przypadku braku danych projektowych i niemożności pobrania próbek, dopuszczalne jest ustawienie klasy zbrojenia według rodzaju profilu zbrojenia, a obliczone opory powinny być o 20% niższe niż odpowiadające im wartości istniejących dokumentów regulacyjnych, które odpowiadają tej klasie.

9.3.6 Przy przeprowadzaniu obliczeń legalizacyjnych należy uwzględnić wady i uszkodzenia konstrukcji zidentyfikowane podczas badań polowych: utratę wytrzymałości, lokalne uszkodzenia lub zniszczenie betonu; stłuczenie zbrojenia, korozja zbrojenia, naruszenie kotwienia i przyczepności zbrojenia do betonu; niebezpieczna formacja i pękanie; odchylenia konstrukcyjne od projektu w poszczególnych elementach konstrukcyjnych i ich związkach.

9.3.7 Konstrukcje, które nie spełniają wymagań obliczeń kali- bracyjnych pod względem nośności i użytkowalności, powinny zostać wzmocnione lub dla nich należy zredukować obciążenie robocze.

W przypadku konstrukcji, które nie spełniają wymogów obliczeń legalizacyjnych pod względem przydatności operacyjnej, dopuszcza się nieuzupełnianie zbrojenia lub zmniejszenie obciążenia, a jeżeli rzeczywiste ugięcia przekraczają dopuszczalne wartości, ale nie zakłócają normalnej pracy, a także jeśli rzeczywiste ujawnienie pęknięć n przekracza dopuszczalne wartości, zniszczenie.

9.4 Wzmocnienie konstrukcji żelbetowych

9.4.1 Zbrojenie konstrukcji żelbetowych odbywa się za pomocą elementów stalowych, betonu i żelbetu, zbrojenia i materiałów polimerowych.

9.4.2 Podczas wzmacniania konstrukcji żelbetowych należy uwzględnić nośność obu elementów wzmacniających i wzmocnionej konstrukcji. W tym celu należy zapewnić włączenie elementów wzmacniających i ich wspólną pracę ze wzmocnioną strukturą. W przypadku silnie uszkodzonych konstrukcji nośność wzmocnionej konstrukcji nie jest brana pod uwagę.

Przy uszczelnianiu pęknięć o szerokości otworu bardziej dopuszczalnych i innych wadach betonowych, konieczne jest zapewnienie jednolitej wytrzymałości sekcji konstrukcji poddawanych renowacji z głównym betonem.

9.4.3 Obliczone wartości właściwości materiałów wzmacniających są pobierane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Obliczone wartości charakterystyk materiałów wzmocnionej konstrukcji są podejmowane na podstawie danych projektowych, z uwzględnieniem wyników badania zgodnie z zasadami przyjętymi w obliczeniach kalibracji.

9.4.4 Obliczenia konstrukcji żelbetowej należy dokonać zgodnie z ogólnymi zasadami obliczania konstrukcji żelbetowych, biorąc pod uwagę stan naprężeń i odkształceń konstrukcji, uzyskany przez nie przed zbrojeniem.

ZAŁĄCZNIK A

LINKI REGULACYJNE

SNiP 2.01.07-85 * Obciążenia i oddziaływania

SNiP 2.02.01-83 * Podstawy budynków i budowli

SNiP 2.03.11-85 Ochrona konstrukcji budowlanych przed korozją

SNiP 2.06.04-82 * Obciążenia i uderzenia w struktury hydrauliczne (fala, lód i statki)

SNiP 2.06.06-85 Zapory betonowe i żelbetowe

SNiP 3.03.01-87 Przenoszenie i zabezpieczanie konstrukcji

SNiP 21-01-97 * Bezpieczeństwo pożarowe budynków i budowli

SNiP 23-02-2003 Termiczna ochrona budynków

SNiP 32-04-97 Tunele kolejowe i drogowe

SNiP 33-01-2003 Struktury hydrotechniczne. Główne postanowienia

SNiP II-7-81 * Budowa w obszarach sejsmicznych

GOST 4.212-80 SPKP. Budowa. Betony. Nomenklatura wskaźników

GOST 4.250-79 SPKP. Budowa. Wyroby i konstrukcje z betonu i żelbetu. Nomenklatura wskaźników

GOST 5781-82 Stal walcowana na gorąco do wzmacniania konstrukcji żelbetowych. Warunki techniczne

GOST 6727-80 Drut ze stali niskowęglowej ciągnionej na zimno do wzmacniania konstrukcji żelbetowych. Warunki techniczne

GOST 7473-94 Mesi beton. Warunki techniczne

GOST 8267-93 Sch eben i żwir zwięzłych skał dla budownictwa. Warunki techniczne

GOST 8736-93 Pakiet do prac budowlanych. Warunki techniczne

GOST 8829-94 I produkty budowlane wykonane z betonu zbrojonego i betonu. Metody testowania ładowania. Zasady oceny wytrzymałości, sztywności i odporności na tarcie

GOST 10060.0-95 B etony. Metody określania mrozoodporności. Przepisy ogólne

GOST 10180-90 B etony. Metody określania wytrzymałości próbek kontrolnych

GOST 10181-2000 C. Mieszanki betonowe. Metody testowania

GOST 10884-94 Wzmocniony termo-mechanicznie wciągnik do konstrukcji żelbetowych. Warunki techniczne

GOST 10922-90 Spawane wzmocnione i stałe produkty, spawane złącza wzmacniające i produkty wbudowane konstrukcji żelbetowych. Ogólne warunki techniczne

GOST 12730.0-78 B etony. Ogólne wymagania dotyczące metod określania gęstości, porowatości i wodoodporności

GOST 12730.1-78 B etony. Metody określania gęstości

GOST 12730.5-84 B etony. Metody określania wodoodporności

GOST 13015.0-83 Do konstrukcji i produktów betonowych z betonu zbrojonego i żelbetu. Ogólne wymagania techniczne

GOST 13015.1-81 Do budowy prefabrykatów betonowych i żelbetowych. Akceptacja

GOST 14098-91 S Połączenia ze wzmocnieniami spawanymi i produktami osadzonymi konstrukcji żelbetowych. Rodzaje, konstrukcja i wymiary

GOST 17624-87 B etony. Metoda badania siły ultradźwiękowej

GOST 17625-83. Instrukcje i produkty z betonu zbrojonego. Metoda napromieniania do określania grubości warstwy ochronnej betonu, wielkości i umiejscowienia zbrojenia

GOST 18105-86 B etony. Zasady kontroli siły

GOST 20910-90 B etony odporne na wysoką temperaturę. Warunki techniczne

GOST 22690-88 B etony. Określanie wytrzymałości metodami mechanicznymi badań nieniszczących

GOST 22904-93 Konstrukcja żelbetowa. Metoda magnetyczna do określania grubości warstwy ochronnej betonu i umiejscowienia zbrojenia

GOST 23478-79 O platforma do budowy monolitycznych konstrukcji betonowych i żelbetowych. Klasyfikacja i ogólne wymagania techniczne

GOST 23732-79 Va dla betonów i moździerzy. Warunki techniczne

GOST 23858-79 S Połączenia spawane doczołowych i prętowych konstrukcji żelbetowych. Metody kontroli jakości ultradźwiękowej. Zasady akceptacji

GOST 24211-91 D do betonu. Ogólne wymagania techniczne

GOST 25192-82 B etony. Klasyfikacja i ogólne wymagania techniczne

GOST 25214-82 B eton silikatowy gęsty. Warunki techniczne

GOST 25246-82 B etony odporne chemicznie. Warunki techniczne

GOST 25485-89 B. Etony komórkowe. Warunki techniczne

GOST 25781-83 F formy stalowe do produkcji wyrobów z betonu zbrojonego. Warunki techniczne

GOST 25820-2000 b. Lekkie płuca. Warunki techniczne

GOST 26633-91 B jest ciężki i drobnoziarnisty. Warunki techniczne

GOST 27005-86 B eton light i cellular. Zasady kontroli średniej gęstości

GOST 27006-86 B etony. Zasady wyboru pociągów

GOST 27751-88 N Adezhnost konstrukcji budowlanych i podstaw. Główne przepisy dotyczące obliczeń

GOST 28570-90 B etony. Metody określania wytrzymałości próbek wybranych ze struktur

CEMENTY GOST 30515-97. Ogólne warunki techniczne

GOST R 51263-99 P olystirolbeton. Warunki techniczne

STO ASChM 7-9 3 P rokat okresowego profilu ze stali zbrojeniowej. Warunki techniczne

DODATEK B

WARUNKI I DEFINICJE

konstrukcje z betonu bez zbrojenia lub ze zbrojeniem instalowanym ze względów konstrukcyjnych i nieuwzględnione w obliczeniach, obliczone siły wszystkich oddziaływań w konstrukcjach betonowych muszą być postrzegane przez beton.

Konstrukcje żelbetowe e -

konstrukcje z betonu ze zbrojeniem roboczym i konstrukcyjnym (konstrukcje żelbetowe), siły projektowe ze wszystkich oddziaływań w konstrukcjach żelbetowych należy postrzegać przez zbrojenie betonowe i robocze.

Konstrukcje stalowe dla przemysłu betonowego -

konstrukcje żelbetowe, w tym elementy stalowe inne niż stal wzmacniająca, działające w połączeniu z elementami żelbetowymi.

Konstrukcje wzmocnione dyspersją (włókno zbrojone, żelbet) -

konstrukcje żelbetowe, w tym włókna rozmieszczone dyspersyjnie lub siatki o drobnych oczkach z cienkiego drutu stalowego.

okucia zainstalowane za pomocą obliczeń.

okucia instalowane bez obliczeń ze względów konstrukcyjnych.

Armatura jest sprężona -

okucia, które otrzymują wstępne (wstępne) naprężenia w procesie wykonywania konstrukcji przed nałożeniem obciążeń zewnętrznych na etapie eksploatacji.

Okucia do zbrojenia -

zapewnienie odczytywania sił zbrojnych działających na nią poprzez umieszczenie go na określonej długości dla obliczonego przekroju lub na końcach specjalnych kotwic.

Okucia do opraw -

połączenie prętów zbrojeniowych wzdłuż ich długości bez spawania poprzez włożenie końca jednego pręta zbrojeniowego względem końca drugiego pręta zbrojeniowego.

Wysokość sekcji roboczej -

odległość od ściśniętej powierzchni elementu do środka ciężkości rozciągniętego podłużnego zbrojenia.

Pokrywa betonowa -

grubość warstwy betonu od powierzchni elementu do najbliższej powierzchni pręta zbrojeniowego.

największy wysiłek, jaki może odnieść element, jego przekrój pod zaakceptowanymi właściwościami materiałów.

DODATEK B

PRÓBKA LISTA ZASAD ROZWOJU ROZWOJU SNiP 52-01-2003 "KONSTRUKCJE BETONOWE I BETONOWE. PODSTAWOWE POSTANOWIENIA »

1. Konstrukcje betonowe i żelbetowe bez zbrojenia sprężającego.

2 Wstępnie naprężone konstrukcje żelbetowe.

3 Prefabrykowane struktury monolityczne.

4 Konstrukcje z betonu zbrojonego dyspersyjnie.

5 Konstrukcje stalowe wzmocnione.

6 Struktury żelbetowe samostabilne.

7 Rekonstrukcja, odtworzenie i wzmocnienie konstrukcji betonowych i żelbetowych.

8 Konstrukcje betonowe i żelbetowe narażone na agresywne środowisko.

9 Konstrukcje betonowe i żelbetowe narażone na działanie ognia.

10 Konstrukcje betonowe i żelbetowe narażone na wpływ temperatury i wilgotności w warunkach technologicznych i klimatycznych.

11 Konstrukcje betonowe i żelbetowe narażone na powtarzające się i dynamiczne obciążenia.

1 2. Betonowe i żelbetowe konstrukcje z betonu na porowatych kruszywach i strukturze porowatej.

13 Betonowe i żelbetowe konstrukcje z betonu drobnoziarnistego.

14 Konstrukcje betonowe i żelbetowe z betonu o dużej wytrzymałości (klasa powyżej B 60).

15 Konstrukcje i konstrukcje żelbetowe.

16 Betonowe i żelbetowe budynki i konstrukcje bezramowe.

17 Przestrzenne konstrukcje betonowe i żelbetowe.

Słowa kluczowe: wymagania dotyczące konstrukcji betonowych i żelbetowych, wartości normatywne i obliczeniowe wytrzymałości i charakterystyki odkształceniowe betonu, wymagania dotyczące zbrojenia, obliczenia betonu i elementów żelbetowych dla wytrzymałości, powstawanie pęknięć i odkształceń, ochrona konstrukcji przed niekorzystnymi skutkami