Podstawy na falujących glebach

Działanie sił mrozowych gleb i wyboczenie fundamentów pogarsza warunki pracy i skraca żywotność budynków i budowli, powoduje ich uszkodzenia i deformacje elementów konstrukcyjnych, co prowadzi do wysokich rocznych kosztów naprawy szkód i wyrządzenia znacznych szkód w gospodarce narodowej.
W obecnym SNIP na fundamentach podane są sprawdzone w praktyce inżynierii budowlanej i rekultywacji,

środki budowlane i konstrukcyjne, termiczne i termochemiczne, mające na celu zwalczanie szkodliwych skutków mrozu gleb na fundamentach budynków i budowli, a także podsumowanie instrukcji budowy konstrukcji o zerowym cyklu i środki zapobiegające wybrzuszaniu niezabezpieczonych i nisko osadzonych fundamentów dla niskich budynków z kamienia różnych przeznaczenia i jednokondygnacyjne prefabrykowane drewniane domy na wsi.

Podstawy na falujących glebach


Działanie sił wydzielających mrozy co roku powoduje wiele szkód materialnych w gospodarce narodowej, co polega na skróceniu żywotności budynków i budowli, pogarszających się warunkach eksploatacji i wysokich kosztach finansowych rocznej naprawy uszkodzonych budynków i konstrukcji oraz korekcji zdeformowanych konstrukcji.

1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

1.1. Niniejsze zalecenia zawierają dane dotyczące projektowania i budowy fundamentów budynków, budynków przemysłowych i różnego wyposażenia specjalnego i technologicznego na falujących glebach.

1.2. Zalecenia zostały opracowane zgodnie z głównymi postanowieniami rozdziałów SNiP II-B.1-62 "Podstawy budynków i konstrukcji, standardy projektowe", SNiP II-B.6-66 "Fundamenty i fundamenty budynków i budowli na glebach wiecznej zmarzliny.Projekty projektowe", SNiP II-10-62 "Konstrukcje budowlane i fundamenty, podstawowe przepisy projektowe" i СН 353-66 "Wytyczne dotyczące projektowania zaludnionych miejsc, przedsiębiorstw, budynków i budowli w północnej strefie budowlano-klimatycznej" i mogą być wykorzystywane do celów inżynieryjno-geologicznych i badanie hydrogeologiczne, w realizowane zgodnie z ogólnymi wymaganiami dotyczącymi badania gleb na cele budowlane. Materiały inżynierskich badań geologicznych powinny spełniać wymagania zawarte w punkcie 1.6 niniejszych Zaleceń.

1.3. Sypkie (mrozoodporne) gleby nazywane są glebami, które po zamrożeniu mają właściwość zwiększania objętości. Zmiana objętości gleby znajduje się w elewacji podczas zamrażania i opadania podczas rozmrażania powierzchni ziemi, w wyniku czego powstaje zniszczenie fundamentów i fundamentów budynków i budowli.

1.4. W zależności od rozkładu wielkości cząstek, naturalnej zawartości wilgoci, głębokości zamarzania gleby i poziomu wód gruntowych, gleby podatne na odkształcenia po zamarznięciu, zgodnie ze stopniem mrozu zgodnie z tabelą 1, są podzielone na: mocny, średni, słabo i słabo stopiony.


Podział gleb według stopnia falowania szronu

Stopień falowania gruntów o konsystencji

Stanowisko poziomu wód gruntowych w metrach dla gleb

I. Silnie rogowata na poziomie 0,5

Ii. Średnie przy 0,25 0,5

III. Lekko posłuszny 0 0,25

Iv. Warunkowo zdumiewający 0


Uwagi: 1. Nazwa gleby na stopniu falowania jest podejmowana zgodnie z jednym z dwóch wskaźników lub.

2. Konsystencja gleb gliniastych jest określona przez wilgotność gleby w sezonowej warstwie zamrażalniczej jako średnią ważoną. Nie uwzględnia się wilgotności gleby pierwszej warstwy do głębokości od 0 do 0,5 m.

3. Wartość przekraczająca obliczoną głębokość zamrożenia gleby wm, tj. różnica między głębokością poziomu wód gruntowych a szacowaną głębokością zamarzania gleby jest określona wzorem:


gdzie - odległość od znaku planowania do występowania poziomów wód gruntowych wm;

1.5. Podziały gleb podane w tabeli 1 według stopnia falowania w oparciu o wskaźnik konsystencji powinny również uwzględniać możliwe zmiany wilgotności gleby w sezonowej warstwie mroźnej zarówno podczas budowy, jak i przez cały okres eksploatacji budynków i budowli.

1.6. Podstawą do wyznaczenia stopnia falowania gruntów powinny być materiały z badań hydrogeologicznych i gruntowych (skład gleby, jej wilgotność i poziom wód gruntowych, które mogą charakteryzować teren budowy do głębokości nie mniejszej niż dwukrotność standardowej głębokości zamarzania gleby, licząc od poziomu planowania).

1.7. Podstawy i fundamenty budynków i budowli na falujących glebach podlegających odkształceniom podczas zamrażania i rozmrażania powinny być zaprojektowane z uwzględnieniem:

a) stopień gruntów falujących;

b) ukształtowanie terenu, czas i ilość opadów, reżim hydrogeologiczny, warunki nawilżania gleby i głębokość sezonowego zamrażania;

c) narażenie terenu budowy w stosunku do oświetlenia słonecznego;

d) cel, okres użytkowania, znaczenie urządzeń i warunki ich eksploatacji;

e) technicznej i ekonomicznej wykonalności konstrukcji fundamentów, pracochłonności i czasu budowy oraz ekonomiki materiałów budowlanych;

e) możliwość zmiany hydrogeologicznego reżimu gleb, warunków ich wilgotności w okresie budowy i przez cały okres użytkowania budynku lub konstrukcji.

1.8. Zakres i rodzaje badań hydrogeologicznych i naziemnych są przewidziane w zależności od warunków geotechnicznych i etapu projektowania ogólnego programu badań opracowanego przez organizację projektowania i badań i uzgodnionego z klientem.

2. PODSTAWOWE PRZEPISY PROJEKTOWE

2.1. Przy wyborze gleb jako baz na placu budowy preferowane są gleby nieszkieletowe (kamieniste, gruzowe, żwirowe, starzone, żwirowe, żwirowo-piaszczyste, piaski gruboziarniste i średniej wielkości, a także gleby gliniaste leżące na wzniesionym terenie z możliwością spływu powierzchniowego poziom wód gruntowych znajduje się poniżej poziomu planowania 4-5 m).

2.2. Przy projektowaniu fundamentów pod kamienne budynki i konstrukcje na glebach silnie i średnio-matowych należy budować słupy kolumnowe lub palowe, zakotwiczyć obliczając siłę wyboczenia i rozerwać w najniebezpieczniejszej części, lub przewidzieć zastąpienie gruntów falistych niepęczącymi glebami do głębokości sezonowego zamarzania. Możliwe jest również zbudowanie podkładki (poduszki) z żwiru, piasku, spalonej skały i innych materiałów drenażowych pod całym budynkiem lub strukturą z warstwą do obliczonej głębokości zamarzania bez usuwania gruntów falujących lub tylko pod fundamentami przy odpowiednim studium wykonalności.

2.3. W projektowaniu fundamentów i fundamentów należy przewidzieć główne środki skierowane na odkształcenia elementów konstrukcyjnych budynków i budowli podczas zamrażania i falowania gruntów.

2.4. Trwałość, stabilność i zgodność operacyjną budynków i budowli na falujących glebach należy zapewnić za pomocą inżynierii i rekultywacji terenu, budowy, konstrukcji i środków termochemicznych.

3. DZIAŁALNOŚĆ INŻYNIERYJNA I REKREACYJNA

3.1. Środki inżynieryjne i rekultywacyjne mają na celu odprowadzenie gleb w sezonowej warstwie mroźnej i zmniejszenie wilgotności gleby u podstawy fundamentów w okresie jesienno-zimowym przed ich zamarznięciem.

3.2. Podczas projektowania fundamentów na falujących glebach konieczne jest zapewnienie niezawodnego drenażu wód podziemnych, atmosferycznych i przemysłowych z miejsca przez terminowe planowanie wertykalne terenu zabudowanego, budowę sieci kanalizacji burzowej, kanałów odwadniających i zsypów, odwadniania i innych urządzeń do nawadniania i odwadniania bezpośrednio po zakończeniu cyklu zerowego, nie oczekiwanie na pełne zakończenie prac budowlanych.

3.3. Planując pracę, należy dążyć do minimalnego zakłócenia naturalnej warstwy murawy i gleby, aw warunkach skrawania, gdy pozwalają na to warunki, powierzchnię ziemi należy przykryć warstwą gleby o grubości 10-12 cm, a następnie zasiać wieloletnie zioła tworzące darń.

3.4. Bulkowana ziemia gliniasta przy planowaniu powierzchni wewnątrz budynku powinna być zagęszczana warstwowo za pomocą mechanizmów do masy całkowitej szkieletu nie mniejszej niż 1,6 tony / m i porowatości nie większej niż 40% (dla gruntów gliniastych bez warstw drenujących). Powierzchnię powierzchni gleby, a także powierzchnię cięcia, należy przykryć warstwą gleby i przechylić.

3.5. Nachylenie powierzchni twardych (obszary martwe, platformy, werandy) musi wynosić co najmniej 3%, a dla powierzchni mokrej - co najmniej 5%.

3.6. W celu zmniejszenia nierównomiernego zwilżania gruntów falochronnych wokół fundamentów podczas projektowania i budowy, zaleca się: wykonywanie prac ziemnych przy minimalnym zakłóceniu gleb o naturalnym składzie podczas kopania rowów pod fundamenty i wykopy podziemnych mediów; gruntownie utrwalaj glebę w warstwach podczas zasypywania zatok fundamentów i rowów za pomocą ręcznych i pneumatycznych lub elektrycznych ubijaków; konieczne jest ustawienie wodoszczelnych obszarów żaluzji o szerokości nie mniejszej niż 1 m wokół budynku z glinianymi warstwami wodoszczelnymi u podstawy lub przykryć warstwą gleby o grubości 10-12 cm i narysować wieloletnimi trawami.

3.7. Na budowach, zbudowanych z gliniastych gleb i posiadających nachylenie większe niż 2, projekt powinien unikać instalacji zbiorników wodnych, stawów i innych źródeł wilgoci, a także lokalizacji wejść do budynku kanalizacji i wodociągu od górnej strony budynku lub konstrukcji.

3.8. Budowle położone na zboczach powinny być chronione przed spływaniem wód powierzchniowych ze zboczy stałego wyżłobienia z nachyleniem nie mniejszym niż 5 przed rozpoczęciem prac wykopaliskowych na wykopach.

3.9. Podczas budowy nie powinno się dopuszczać do gromadzenia się wody w wyniku uszkodzenia tymczasowej instalacji hydraulicznej. Jeśli na powierzchni ziemi zostanie stwierdzona stojąca woda lub gdy ziemia zostanie zwilżona z uszkodzenia rurociągu, konieczne jest podjęcie pilnych działań w celu wyeliminowania przyczyn gromadzenia się wody lub nawilżania gleby w pobliżu fundamentów.

3.10. Podczas zasypywania wykopów komunikacyjnych po górnej stronie budynku lub konstrukcji konieczne jest układanie mostów pomarszczonej gliny lub iłu przy ostrożnym zagęszczeniu, aby zapobiec przedostawaniu się wody do budynków i konstrukcji oraz zwilżaniu gleby w pobliżu fundamentów (poprzez wykopy).

3.11. Stawy i zbiorniki, które mogą zmienić warunków hydrogeologicznych budowie i poprawić nasycenie wody falującej gleba zabudowanym jest niedozwolone. Konieczne jest uwzględnienie przewidywanej zmiany poziomu wody w rzekach, jeziorach i stawach zgodnie z planem generalnym.

3.12. Należy unikać lokalizacji budynków i budowli w odległości mniejszej niż 20 m od istniejących kolumn do napełniania lokomotyw spalinowych, mycia samochodów, dostarczania ludności i do innych celów, a także nie projektowania kolumn na falujących glebach w odległości mniejszej niż 20 m od istniejących budynków i budowli. Miejsca wokół kolumn powinny być zaprojektowane w sposób zapewniający odprowadzanie wody.

4. DZIAŁALNOŚĆ BUDOWLANA I BUDOWLANA PRZED DEFORMACJĄ BUDYNKÓW I STRUKTUR W CZASIE PROMOCJI I POWIERZCHNI ŁAGODZĄCYCH

4.1. Fundamenty budynków i konstrukcji wznoszonych na falujących glebach mogą być projektowane z dowolnych materiałów budowlanych, które zapewniają operacyjną przydatność budynków i konstrukcji oraz spełniają wymagania wytrzymałości i długoterminowej konserwacji. Jednocześnie należy liczyć się z możliwymi naprężeniami przemiennymi w pionie przed mrozem gleb (podnoszenie gleb podczas zamrażania i ich osadów podczas rozmrażania).

4.2. Podczas umieszczania budynków i budowli na placu budowy należy wziąć pod uwagę, w miarę możliwości, stopień nachylenia gruntów, aby nie mogły one znajdować się pod fundamentami jednej z gleb budowlanych o różnym stopniu nachylenia. W związku z nieuchronnością budowy budynku na glebach o różnym nachyleniu, należy przewidzieć konstruktywne działania przeciwko działaniom sił mrozowych, na przykład z prefabrykowanymi fundamentami z betonu zbrojonego, ułożyć monolityczny żelbetowy pas wzdłuż poduszek fundamentowych itp.

4.3. Podczas projektowania budynków i konstrukcji z fundamentami taśmowymi na glebach silnie erupcyjnych na szczycie fundamentów, konieczne jest zapewnienie 1-2-piętrowych budynków z kamienia wokół obwodu zewnętrznej i wewnętrznej ściany głównej z konstrukcyjnych taśm betonowych o szerokości co najmniej 0,8 ściany o wysokości 0,15 m oraz nad otworami ostatniego piętra znajdują się wzmocnione pasy.

4.4. Przy projektowaniu fundamentów palowych z rusztem na glebach silnie i średnio rozdrabniających należy wziąć pod uwagę wpływ normalnych sił wywołujących mróz na grunt rusztowania. Prefabrykowane ściany żelbetowe randbalki powinny być monolitycznie ze sobą połączone i układane z odstępem co najmniej 15 cm między rurą a rynną.

4.5. Głębokość układania fundamentów kamiennych budynków cywilnych i budowli przemysłowych na falujących glebach jest nie mniejsza niż szacowana głębokość zamarzania gleby zgodnie z tabelą 6 nagłówka kodu budowlanego II-B.1-62. W przypadkach, gdy wilgotność gleby nie wzrasta w okresie budowy i eksploatacji budynków na glebach słabo erupcyjnych (konsystencja półstała i ogniotrwała), głębokość posadowienia fundamentów powinna być ustalona na standardowej głębokości przemarzania:

Fundament na falujących glebach

Luźne gleby charakteryzują się zdolnością do podnoszenia, gdy gromadzi się wilgoć. Struktura, znajdująca się na glebach gliniastych i iłach, piaskowcach z domieszką pyłu, może się zapaść lub zwisać. Podstawa na falujących glebach jest ustalona zgodnie z SNiP 50-101-2004, w której wskazano, że zaleca się konstruowanie konstrukcji o płytkiej penetracji.

Charakterystyka falujących gleb

Zjawisko falowania występuje w glebach, które zwiększają objętość w mroźnej pogodzie. Wilgoć, wchłonięta przez warstwę ziemi, zamarza i rozszerza się. Lód wypycha masę gleby. Drugi rodzaj obrzęku występuje z powodu kapilarności wilgoci redystrybuowanej w warstwach terenu. Zgodnie z charakterystyką wzrostu objętości, gleba jest klasyfikowana jako o niskim poziomie klarowności, średniego chromu i silnie lukratywna. Zabrudzone ziemie i iły są najbardziej podatne na wyniesienie.
Rodzaj struktury zależy od charakterystyki gleby, ponieważ niektóre z nich są zdeformowane o 17-25 cm Budynki z drewna wytrzymują wzdęcia do 5 cm, a masy cegieł do 3 cm Dla ułożenia fundamentu w obszarach o wysokich i wilgotnych glebach, należy kierować się metodami regulacyjnymi.

Zagrożenia związane z pracami budowlanymi na glebach z falowaniem

Rozszerzone typy gleb są niebezpieczne, ponieważ w pierwszym zimowym okresie eksploatacji budynku mogą się odkształcać i kurczyć. Typowe wady obejmują:

  • ugięcie konstrukcji z powodu nierównomiernego skurczu, co wpływa na jakość pokrycia dachowego;
  • przesunięcie gleby podczas osiadania środkowej części domu, z powodu której pojawiają się na niej pęknięcia;
  • rolka sztywnych konstrukcji wzniesionych bez pogłębiania fundamentu;
  • zniekształcenia spowodowane nierównym skurczem małych obszarów pod domem;
  • poziome przemieszczenia podczas falowania - części podstawy zderzają się ze sobą.

Nieprawidłowa konstrukcja - nieprzestrzeganie sekwencji pracy, ignorancja technologii eliminującej problem prowadzi do powyższych deformacji. Wady można uniknąć, wybierając sposób eliminacji falowania.

Metody eliminacji efektu falowania

Aby stworzyć bazę dla falowania gruntów, użyj następujących technik:

  • stworzenie szerokiego trapezu. Zmniejsza wpływ sił nacisku na strukturę.
  • podszewka ścian hydroizolacji kanału rowu. Odbiór pokazano dla izolacji ścian w warunkach pogłębienia bazy.
  • zwiększenie szerokości taśmy lub monolitu, co prowadzi do wyrównania obrzęku.
  • wymiana gleb pęczniejących na materiały piaskowe lub żwirowe.
  • układanie warstwy izolacyjnej na zewnątrz budynku. Ta metoda jest potrzebna, aby zapobiec podniesieniu gruntu w okresie mroźnym.

Zaleca się pogłębienie podstawy poniżej poziomu zamarzania gleby, aby efekt falowania nie objawiał się.

Odmiany podstaw dla gleb podatnych na obrzęk

Konstrukcja fundamentu na falujących glebach zapewnia eliminację objętości gleby w miesiącach zimowych. W tym celu wykonywane są konstrukcje typu taśmowo-otworowego, charakteryzujące się prostym algorytmem wylewania.
Lepiej jest budować fundamenty kolumnowe, gdy elementy nośne mogą być pochowane poniżej ekstremalnego punktu zamarzania gleby. Filary są stosowane na glinach, obszarach o wysokiej GWL, na mokrych i mokradłach. Podpory wykonane są z metalu, wyrobów betonowych, rur cementowych azbestowych.
Stosy trudne do zainstalowania ze względu na wykorzystanie sprzętu budowlanego. Ale jeśli jesteś gotowy zainwestować w aranżację posiadłości ziemskich, ta metoda się powiedzie.

Fundament Slab - najlepsza opcja

Ziemia, skłonna do pęcznienia, przyczynia się do powstawania pęknięć na podstawach budynków. Płyta monolityczna, zakopana w ziemi, jest potrzebna do podparcia drewnianego lub gazobetonu z niewielkiej kwadratury. Konstrukcja monolitu ma wiele niuansów:

  • Dobrym sposobem na stworzenie stabilnej podstawy jest użycie żebrowanej płyty;
  • integralny element jest wzmocniony mostami, pomiędzy którymi wylewa się żwir lub piasek;
  • w przypadku budynków wykonanych z lekkich materiałów wystarczająca jest platforma o grubości 25 cm;
  • Zaleca się wzmocnienie płyty za pomocą prętów o średnicy 14 mm, z zachowaniem kroku 20 cm. Odbiór przyczynia się do wyrównania obciążenia domów z glebami o wysokim poziomie wód gruntowych.

Podstawa płyty ma funkcję izolacji. Aby zapobiec zamarzaniu gleb, na powierzchnię monolitu nakładana jest powłoka hydroizolacyjna. Płytkę można wzmocnić za pomocą samopoziomującego jastrychu, który jednocześnie będzie początkiem organizacji podgrzewanej podłogi.

Konstrukcja pasa - cechy konstrukcji na falujących glebach

Podziemna część budynku jest w stanie przyjąć masę w domu i przenieść ją do gęstych warstw gleby. Planując, jaki fundament będzie odpowiedni w obszarach z plastycznymi ziemiami pęczniejącymi, należy zwrócić uwagę na niezawodność i trwałość taśmy. Aby wykonać taśmę z betonu zbrojonego, potrzebujesz maksymalnie materiałów, ale koszty będą uzasadnione.

Warunki budowy fundamentów taśmowych

Płytowy rodzaj podłoża na rozszerzonej glebie zapewnia badania inżynieryjne i geologiczne. Luźne gleby mogą prowadzić do pękania podeszwy, dlatego należy wziąć pod uwagę:

  • odmiana masywu glebowego;
  • poziom zamarzania ziemi i ilość wody;
  • konstrukcja nośna;
  • obecność podziemnych i podziemnych autostrad;
  • okres eksploatacji budynku.

Taśma budowlana jest ważna dla murowanych, betonowych domów o gęstych ścianach, konstrukcji z sufitem z betonu zbrojonego. Ściany taśmy mogą tworzyć ściany piwnicy lub piwnicy.

Bookmarking Tools i Materials

Konstrukcja zagłębionej konstrukcji fundamentowej jest wykonywana przy użyciu następującego sprzętu i surowców:

  • poziom i drut dziewiarski;
  • łopaty - bagnet i radzieckich;
  • przewód do oznaczania terytorium;
  • wzmocnienie za pomocą prążkowanej sekcji o średnicy 10-14 mm;
  • drewniane deski, topór, młotek, gwoździe i piły;
  • cement, gruz i piasek;
  • betoniarki.

Przed rozpoczęciem pracy należy sporządzić projekt, w którym zostaną wskazane niezbędne parametry produktu.

Sekwencja kart wstążki

Konstrukcja podstawy taśmy odbywa się w kilku etapach:

  1. Tworzy plan budynku lub hozblok, określony przez głębokość konstrukcji.
  2. Schemat fundacji jest przenoszony z gotowego rysunku na ziemię.
  3. Zamontowany wyciszenia w odległości 1-2 m od strony domu.
  4. Wykopany jest rów o głębokości 1 m, wykładana jest piaskowo-żwirowa poduszka o wysokości 12-15 cm.
  5. Na poduszce kładzie się warstwę hydroizolacji - polietylenu lub papy. Jako alternatywę dla materiałów rolowanych stosuje się nalewanie bitumu.
  6. Szkielet szalunkowy i siatka wzmacniająca prętów o średnicy 8-14 mm są wyposażone.
  7. Betonowe ciasto z masy cementowej M200, piasku i tłuczonego kamienia wlewa się do szalunku.

Eksperci budowlani zalecają pogłębienie podstawy poniżej zera ziemi i wytrzymają do 28 dni, a następnie usuwają szalunki.

Układ fundamentów palowych

Na glebach problemowych optymalny będzie płytki rodzaj wsparcia. Prace polegają na skręcaniu pali śrubowych poniżej poziomu zamarzania gruntu. Konstrukcja zapewnia wsparcie dla budynku, niezależnie od jego masy i rodzaju gleby (luźne, piaszczyste, wielopiętrowe lub bagienne). Pale mają niewielki kontakt z rozszerzoną glebą, wyłączając jej wpływ na konstrukcję.
Projektowanie i konstrukcja fundamentów na palach jest zgodna z SNiP 2.02.03-85, zgodnie z którą stosowane są drążone wyroby z metalu, drewna i betonu, w których nalewana jest zaprawa cementowa. Według obciążenia łożyska stoiska stoją, przenikając do miękkich gleb i wiszących podpór, niezbędnych do zamrożenia torfowisk lub w regionach o ekstremalnym klimacie.

Zastosowanie stosów

Wytaczane produkty montuje się na spienionym podłożu, betonując je w wywierconych rowach. Algorytm budowy można przedstawić w następujący sposób:

  1. Wykonywanie wykopów o średnicy 30 cm za pomocą wiertarki ręcznej. Głębokość wykopu (nie więcej niż 10 m) jest określana w zależności od wzrostu objętości wilgoci w glebie. Doły są rozmieszczone z krokiem równym 120 cm.
  2. Układanie pokrycia z folii PVC, pokrycia dachowego lub stali z ocynkowanymi dołkami. Zdarzenie zapobiegnie wyrzuceniu elementów podczas sterty.
  3. Instalowanie klatki wzmacniającej w postaci 3 połączonych prętów, które wyeliminują prawdopodobieństwo zerwania podstawy.
  4. Betonowanie prętów z ciężkiego betonu. Odlewanie odbywa się w sposób ciągły, a ciasto zagęszcza się poprzez przebicie mieszaniny.

Dopuszcza się budowę domu w ciągu 30 dni - wtedy kompozycja betonowa twardnieje.

Fundamenty filarów: korzyści i typy

Na falujących ziemiach istotne są również kolumny. Ich budowa zapewni pewne korzyści dla właścicieli domków i działek wiejskich:

  • niski koszt materiałów i szybka praca;
  • wykorzystanie gotowych płyt wykluczających czynności manualne;
  • redukcja przekroju kolumn, co pozwoli zbudować opłacalne struktury monolityczne.

W przestrzeni domowej popularne są 2 rodzaje podłoży kolumnowych - płytko zagrzebane i ruszone.

Podstawa małej zakładki

Fundamentalne płytkie konstrukcje są wykonane z monolitycznego betonu zbrojonego lub prefabrykowanych produktów. Płytkie filary warstwowe obejmują:

  1. Kopanie dołu do głębokości zamarzania.
  2. Poduszka z piasku o wysokości 50 cm
  3. Zanurzenie betonowego bloku na głębokość 10 cm.
  4. Umiejscowienie hydroizolacji - wklejenie papą lub pokryciem z mastyksu.
  5. Układanie drugiego bloku betonowego.
  6. Jastrych cementowy o grubości 5 cm

Po bokach elementu nośnego układa się w bruk betonowego ciasta, ściśle do niego przylega. Wydarzenie eliminuje nachylenie słupków.

Prefabrykowane fundamenty płyt

Konstruktywna płyta prefabrykowana bazuje na następujących technikach:

  1. Oznaczanie terytorium, kopanie dołu.
  2. Powstawanie piaszczystego podłoża o wysokości 15 cm.
  3. Bloki na siebie nawzajem, ich pakiet zaprawy cementowej.
  4. Elementy hydroizolacyjne poprzez wklejanie.
  5. Pokrycie materiałem betonowym blokiem i szpachlą cementową.

Konstrukcja wznosi się 45 cm nad ziemią.

Ułożenie fundamentów z rusztem

Rostverk jest niezbędny do utrzymania stabilności podpór na falujących glebach i stworzenia podparcia dla ścian konstrukcji. Szlifierki powstają po ustawieniu kolumn poziomo z bloczków betonowych o wymiarach 118x80x30 cm i 88x50x58 cm, sam produkt zgarniający ma parametry 246x25x20 cm.
Nadproża budowlane są związane za pomocą pręta zbrojeniowego. Następnie element umieszcza się na monolitycznym pasku z kołkami wzmacniającymi.
Urządzenie wszystkich typów podstawy kolumny zapewnia wykopy pod poziomami zmielenia podłoża, warstwowania i zagęszczania każdej warstwy.
Fundamenty zbudowane na glebach z obrzękami to proces, który wymaga nakładów finansowych. Podczas budowy zaleca się wzięcie pod uwagę siły podnoszącej, w celu wzniesienia jednopiętrowych budynków bez piwnic. Trochę, aby obniżyć koszty, pomoże algorytm niezależnej pracy określony powyżej.

ZAWARTOŚĆ

Zalecenia określają inżynierię i rekultywację terenu, budowę, konstrukcję i działania termochemiczne w celu zwalczania szkodliwych skutków mrozu gleb na fundamentach budynków i budowli, a także podstawowe wymagania dotyczące produkcji prac budowlanych w cyklu zerowym.

Zalecenia są przeznaczone dla inżynierów i pracowników technicznych organizacji projektujących i budowlanych, którzy wykonują projekt i budowę fundamentów budynków i konstrukcji na falujących glebach.

PRZEDMOWA

Działanie sił wydzielających mrozy co roku powoduje wiele szkód materialnych w gospodarce narodowej, co polega na skróceniu żywotności budynków i budowli, pogarszających się warunkach eksploatacji i wysokich kosztach finansowych rocznej naprawy uszkodzonych budynków i konstrukcji oraz korekcji zdeformowanych konstrukcji.

W celu zmniejszenia odkształceń fundamentów i sił wyboczenia szronu, Instytut Badawczy Fundamentów i Struktur Podziemnych Państwowego Komitetu Budowy ZSRR na podstawie przeprowadzonych badań teoretycznych i eksperymentalnych, biorąc pod uwagę zaawansowane doświadczenie budowlane, opracowano nowe środki i udoskonalono już istniejące środki przeciwko odkształcaniu gleby podczas zamrażania i rozmrażania.

Zapewnienie warunków projektowych wytrzymałości, stabilności i przydatności operacyjnej budynków i budowli na grunty faliste uzyskuje się poprzez zastosowanie inżynierii i rekultywacji terenu, konstrukcji, konstrukcji i środków termo-chemicznych w praktyce budowlanej.

Działania inżynieryjne i rekultywacyjne mają zasadnicze znaczenie, ponieważ mają na celu odprowadzenie gleb w strefie normatywnej głębokości zamarzania i zmniejszenie stopnia nawilżenia warstwy gleby na głębokości 2-3 m poniżej sezonowej głębokości zamarzania.

Środki konstrukcyjne i konstrukcyjne przeciwko siłom podporowym na mrozy fundamentów mają na celu dostosowanie konstrukcji fundamentów, a częściowo konstrukcji fundamentowych do aktualnych sił mroźniczych gleb i ich odkształceń podczas zamrażania i rozmrażania (np. Wybór rodzaju fundamentów, głębokość ich osadzania w glebie, sztywność konstrukcji, obciążenia fundamenty, kotwicząc je w glebach poniżej głębokości zera i wiele innych konstruktywnych urządzeń).

Część proponowanych środków projektowych jest podana w najbardziej ogólnych sformułowaniach bez odpowiedniej specyfikacji, takich jak np. Grubość warstwy piasku w żwirowatym piasku lub pokruszonej kamiennej poduszce pod fundamentami przy wymianie gruntu falistego warstwą nie złuszczającą, grubość warstwy powłoki izolującej cieplnie podczas budowy i okresu pracy itp.; Podano bardziej szczegółowe zalecenia dotyczące wielkości zasypywania zatok przez nieabrazyjną glebę i wielkość poduszek termoizolacyjnych, w zależności od głębokości zamarzania gruntu w trakcie budowy.

Aby pomóc projektantom i budowniczym, podano przykłady obliczeń środków konstrukcyjnych, a ponadto przedstawiono propozycje kotwienia fundamentów prefabrykowanych (monolityczne połączenie stelaża z płytą kotwiącą, złącze do spawania i na śrubach, a także monolityczne prefabrykowane fundamenty żelbetowe).

Zalecane dla budownictwa przykłady obliczeń dla środków konstrukcyjnych zestawiono po raz pierwszy, a zatem nie mogą one stanowić wyczerpującego i skutecznego rozwiązania wszystkich problemów podniesionych w celu zwalczania szkodliwych skutków przemarzania gleb.

Środki termochemiczne obejmują głównie zmniejszenie sił wyboczeniowych i wartości odkształcenia fundamentów podczas zamarzania gruntów. Osiąga się to przez zastosowanie zalecanych powłok termoizolacyjnych na powierzchni gleby wokół fundamentów, płynów przenoszących ciepło do ogrzewania gleby i odczynników chemicznych, które obniżają temperaturę krzepnięcia gleby i siły adhezji zamarzniętej gleby do płaszczyzn fundamentów.

Wyznaczając działania protivopuchinnyh zaleca się przede wszystkim kierować się ważnością budynków i budowli, cechami procesów technologicznych, warunkami hydrogeologicznymi terenu budowy i cechami klimatycznymi tego obszaru. Przy projektowaniu należy preferować takie środki, które wykluczają możliwość deformacji budynków i konstrukcji przez mroźne siły wyboczeniowe zarówno podczas budowy, jak i podczas całego okresu użytkowania. Zalecenia zostały opracowane przez doktora nauk technicznych MF Kiselev.

Wszelkie sugestie i uwagi prosimy przesyłać do Instytutu Badawczego Fundacji i Struktur Podziemnych ZSRR Gosstroya pod adresem: Moskwa, Zh-389, 2. ul. Institutskaya, Dom. 6

1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

1.1. Niniejsze zalecenia zawierają dane dotyczące projektowania i budowy fundamentów budynków, budynków przemysłowych i różnego wyposażenia specjalnego i technologicznego na falujących glebach.

1.2. Zalecenia zostały opracowane zgodnie z głównymi postanowieniami rozdziałów SNiP II-B.1-62 "Podstawy budynków i budowli. Normy projektowe ", SNiP II -B.6-66" Zabudowy i fundamenty budynków i budowli na glebach wiecznej zmarzliny. Normy projektowe ", SNiP II -A.10-62" Konstrukcje budowlane i fundamenty. Główne przepisy projektu "i СН 353-66" Wytyczne dotyczące projektowania zaludnionych obszarów, przedsiębiorstw, budynków i budowli w północnej strefie budowlano-klimatycznej "i mogą być wykorzystywane do badań inżynieryjno-geologicznych i hydrogeologicznych przeprowadzanych zgodnie z ogólnymi wymaganiami dotyczącymi badania gleb na cele budowlane. Materiały inżynieryjne i badania geologiczne powinny spełniać wymagania pkt 1.6 niniejszych Zaleceń.

Uwaga Zaleceń nie stosuje się do miejsc, w których sezonowe zamarzanie gleby łączy się z ziemią wiecznej zmarzliny.

1.3. Sypkie (mrozoodporne) gleby nazywane są glebami, które po zamrożeniu mają właściwość zwiększania objętości. Zmiana objętości gleby znajduje się w elewacji podczas zamrażania i opadania podczas rozmrażania powierzchni ziemi, w wyniku czego powstaje zniszczenie fundamentów i fundamentów budynków i budowli.

Piaski są cienkie i mułowe, glina piaszczysta, ił i glina, a także gruboziarniste gleby zawierające mniej niż 0,1 mm kruszywa w ilości większej niż 30% wagowych, które zamrażają w warunkach zwilżania. Do gruntów nienarażących (niezagrażających na mróz) należą gleby skaliste, gruboziarniste o zawartości cząstek gleby mniejszej niż 0,1 mm, mniejszej niż 30% masy, piaskach żwirowych, gruboziarnistych piaskach i średniej wielkości piasku.

Tabela 1

Podział gleb według stopnia falowania szronu

Stopień falowania gleb o konsystencji B

Położenie poziomu wody gruntowej Z wm dla gleby

I. Silny
0,5 1

Uwagi: 1. Nazwę gruntu stosownie do stopnia falowania przyjmuje się, gdy spełniony jest jeden z dwóch wskaźników B lub Z.

2. Konsystencja gleb gliniastych B jest określana przez wilgotność gleby w sezonowej warstwie zamrażalniczej jako średnią ważoną. Nie uwzględnia się wilgotności gleby pierwszej warstwy do głębokości od 0 do 0,5 m.

3. Wartość Z przekraczająca obliczoną głębokość zamarzania gleby wm, tj. różnica między głębokością poziomu wód gruntowych a szacowaną głębokością zamarzania gleby jest określona wzorem:

gdzie jest H 0 - odległość od znaku planowania do wystąpienia poziomu wód gruntowych wm;

H to obliczona głębokość zamarzania gleby w W według pozycji SNiP II -B.1-62.

1.4. W zależności od składu granulometrycznego, wilgotności naturalnej, głębokości zamarzania gleby i poziomu wód gruntowych, gleby podatne na odkształcenia po zamarznięciu, zależnie od stopnia przemarzania mrozu na stole. 1 są podzielone na: mocne linie, średnie linie, słabo słabe i warunkowo tępe.

1.5. Są podane w tabeli. 1 podgrupy gleb według stopnia falowania na podstawie wskaźnika konsystencji powinny również uwzględniać możliwe zmiany wilgotności gleby w sezonowej warstwie mroźnej zarówno w trakcie budowy, jak i przez cały okres eksploatacji budynków i budowli.

1.6. Podstawą do wyznaczenia stopnia falowania gruntów powinny być materiały z badań hydrogeologicznych i gruntowych (skład gleby, jej wilgotność i poziom wód gruntowych, które mogą charakteryzować teren budowy do głębokości nie mniejszej niż dwukrotność standardowej głębokości zamarzania gleby, licząc od poziomu planowania).

1.7. Podstawy i fundamenty budynków i budowli na falujących glebach podlegających odkształceniom podczas zamrażania i rozmrażania powinny być zaprojektowane z uwzględnieniem:

a) stopień gruntów falujących;

b) ukształtowanie terenu, czas i ilość opadów, reżim hydrogeologiczny, warunki nawilżania gleby i głębokość sezonowego zamrażania;

c) narażenie terenu budowy w stosunku do oświetlenia słonecznego;

d) cel, okres użytkowania, znaczenie urządzeń i warunki ich eksploatacji;

e) technicznej i ekonomicznej wykonalności konstrukcji fundamentów, pracochłonności i czasu budowy oraz ekonomiki materiałów budowlanych;

e) możliwość zmiany hydrogeologicznego reżimu gleb, warunków ich wilgotności w okresie budowy i przez cały okres użytkowania budynku lub konstrukcji.

1.8. Zakres i rodzaje badań hydrogeologicznych i naziemnych są przewidziane w zależności od warunków geotechnicznych i etapu projektowania ogólnego programu badań opracowanego przez organizację projektowania i badań i uzgodnionego z klientem.

2. PODSTAWOWE PRZEPISY PROJEKTOWE

2.1. Przy wyborze gleb jako baz na placu budowy preferowane są gleby nieszkieletowe (kamieniste, gruzowe, żwirowe, starzone, żwirowe, żwirowo-piaszczyste, piaski gruboziarniste i średniej wielkości, a także gleby gliniaste leżące na wzniesionym terenie z możliwością spływu powierzchniowego poziom wód gruntowych znajduje się poniżej poziomu planowania 4-5 m).

2.2. Przy projektowaniu fundamentów pod kamienne budynki i konstrukcje na glebach silnie i średnio-matowych należy budować słupy kolumnowe lub palowe, zakotwiczyć obliczając siłę wyboczenia i rozerwać w najniebezpieczniejszej części, lub przewidzieć zastąpienie gruntów falistych niepęczącymi glebami do głębokości sezonowego zamarzania. Możliwe jest również zbudowanie podkładki (poduszki) z żwiru, piasku, spalonej skały i innych materiałów drenażowych pod całym budynkiem lub strukturą z warstwą do obliczonej głębokości zamarzania bez usuwania gruntów falujących lub tylko pod fundamentami przy odpowiednim studium wykonalności.

2.3. W projektowaniu fundamentów i fundamentów należy przewidzieć główne środki skierowane na odkształcenia elementów konstrukcyjnych budynków i budowli podczas zamrażania i falowania gruntów.

W przypadkach, w których projekt nie przewiduje projektu przeciwpowrotowego, a warunki hydrogeologiczne gruntów na placu budowy podczas pracy w cyklu zerowym zmieniły się wraz z pogorszeniem właściwości terenu, nadzór nad projektem powinien postawić organizacji projektującej pytanie o wyznaczenie działań zapobiegających podnoszeniu ciężarów ( konsolidacja z ubijaniem gruzu itp.).

2.4. Trwałość, stabilność i zgodność operacyjną budynków i budowli na falujących glebach należy zapewnić za pomocą inżynierii i rekultywacji terenu, budowy, konstrukcji i środków termochemicznych.

3. DZIAŁALNOŚĆ INŻYNIERYJNA I REKREACYJNA

3.1. Środki inżynieryjne i rekultywacyjne mają na celu odprowadzenie gleb w sezonowej warstwie mroźnej i zmniejszenie wilgotności gleby u podstawy fundamentów w okresie jesienno-zimowym przed ich zamarznięciem.

Uwaga Projektując i wykonując prace melioracyjne, należy wziąć pod uwagę charakter pokrywy roślinnej i wymogi jej ochrony.

3.2. Podczas projektowania fundamentów na falujących glebach konieczne jest zapewnienie niezawodnego drenażu wód podziemnych, atmosferycznych i przemysłowych z miejsca przez terminowe planowanie wertykalne terenu zabudowanego, budowę sieci kanalizacji burzowej, kanałów odwadniających i zsypów, odwadniania i innych urządzeń do nawadniania i odwadniania bezpośrednio po zakończeniu cyklu zerowego, nie oczekiwanie na pełne zakończenie prac budowlanych.

Podczas opracowywania projektów i wykonywania prac niepieniężnych w układzie pionowym składających się z gruntów falujących, należy w miarę możliwości nie zmieniać naturalnych systemów odwadniających.

3.3. Planując pracę, należy dążyć do minimalnego zakłócenia naturalnej warstwy murawy i gleby, aw warunkach skrawania, gdy pozwalają na to warunki, powierzchnię ziemi należy przykryć warstwą gleby o grubości 10-12 cm, a następnie zasiać wieloletnie zioła tworzące darń.

3.4. Masowo gliniasta gleba przy planowaniu obszaru wewnątrz budynku powinna być zagęszczona przez warstwy mechanizmów do ciężaru objętości szkieletu nie mniejszego niż 1,6 t / m 3 i porowatości nie większej niż 40% (dla gleby gliniastej bez warstw drenujących). Powierzchnię powierzchni gleby, a także powierzchnię cięcia, należy przykryć warstwą gleby i przechylić.

3.5. Nachylenie powierzchni twardych (obszary martwe, platformy, werandy) musi wynosić co najmniej 3%, a dla powierzchni mokrej - co najmniej 5%.

3.6. W celu zmniejszenia nierównomiernego zwilżania gruntów falochronnych wokół fundamentów podczas projektowania i budowy, zaleca się: wykonywanie prac ziemnych przy minimalnym zakłóceniu gleb o naturalnym składzie podczas kopania rowów pod fundamenty i wykopy podziemnych mediów; gruntownie utrwalaj glebę w warstwach podczas zasypywania zatok fundamentów i rowów za pomocą ręcznych i pneumatycznych lub elektrycznych ubijaków; konieczne jest ustawienie wodoszczelnych obszarów żaluzji o szerokości nie mniejszej niż 1 m wokół budynku z glinianymi warstwami wodoszczelnymi u podstawy lub przykryć warstwą gleby o grubości 10-12 cm i narysować wieloletnimi trawami.

3.7. Na budowach, zbudowanych z gliniastych gleb i o spadku większym niż 2%, projekt powinien unikać instalacji zbiorników na wodę, stawy i inne źródła wilgoci, a także lokalizacji wejść do budynku kanalizacji i wodociągu od górnej strony budynku lub konstrukcji.

3.8. Budowle zlokalizowane na skarpach powinny być odgrodzone od wody powierzchniowej spływającej ze zboczy stałego wyżłobienia z nachyleniem nie mniejszym niż 5% przed rozpoczęciem prac wykopaliskowych na wykopie.

3.9. Podczas budowy nie powinno się dopuszczać do gromadzenia się wody w wyniku uszkodzenia tymczasowej instalacji hydraulicznej. Jeśli na powierzchni ziemi zostanie stwierdzona stojąca woda lub gdy ziemia zostanie zwilżona z uszkodzenia rurociągu, konieczne jest podjęcie pilnych działań w celu wyeliminowania przyczyn gromadzenia się wody lub nawilżania gleby w pobliżu fundamentów.

3.10. Podczas zasypywania wykopów komunikacyjnych po górnej stronie budynku lub konstrukcji konieczne jest układanie mostów pomarszczonej gliny lub iłu przy ostrożnym zagęszczeniu, aby zapobiec przedostawaniu się wody do budynków i konstrukcji oraz zwilżaniu gleby w pobliżu fundamentów (poprzez wykopy).

3.11. Stawy i zbiorniki, które mogą zmienić warunków hydrogeologicznych budowie i poprawić nasycenie wody falującej gleba zabudowanym jest niedozwolone. Konieczne jest uwzględnienie przewidywanej zmiany poziomu wody w rzekach, jeziorach i stawach zgodnie z planem generalnym.

3.12. Należy unikać lokalizacji budynków i budowli bliżej niż 20 istniejących kolumn do uzupełniania lokomotyw spalinowych, mycia samochodów, dostarczania ludności i do innych celów, a nie projektowania kolumn na falujących glebach w odległości mniejszej niż 20 m od istniejących budynków i budowli. Miejsca wokół kolumn powinny być zaprojektowane w sposób zapewniający odprowadzanie wody.

4. DZIAŁALNOŚĆ BUDOWLANA I BUDOWLANA PRZED DEFORMACJĄ BUDYNKÓW I STRUKTUR W CZASIE PROMOCJI I POWIERZCHNI ŁAGODZĄCYCH

4.1. Fundamenty budynków i konstrukcji wznoszonych na falujących glebach mogą być projektowane z dowolnych materiałów budowlanych, które zapewniają operacyjną przydatność budynków i konstrukcji oraz spełniają wymagania wytrzymałości i długoterminowej konserwacji. Jednocześnie należy liczyć się z możliwymi pionowymi naprężeniami przemiennymi z mrozem gleb (podnoszenie gleb podczas zamrażania i sedymentacja podczas rozmrażania).

4.2. Podczas umieszczania budynków i budowli na placu budowy należy wziąć pod uwagę, w miarę możliwości, stopień nachylenia gruntów, aby nie mogły one znajdować się pod fundamentami jednej z gleb budowlanych o różnym stopniu nachylenia. W związku z nieuchronnością budowy budynku na glebach o różnym nachyleniu, należy przewidzieć konstruktywne działania przeciwko działaniom sił mrozowych, na przykład z prefabrykowanymi fundamentami z betonu zbrojonego, ułożyć monolityczny żelbetowy pas wzdłuż poduszek fundamentowych itp.

4.3. Podczas projektowania budynków i konstrukcji z fundamentami taśmowymi na glebach silnie erupcyjnych na szczycie fundamentów, konieczne jest zapewnienie 1-2-piętrowych budynków z kamienia wokół obwodu zewnętrznej i wewnętrznej ściany głównej z konstrukcyjnych taśm betonowych o szerokości co najmniej 0,8 ściany o wysokości 0,15 m oraz nad otworami ostatniego piętra znajdują się wzmocnione pasy.

Uwaga Pasy z betonu zbrojonego muszą mieć klasę betonu co najmniej 150, zbrojenie z sekcją minimalną, 3 o średnicy 10 mm; ze wzmocnionymi prętami dokowania o długości.

4.4. Przy projektowaniu fundamentów palowych z rusztem na glebach silnie i średnio rozdrabniających należy wziąć pod uwagę wpływ normalnych sił wywołujących mróz na grunt rusztowania. Prefabrykowane ściany żelbetowe randbalki powinny być monolitycznie ze sobą połączone i układane z odstępem co najmniej 15 cm między rurą a rynną.

4.5. Głębokość układania fundamentów kamiennych budynków cywilnych i budynków przemysłowych na falujących glebach jest nie mniejsza niż obliczona głębokość zamarzania gleby zgodnie z tabelą. 6 rozdziałów SNiP II -B.1-62. W przypadkach, gdy wilgotność gleby nie wzrasta w okresie budowy i eksploatacji budynków na glebach słabo erupcyjnych (konsystencja półstała i ogniotrwała), głębokość posadowienia fundamentów powinna być ustalona na standardowej głębokości przemarzania:

do 1 m - nie mniej niż 0,5 m od znaku planowania

do 1,5 - nie mniej niż 0,75 m od znaku planowania

od 1,5 do 2,5 m - nie mniej niż 1 m od znaku planowania

od 2,5 do 3,5 m - nie mniej niż 1,5 m od znaku planowania

W przypadku gruntów nieogniotrwałych warunkowo (konsystencja stała), obliczoną głębokość zamarzania można uznać za równą standardowej głębokości zamrożenia o współczynniku 0,5.

4.6. Przyjmuje się, że głębokość ułożenia fundamentów dla wewnętrznych ścian nośnych i kolumn nieogrzewanych budynków przemysłowych na glebach silnie i średnioziarnistych jest nie mniejsza niż obliczona głębokość zamarzania gleby.

Przyjmuje się, że głębokość fundamentów ścian i kolumn ogrzewanych budynków, które mają nieogrzewane grunty lub podziemia na glebach silnie zbrylonych i o średniej gęstości, jest równa normatywnej głębokości zamarzania o współczynnik 0,5, obliczony z powierzchni podłogi piwnicy. Podczas cięcia gleby z zewnątrz ścian budynku normatywna głębokość zamarzania gleby jest obliczana z powierzchni gleby po cięciu, tj. od znaku planowania. Przy uziemianiu wokół ścian od zewnątrz budynek nie powinien wypełniać gleby wokół fundamentów do wysokości elewacji.

Podczas cięcia i zrzucania gleby należy zwrócić szczególną uwagę na odprowadzanie gleby na zewnątrz budynku, ponieważ gleb nasyconych wodą podczas zamrażania może spowodować uszkodzenie budynku w wyniku bocznego nacisku na ściany piwnicy.

4.7. Z zasady nie można zamrażać gleby poniżej podstawy fundamentu kamiennych budynków i konstrukcji oraz fundamentów specjalnego wyposażenia technologicznego i maszyn na glebie o dużej gęstości i średniej grubości zarówno podczas budowy, jak i podczas eksploatacji.

Na warunkowo nieodpornych glebach zamarzanie gleb poniżej podstawy fundamentu może być dozwolone tylko pod warunkiem, że gleby o naturalnym składzie są gęste i do czasu zamrożenia lub podczas ich zamrażania ich naturalna wilgotność nie przekracza wilgotności na krawędzi tocznej.

4.8. Z zasady zabrania się układania fundamentów na zamarzniętej ziemi u podstawy bez specjalnych badań zamarzniętej warstwy gleby. Dopuszcza się układanie fundamentów na zamarzniętym gruncie tylko wtedy, gdy waga masy zamrożonego szkieletu glebowego przekracza 1,6 g / cm 2, a naturalna wilgotność jest mniejsza niż wilgoć na granicy toczenia (tj. Gęsta względem gruntu), a poziom wody jest niższy 2 m lub więcej od głębokości zamarzania gleby.

4.9. Aby zmniejszyć siły pęcznienia i zapobiec odkształceniom fundamentów z powodu zamarznięcia dmuchanych gleb o nawierzchni bocznej, fundamenty powinny być:

a) przyjąć najprostsze formy fundamentów o małej powierzchni przekroju;

b) preferować fundamenty kolumnowe i palowe z belkami fundamentowymi;

c) zmniejszyć obszar zamarzania gleby z powierzchnią fundamentów;

d) zakotwiczyć fundamenty w warstwie gleby poniżej sezonowego zamarzania.

4.10. Stabilność fundamentów pod działaniem sił stycznych mroźnego ich wyboczenia sprawdzana jest za pomocą formuły

obciążenie regulacyjne wagi urządzenia w kg;

obciążenie regulacyjne ciężaru fundamentu i ciężaru gleby leżącej na półkach, w kg;

Siła normatywna utrzymująca fundament pod wyboczeniem ze względu na jego tarcie na rozmrożonym podłożu, wyrażona w kg, określona jest w punkcie 4.11 niniejszych Zaleceń. Kiedy fundamenty kotwiące zamiast Q n przyjmują R n a, określone w klauzuli 4.15 niniejszych Zaleceń;

normatywną przyczepność zamarzniętej gleby do powierzchni bocznej fundamentu w kg / cm 2, przyjmuje się zgodnie z punktem 4.13 niniejszych Zaleceń;

Pole powierzchni bocznej części piwnicy znajdującej się w sezonowo zamrożonej warstwie, w cm 2 (przy określaniu F, obliczana jest głębokość zamarzania gleby, ale nie więcej niż 2 m);

iloczyn jednorodności i warunków pracy gleby, km = 0,9;

współczynnik przeciążenia sił przetaczających, założony jako 1,1;

stały współczynnik przeciążenia obciążenia, przyjmowany jako 0,9.

Uwaga W projektowaniu i budowie niskich budynków wykonanych ze struktur niewrażliwych na nierównomierne opady (np. Z drewnianymi ścianami porośniętymi lub brukowanymi), a także w przypadku konstrukcji rolniczych, takich jak warzywa i silosy itp., Wykonanych z materiałów drzewnych, obliczenia wpływu można uniknąć falowania mrozem i nie należy stosować środków zapobiegających falowaniu.

4.11. Siła regulacyjna, która utrzymuje fundament pod wyboczenie z powodu tarcia fundamentu o rozmrożoną ziemię, jest określona wzorem

standardowy opór gruntu podstawy na bocznej powierzchni fundamentu w kg / cm 2, wykonany dla fundamentów palowych zgodnie z rozdziałem SNiP II -B.5-67 "Fundamenty pali. Normy projektowe "oraz dla innych rodzajów fundamentów w przypadku braku danych doświadczalnych: dla gruntów ilastych - 0,2 kg / cm 2 dla piaszczystych - 0,3 kg / cm 2;

powierzchnia bocznej powierzchni piwnicy w cm 2, położona poniżej warstwy narażonej na zamarzanie zimą.

4.12. Obszar bocznej powierzchni stopniowanego fundamentu, który znajduje się w sezonowym zamarzaniu, jest określony przez formułę

obwody stopni w cm;

odpowiadające wysokości stopni w cm.

4.13. Standardową przyczepność zamarzniętej gleby do powierzchni bocznej fundamentu τ n określa się w zależności od rodzaju gleby, jej naturalnej wilgotności i poziomu wód gruntowych na stole. 2 zgodnie ze stopniem falowania ziemi.

Standardowa przyczepność zamrożonej gleby do fundamentu

Stopień falowania ziemi

Uwagi: 1. Stopień zawyżenia określa klauzula 1. 4 niniejszych Zaleceń.

2. Pod warunkiem, że płaszczyzny fundamentów pokryte są folią polimerową (patrz punkt 5.3) niniejszych zaleceń, zaleca się przyjmowanie normatywnej przyczepności zamarzniętej gleby do podłoża, ustalonej na podstawie danych eksperymentalnych, ze współczynnikiem (n) 0,4 dla fundamentów pryzmatycznych lub cylindrycznych, i 0,2 - dla fundamentów trapezowych, ale w pierwszym przypadku iloczyn τ n n nie powinien być mniejszy niż 0,4 kg / cm 2, w drugim ≥ 0,3 kg / cm 2. Przy braku danych eksperymentalnych przyjmuje się, że τ n wynosi 0,4 kg / cm2 dla fundamentów pryzmatycznych i cylindrycznych, a 0,3 dla elementów trapezowych.

4.14. Test wytrzymałości na rozciąganie fundamentu jest wykonywany pod warunkiem

Obliczona siła, rozrywająca zakotwiczony fundament przez siły zamachania szronem w najsłabszym odcinku, jest określona przez formułę

wartości są takie same jak we wzorze (1);

standardowe obciążenie ciężaru części fundamentu położonej powyżej obliczonej sekcji, w kg.

4.15. Moc trzymania kotwy jest określana na podstawie obliczeń według wzoru (6) w momencie siły wyboczeniowej

powierzchnia kotwicy w cm 2 (różnica między obszarem buta a powierzchnią przekroju poprzecznego zębatki);

głębokość kotwicy w cm (odległość od powierzchni do górnej płaszczyzny kotwicy);

masa całkowita gleby w kg / cm 3.

4.16. Przy wznoszeniu budynków zimą, w przypadku nieuchronnego zamarzania gruntów pod fundamentami (aby zapobiec awaryjnemu stanowi budynków i podjąć odpowiednie działania w celu wyeliminowania możliwych niedopuszczalnych deformacji elementów konstrukcyjnych budynków na gruntach silnie zmielonych), zaleca się przetestować fundamenty pod kątem ich odporności na styczne i normalne mrożenie zgodnie z formułą

miejsce na stopy w cm 2;

grubość zamrożonej warstwy gleby pod podstawą fundamentu w cm;

Współczynnik empiryczny w kg / cm 3 jest zdefiniowany jako iloraz określonej normalnej siły wyboczeniowej podzielonej przez grubość zamrożonej warstwy gleby pod podstawą fundamentu. W przypadku średnich i ciężkich gleb gruntowych, zaleca się przyjmowanie R jako 0,06 kg / cm 3;

obciążenie regulacyjne ciężaru fundamentu, w tym masy gleby leżącej na półkach fundamentu, w kg;

taki sam jak we wzorze (1).

Dopuszczalną wartość zamarzania gleby pod fundamentem można określić za pomocą wzoru

4.17. Podstawy ścian lekkich kamiennych budynków i konstrukcji na glebach silnie erupcyjnych powinny być monolityczne z kotwami dla efektu stycznych sił podnoszących. Prefabrykowane bloki i buty fundamentowe muszą być monolityczne zgodnie z niniejszymi zaleceniami, w załączniku II.

4.18. Przy budowaniu niskich budynków na glebach silnie zbitych, zaleca się zaprojektowanie ganku na solidnej płycie żelbetowej na poduszce z piasku żwirowego o grubości 30-50 cm (górna część płyty powinna znajdować się 10 cm poniżej podłogi w przedsionku i 2-3 cm). W przypadku budynków z kamienia stacyjnego konieczne jest zapewnienie konstrukcji ganków na prefabrykowanych konsolach żelbetowych ze szczeliną między powierzchnią ziemi a dnem konsoli co najmniej 20 cm; z fundamentami słupowymi lub palowymi należy przewidzieć podpory pośrednie, aby położenie słupków lub pali pod ścianami zewnętrznymi pokrywało się z położeniem montażowym konsoli do ganek.

4.19. Zaleca się preferowanie takich konstrukcji fundamentowych, które pozwalają zmechanizować proces nakładania fundamentów i zmniejszyć ilość prac wykopowych na wykopie, a także transport, zasypanie i ubijanie gruntu. Na glebach silnie zbrylonych i sredniuchiwistycznych słupy kolumnowe, palikowe i kotwiące spełniają ten warunek i nie wymagają dużych prac wykopaliskowych.

4.20. W obecności lokalnych tanich materiałów budowlanych (piasek, żwir, tłuczeń, tłuczeń itp.) Lub niekopalnych w pobliżu miejsca budowy, zaleca się zbudowanie urządzenia pod budynkami lub obiektami o ciągłej grubości ściółki 2 /3 normatywna głębokość zamarzania lub zasypywanie zatok z zewnątrz fundamentów niekopalnych materiałów lub gleb (tłuczeń, żwir, kamyczki, piaski, duże i średnie, a także żużle, spalone skały i inne odpady górnicze). Wypełnianie zatok, pod warunkiem, że woda jest spuszczana z nich i bez odwadniania, odbywa się zgodnie z punktem 5.10 niniejszych Zaleceń.

Odwadnianie ściółki drenażowej w zatokach i poduszkach pod fundamentami w obecności gruntów pochłaniających wodę poniżej warstwy nośnej należy przeprowadzić przez odprowadzanie wody przez studzienki odpływowe lub lejki (patrz załącznik I, przykład 6). Przy projektowaniu fundamentów pod posadzkę należy kierować się "Wytycznymi projektowania i układania fundamentów budynków i budowli w glebach glinianych metodą warstw drenażowych".

4.21. Podczas budowy budynków i konstrukcji na falujących gruntach z prefabrykowanych struktur zatok należy wypełnić gruntownie zagęszczając grunt natychmiast po ułożeniu piwnicy; w innych przypadkach zatoki powinny zasypiać z ubijaniem gruntu w miarę wznoszenia muru lub wznoszenia fundamentów.

4.22. Zaprojektowanie penetracji fundamentów w glebach falochronnych do szacowanej głębokości zamarzania gleby, biorąc pod uwagę efekt cieplny budynków i budowli, odbywa się pod kierownictwem SNiP II-B1-62 w przypadkach, w których nie zostaną one zamarznięte bez ochrony gleby przed zamarzaniem w trakcie budowy i po jej zakończeniu przed wejściem do budynku w stałą eksploatację z normalnym ogrzewaniem lub gdy nie będzie w długoterminowej konserwacji.

4.23. Przy projektowaniu fundamentów pod budynki przemysłowe na falujących glebach, których budowa trwa od dwóch do trzech lat (na przykład elektrociepłowni), projekty powinny obejmować środki ochrony gruntu przed wilgocią i zamarzaniem.

4.24. Przy budowie niskich budynków należy zapewnić dekoracyjne piwnice z odstępem między podstawą a ścianą ogrodzenia przy użyciu materiałów o niskiej przewodności cieplnej i niewrażliwych na wilgoć (trociny, żużel, żwir, suchy piasek i różne odpady górnicze).

4.25. Zaleca się zastąpienie gruntu falistego nieuzasadnionym gruntem na fundamentach ogrzewanych budynków i konstrukcji tylko od zewnątrz fundamentów. W przypadku nieogrzewanych budynków i budowli zaleca się wymianę gruntu podnoszącego na grunt niedrzewny po obu stronach fundamentów ścian zewnętrznych, a także po obu stronach fundamentów wewnętrznych ścian nośnych.

Szerokość szczeliny do zasypania ziemią nieszlifowaną określa się w zależności od głębokości zamarzania gleby i warunków hydrogeologicznych gruntów podstawowych.

Pod warunkiem, że woda jest odprowadzana z zasypu zatok i na głębokości zamarzania gleb do 1 m, szerokość zatoki do wypełnienia nieabrazyjnej gleby (piasek, żwir, kamyczki, gruz) jest wystarczająca na 0,2 m. Przy głębokości fundamentu od 1 do 1,5 m, minimalna szerokość zatoki do wypełnienia nie-kamienistej gleby powinny wynosić co najmniej 0,3 m, a przy głębokości zamarzania gleby od 1,5 do 2,5 m, zaleca się wypełnienie zatoki do szerokości co najmniej 0,5 m. W takim przypadku głębokość zatok powinna wynosić co najmniej 3 /4 głębokość fundamentu, licząc od znaku planistycznego.

Jeśli niemożliwe jest odprowadzenie wody z nieskalistej gleby, wypełnienie zatok można zalecić na szerokość równą 0,25-0,5 m u podstawy piwnicy i nie mniej niż obliczoną głębokość zamarzania gleby na powierzchni gleby. obowiązkowe zachodzenie na siebie nieodpornego materiału zasypu na obszar niewidoczny z nawierzchnią asfaltową zgodnie z rys. 4

4.26. Urządzenie poduszek żużlowych dookoła obwodu budynków od strony zewnętrznej fundamentów powinno być stosowane do budynków mieszkalnych i przemysłowych ogrzewanych budynków i konstrukcji. Poduszka żużlowa jest ułożona o grubości warstwy od 0,2 do 0,4 mi szerokości od 1 do 2 m, w zależności od głębokości zamarzania gleby i jest pokryta ślepym obszarem, jak pokazano na rys. 5

Z głębokością zamarzania 1 m - grubość 0,2 mi szerokość 1 m; na głębokości zera wynoszącej 1,5 m - grubość 0,3 mi szerokość 1,5 mi głębokość zamarznięcia 2 mi więcej - grubość złoża żużla 0,4 mi szerokość 2 m.

W przypadku braku granulowanego żużla zaleca się, przy odpowiednim studium wykonalności, użycie rozszerzonej gliny o takich samych wymiarach grubości i szerokości poduszki, jak w przypadku poduszek żużlowych.

5. DZIAŁALNOŚĆ TERMOKEMICZNA

5.1. W celu zmniejszenia sił wyboczeniowych w okresie budowy zalecane jest nakładanie warstw po warstwie po zasysaniu 10 cm gleby wokół fundamentów za pomocą technicznej soli kuchennej w ilości 25-30 kg na 1 m3 gliny. Po posypaniu solą na warstwie gleby o wysokości 10 cm i szerokości 40-50 cm na całej długości zatoki, glebę miesza się z solą i dokładnie ubija, następnie nakłada kolejną warstwę gleby na zasolenie i ubijanie. Gleba zasypki zatoki jest zasolona od podstawy piwnicy i nie osiąga poziomu 0,5 m do poziomu planowania.

Dopuszcza się zasolenie gleby, jeśli nie wpływa ona na zmniejszenie wytrzymałości materiałów fundamentów lub innych podziemnych struktur.

5.2. Aby zmniejszyć siły zamarzania między gruntem a materiałem podkładowym w okresie budowy, zaleca się smarować wyrównane powierzchnie boczne fundamentu materiałami sypkiego mrożenia, takimi jak bitumiczne masy uszczelniające (przygotowane z popiołu z CHP - cztery części, asfalt klasy III - trzy części i olej solarny - jedna część objętościowo).

Podłoża tynkowe powinny być wykonywane od podeszwy do znaku planowania w dwóch warstwach: pierwsza jest cienka z ostrożnym szlifowaniem, druga ma grubość 8-10 mm.

5.3. W celu zmniejszenia sił stycznych mrozu gruntu podczas budowy lekko załadowanych fundamentów palowych dla specjalnego wyposażenia technologicznego na glebach ciężko glinianych, można zastosować powierzchnię stosów w sezonowej strefie zamarzania gleb z warstwą polimerową. Eksperymentalna weryfikacja w warunkach polowych wykazała wpływ zmniejszenia sił stycznych przemarzania gruntu z użytkowania folii polietylenowych z 2,5 do 8 razy. Skład związków wielkocząsteczkowych oraz technologia przygotowania i nanoszenia warstw na płaszczyznę fundamentów żelbetowych zostały określone w "Zaleceniach dotyczących stosowania związków wielkocząsteczkowych w walce z wypiętrzaniem fundamentów".

5.4. Fundamenty kolumnowe do pełnego obciążenia w okresie budowy należy owinąć brizolem lub papą w dwóch warstwach dla 2 /3 od normatywnej głębokości zamarzania gleb, licząc od znaku planowania, pod warunkiem, że ładunek na fundamencie jest mniejszy niż siły wyboczenia szronu.

5.5. Podczas budowy wokół fundamentów budynków i budowli, tymczasowe powłoki izolacyjne trocin, śniegu, żużlu i innych materiałów należy układać zgodnie z wytycznymi dotyczącymi ochrony gleb i gruntów przed zamarzaniem.

5.6. W celu uniknięcia zamarzania gleb pod fundamentami ścian wewnętrznych i słupów w podziemnych i podziemnych piwnicach niedokończonych lub budowanych, ale zimujących się bez ogrzewania, konieczne jest zorganizowanie tymczasowego ogrzewania tych lokali w miesiącach zimowych, aby zapobiec uszkodzeniu elementów konstrukcyjnych budynków (w praktyce stosowane są grzejniki, grzejniki elektryczne) piece metalowe itp.).

5.7. Podczas budowy w zimie, w niektórych przypadkach konieczne jest zapewnienie elektrycznego ogrzewania naziemnego poprzez okresowe przepuszczanie (w miesiącach zimowych) prądu elektrycznego na 3-milimetrowym stalowym przewodzie specjalnie układanym pod fundamentami; Kontrola nad ogrzewaniem gleby pod fundamentami powinna być prowadzona zgodnie z danymi pomiarów jej temperatury za pomocą termometrów rtęciowych lub według danych z obserwacji zamarzania gleby w pobliżu fundamentów przy użyciu licznika zmarzliny Danilina.

5.8. Budynki lub budowle przemysłowe, dla których ze względów technologicznych, odkształcenia spowodowane zamarzaniem gleb wokół fundamentów i pod ich podeszwami, nie powinny być dozwolone (fundamenty dla instalacji do wytwarzania ciekłego tlenu, dla maszyn chłodniczych, dla instalacji automatycznych i innych, w zimnych nieogrzewanych warsztatach oraz dla instalacji specjalnych i wyposażenie), powinny być bezpiecznie chronione przed deformacją szronu podnoszącego glebę.

W tym celu zaleca się okresowe (od listopada do marca, oraz w regionach północnych i północno-wschodnich od października do kwietnia) podgrzewanie gleby wokół fundamentów poprzez przepuszczanie gorącej wody rurociągiem z systemu centralnego ogrzewania lub z gorącej wody przemysłowej. Do tego można również wykorzystać parę wodną.

Rura stalowa pokryta emalią bitumiczną o przekroju co najmniej 37 mm powinna być układana bezpośrednio w gruncie na głębokość 20-60 cm poniżej znaku poziomowania i 30 cm od fundamentu od zewnątrz ze spadkiem do spuszczania wody. Tam, gdzie pozwalają na to warunki produkcji, zaleca się układanie gleby roślinnej w warstwie 10-15 cm powyżej rurociągu ze spadkiem od fundamentu. Na powierzchni warstwy roślinnej do izolacji termicznej przydatne jest zasiewanie murawowych mieszanek traw wieloletnich.

5.9. Przygotowanie warstwy gleby, zasiewanie ziół i sadzenie krzewów powinno odbywać się z zasady na wiosnę, bez naruszania planu zagospodarowania terenu.

5.10. Zaleca się stosowanie mieszanki traw, składającej się z trawy pszenicznej, trawy polnej, kostrzewa, bluegrass, tymotki i innych traw. Wskazane jest stosowanie nasion trawy o lokalnej florze w zależności od warunków klimatycznych obszaru. W suchych miesiącach letnich zaleca się podlewać obsianą ziemię i sadzić krzewami ozdobnymi.

6. WŁAŚCIWOŚCI WYMAGAJĄCE WYKONYWANIA PRAC W CYKLU ZERA

6.1. Stosowanie metody hydromechanizacji do wykopywania wyrobisk do budynków i konstrukcji na budowach z glebami falistymi, z reguły nie jest dozwolone.

Rezygnacja z falujących gruntów podczas budowy na terenach zabudowanych może być dozwolona tylko w przypadku, gdy gleby aluwialne nie leżą bliżej niż 3 m od fundamentów ścian zewnętrznych.

6.2. Podczas budowania fundamentów na falujących glebach konieczne jest dążenie do zmniejszenia szerokości jamek i natychmiastowe wypełnienie zatoki tą samą ziemią przy ostrożnym zagęszczeniu. Podczas wypełniania zatok konieczne jest zapewnienie przepływu wody powierzchniowej wokół budynku, bez czekania na ostateczne planowanie i położenie warstwy gruntu pod nawierzchnię zadarnieniową lub asfaltową.

6.3. Otwarte wykopy i rowy nie powinny być pozostawione przez długi czas przed zainstalowaniem w nich fundamentów. Woda gruntowa lub woda atmosferyczna występująca w wykopach i wykopach powinna być natychmiast odprowadzana lub wypompowywana.

Nasyconą wodą warstwę gleby z akumulacji wód powierzchniowych należy zastąpić glebą nieszlifowaną lub zagęścić ubijaniem gruzu lub żwiru na głębokość co najmniej 1 /3 warstwa skroplonej gleby.

6.4. Przy opracowywaniu w okresie zimowym dołów na fundamenty i wykopy dla podziemnych zakładów użyteczności publicznej w pobliżu fundamentów na falujących glebach, stosowanie sztucznego rozmrażania parą wodną jest zabronione.

6.5. Wypełnianie zatok powinno odbywać się warstwami (ewentualnie z tą samą rozmrożoną ziemią) z dokładnym ubijaniem. Wypełnianie zatok dołów przez spychacz bez uszczelniania gruntów falujących nie powinno być dozwolone.

6.6. Fundamenty zainstalowane latem i pozostawione bez obciążenia na zimę powinny być pokryte materiałami izolacyjnymi.

Płyty betonowe o grubości powyżej 0,3 m na glebach silnie nierównych należy przykryć głębokością mrożenia gleby powyżej 1,5 m płytkami z wełny mineralnej w jednej warstwie lub gliną spienioną o ciężarze nasypowym 500 kg / m 3 przy współczynniku przewodności cieplnej 0,18, grubości warstwy 15-20 patrz

6.7. Tymczasowe przewody doprowadzające wodę mogą być układane tylko na powierzchni. W trakcie budowy konieczne jest zapewnienie ścisłej kontroli nad stanem tymczasowych sieci wodociągowych. Po wykryciu wody z tymczasowych rur doprowadzających wodę do ziemi konieczne jest podjęcie działań awaryjnych w celu wyeliminowania wilgoci z gleby w pobliżu fundamentów.

ZAŁĄCZNIK I
Przykłady obliczeń fundamentów budynków i konstrukcji pod kątem stabilności podczas zamarzania gruntów o wysokiej erupcji

Dla przykładowych obliczeń stateczności fundamentów, następujące warunki gruntowe dla placu budowy są brane:

1) warstwę roślinną 0,25 m;

2) żółto-brązową glinę od 0,25 do 4,8 m; masa całkowita gleby wynosi od 1,8 do 2,1; wilgotność naturalna wynosi od 22 do 27%, wilgotność przy granicy plastyczności 30%; na granicy toczenia 18%; plastyczność numer 12; poziom wód gruntowych na głębokości 2-2,5 m od powierzchni. Glina o miękkiej plastikowej konsystencji, dzięki naturalnej wilgoci i warunkom zwilżania, należy do wysoce erupcyjnych.

W tych warunkach glebowych podaje się przykłady obliczania fundamentów pod kątem stabilności pod działaniem sił stycznych przemarzania mrozu dla następujących rodzajów konstrukcyjnych fundamentów żelbetowych: Przykład 1 - monolityczny żelbetowy fundament z płytą kotwiącą; przykład 2 - fundament palowy z betonu zbrojonego; Przykład 3 - prefabrykowany betonowy fundament słupowy z jednostronnym kotwiczeniem, taśmą i prefabrykowanym fundamentem żelbetowym; Przykład 4 - zastąpienie gruntu falistego zatoką niepianową i przykład 5 - obliczenie poduszki termoizolacyjnej na fundamentach. W pozostałych przykładach właściwości warunków glebowych podano dla każdego osobno.

Przykład 1 Konieczne jest obliczenie monolitycznego fundamentu słupów żelbetowych z płytą kotwiącą dla stabilności przy obciążeniu siłami wyboczeniowymi (ryc. 1).

Początkowe dane do obliczeń są następujące: 1 = 3 m; h = 2 m (głębokość zamarzania gleby); h 1 = 1 m (grubość stopionej warstwy); N n = 15 t; g n = 5 t; γ0 = 2 t / m 3; F a = 0,75 m2; b = 1 m; c = 0,5 m (szerokość stojaka); h 2 = 0,5 m (grubość płyty kotwiącej); u = 2 m; τ n = 1 kg / cm2 = 10 t / m 2; km = 0,9; n = 1,1; n 1 = 0,9; F = 4 m 2.

Stabilność podłoża pod kątem mroźnego pęcznienia jest sprawdzana za pomocą wzoru (1).

Znajdź wartość siły trzymania kotwicy według wzoru (6).

Zastępując we wzorze (1) standardowe wartości różnych wielkości, otrzymujemy:

0,9 · 9,0 + 0,9 (15 + 5) n = 1,3 t; Qn = 11,04 t; u = 1,2 m; c = 0,3 m; τ n = 1 kg / cm2 = 10 g / m2; N n = 10 t; km = 0,9; n = 1,1; n 1 = 0,9.

Sprawdź stabilność fundamentu palowego pod kątem mroźnego wyboczenia za pomocą wzoru (1) otrzymujemy:

Kontrola wykazała, że ​​pod wpływem działania sił wyboczeniowych pod wpływem zmętnienia obserwuje się stan stabilności fundamentu.

Ryc. 1. Schemat obliczania monolitycznego fundamentu żelbetowego z płytą kotwową

Ryc. 2. Schemat obliczania fundamentu pala żelbetowego

Przykład 3 Wymagane jest obliczenie prefabrykowanego słupowo-betonowego fundamentu z jednostronnym kotwieniem (w jednym bloku podstawy taśmy) dla stabilności pod działaniem sił wybrzuszenia szronu (ryc. 3). Bloki między sobą a podstawą są monolityczne zgodnie z załącznikiem II.

Początkowe dane do obliczeń są następujące:

H 1 = 2,4; h = 1,7 m; h 1 = 0,7 m; N n = 25 t; gn = 13,3 t; γ0= 1,9 g / m3; F a = 2,4 m 2; a = 2 m (długość poduszki fundamentowej); b = 1,8 m (szerokość poduszki fundamentowej); c = 0,6 m; u = 2,4 m; τ n = 1 kg / cm2 = 10 t / m 2; n = 1,1; km = 0,9; n 1 = 0,9.

Stabilność podłoża pod kątem mroźnego pęcznienia jest sprawdzana za pomocą wzoru (1).

Wartość siły trzymania kotwicy R n a znajdujemy za pomocą wzoru (6)

Po podstawieniu wartości we wzorze (1) otrzymujemy:

Ryc. 3. Schemat do obliczania fundamentu słupowo-kolumnowego z jednostronnym kotwiczeniem

W przykładzie 3 przestrzegana jest stabilność podkładu prefabrykowanego.

W związku z tym prefabrykowane fundamenty żelbetowe z jednostronnym kotwiczeniem (taśma) o małym obciążeniu będą stabilne podczas przemakania gruntu mrozem.

Oczywiście, w przypadku budynków z ciągłym ogrzewaniem podczas okresu eksploatacji, nie będzie zamarzania gleby od wewnątrz, dlatego siła wyboczeniowa mrozu w Przykładzie 3 zostanie zmniejszona o połowę, a budynek będzie jeszcze bardziej stabilny.

Tak więc, jeśli budynki będą zimować bez ogrzewania po zakończeniu budowy, wówczas stabilność fundamentu przed siłami wyboczeniowymi nie zostanie zakłócona.

Ryc. 4. Schemat wypełnienia zatok z podłożem nieściernym
1 - glina nasycona wodą; 2 - nieskalista gleba w zatoce; 3 - nawierzchnia asfaltowa; H - szacowana głębokość zamrożenia gleby; l - szerokość obszaru niewidomego (l = H + 0,2)

Przykład 4 Wymagane jest zaprojektowanie wymiany gruntu podnoszącego na inny niż skalisty wzdłuż konturu ogrzewanego budynku z zewnątrz prefabrykowanego fundamentu żelbetowego (ryc. 4).

Początkowe dane są następujące; gleby są takie same jak w przykładzie 1; szacowana głębokość zamarzania gleby i głębokość posadowienia wynosi 1,6 m; szerokość zatoki, pokryta żwirem z gruzem, wynosi 1,6 m; szerokość nawierzchni asfaltowej wynosi 1,8 m, przyjmuje się, że szerokość rowu na dole, licząc od regału, wynosi 0,6 m.

Ilość nieabrazyjnej gleby uzyskuje się z iloczynu obszaru przekroju zasypki i obwodu budynku lub konstrukcji.

Ryc. 5. Schemat żużla urządzenia lub rozszerzonych poduszek z gliny
1 - falująca ziemia; 2 - poduszka termoizolacyjna; 3 - obszar rolety asfaltu; H to obliczona głębokość zamrożenia wm; l - obszar niewidoczny wm (l = H +0,2)

Przykład 5 Konieczne jest zaprojektowanie poduszki termoizolacyjnej dla ogrzewanych budynków, aby zmniejszyć głębokość zamarzania gleby w pobliżu fundamentów i zmniejszyć siły wybrzuszenia (ryc. 5).

Początkowe dane są następujące: warunki glebowe są takie same jak w przykładzie 1, obliczona głębokość zamarzania wynosi 2 m, grubość złoża żużla wynosi 0,4 m, a szerokość 2 m. Żądaną ilość granulowanego żużlu kotłowego określa się za pomocą obliczeń. W przypadku, gdy poduszka żużlowa przed zamarznięciem gleby znajduje się w stanie nasyconym wodą, wydajność izolacji maleje, a zatem pod warunkiem, że gleba jest nasycona, zamiast żużla, zaleca się stosowanie rozszerzonej gliny o takich samych wymiarach strukturalnych jak w przypadku poduszki żużlowej.

Przykład 6 Zaprojektowanie fundamentów kamiennego budynku o długości 60 m, szerokości 12 m i wysokości ściany 2,5 m na falujących gruntach pod drenażem.

Warunki hydrogeologiczne na budowie są następujące: gleba i warstwa wegetatywna od 0 do 0,2 m; brązowa glina gęsta, wilgotna (konsystencja B = 0,56) od 0,2 do 1,8 m; piasek jest żółty, drobnoziarnisty, gęsty od 1,8 do 5 m.

Poziom wód podziemnych w październiku wyniósł 3,75 mi został ustalony na głębokości 4,2 m pod powierzchnią. Standardowa głębokość zamarzania gleby wynosi 2 m. Szacowana temperatura powietrza w zimie w budynku z podłogami na ziemi wynosi około 5 °, a zatem obliczona głębokość zamarzania gleby wynosi 2 · 1 = 2 m.

W danych warunkach hydrogeologicznych, gdy poziom wód gruntowych przekracza szacowaną głębokość zamarzania większą niż 2 m, pod pozycją SNiP II -B.1-62, fundamenty są położone mniej niż szacowana głębokość zamarzania gruntów poniżej poziomu zamarzania gruntów poniżej podstawy fundamentu.

Proces technologiczny w budynku wiąże się ze znacznym odprowadzeniem wody do podłogi, co nieuchronnie doprowadzi do zwiększenia wilgotności gleby gliniastej u podstawy fundamentów i do deformacji gleb, gdy zamarza. Wychodząc z tych rozważań, głębokość fundamentowania powinna wynosić co najmniej 2 m, ale jedna miara pogłębienia fundamentów do obliczonej głębokości zamarzania gleby nie może uratować lekkiego budynku przed odkształceniami wywołanymi przez styczne siły gruntu falujące z powodu zamarzania ich przy ścianach fundamentów.

Najbardziej racjonalną decyzją przy projektowaniu fundamentów będzie układanie fundamentów taśmowych na głębokość 0,5-0,6 m od poziomu planowania. Jest to jednak możliwe tylko wtedy, gdy przewiduje się następujące rozwiązania inżynierskie: konstrukcyjne i konstrukcyjne:

1) głębokość fundamentów, które zajmą 0,6 m poniżej znaku planistycznego na podkładce z piasku 0,2 m;

2) w wykopie pod poduszką piaskową przechodzić przez studnie o przekroju od 0,3 × 0,3 m do 10 m od siebie do głębokości warstwy piaszczystej i wypełniać te studnie średnim i grubym piaskiem, aby wchłonąć wodę powierzchniową wpadającą do piaszczystej poduszki poniżej podstawy fundamentu;

3) wypełniać zatoki piaskiem o grubości wypełnienia pomiędzy ścianą piwnicy a ziemią nie mniejszej niż 0,2 m;

4) ułożyć 10-15 cm warstwę gleby wokół budynku, 2-3 m szerokości od powierzchni i siać wieloletnie zioła tworzące murawy.

Jeśli nie można gruntować gleby wokół budynku, należy wykonać nawierzchnię asfaltową o szerokości do 1 m.

Wypełnienie zatok piaszczystą glebą i urządzenie studni odwadniających wykonano w celu zmniejszenia sił stycznych mrożenia i wybrzuszenia lekko obciążonych fundamentów (ryc. 6).

Należy zastosować poduszkę piaskową ze studniami drenażowymi ze względu na to, że podczas budowy i eksploatacji warunków budowlanych powstaje wzrost naturalnej wilgotności gleby gliniastej.

Inżynieryjne działania rekultywacyjne, w zależności od warunków hydrogeologicznych, konstrukcji budowlanych i ich przeznaczenia, należy podejmować na podstawie analizy wszystkich okoliczności. Na przykład nie należy pozwolić na budowę fundamentów z drenażem studni pochłaniających wodę w przypadkach, gdy warstwy wodonośne w glebach piaszczystych są źródłem zaopatrzenia ludności w wodę pitną. Należy również uwzględnić zanieczyszczenie wody, która ma spłynąć do gleby pochłaniającej wodę. We wszystkich przypadkach należy uzyskać zezwolenie z inspekcji sanitarnej na zejście na tereny odwadniające wód przemysłowych.

Ryc. 6. Fundament z drenażowymi opatrunkami i studniami

1 - fundament; 2 - piaszczyste zasypanie zatok; 3 - studnia odwadniająca; 4 - gliniasta gleba; 5 - ziemia piaszczysta pochłaniająca wodę

Ryc. 7. Schemat do obliczania fundamentu pod kolumną dla działania stycznych i normalnych sił wyboczeniowych

W zależności od rodzaju budynków lub konstrukcji, środki zaradcze należy podejmować zgodnie z warunkami pracy konstrukcji wsporczych. Na przykład, w opisanych powyżej warunkach hydrogeologicznych, nie ma potrzeby projektowania 5-piętrowych budynków, aby przyjąć głębokość posadowienia 0,6 m przy instalacji drenażowych lejów pochłaniających wodę. W tym przypadku styczna siła zamarzania będzie mniejsza niż ciężar budynków, a zatem głębokość fundamentów powinna być podana w rozdziale SNiP II -B.1-62.

Przykład 7 Konieczne jest obliczenie monolitycznego fundamentu z betonu zbrojonego pod kolumną dla stabilności pod działaniem sił normalnych i stycznych wyrzucania szronu (ryc. 7).

Aby obliczyć stabilność fundamentu pod wpływem sił stycznych i normalnych związanych z falowaniem mrozu, należy uwzględnić następujące warunki glebowe i hydrogeologiczne:

żółto-brązowa pokrywa gliniasta, waga objętościowa 1,96, wilgoć naturalna 22, wilgoć w linii plastyczności 27, na granicy toczenia 17, plastyczność numer 10, konsystencja 0,5;

czerwono-brązowa glina morenowa, gęsta, o porowatości 0,48, wilgotności naturalnej 17, wilgotności przy linii plastyczności 21, przy granicy toczenia 12, konsystencji 0,55, poziom wód gruntowych leży 2,9 m pod powierzchnią.

Pod względem składu, naturalnych warunków wilgotności i wilgotności ta gleba należy do średniej.

Początkowe dane do obliczeń są następujące: H = 1,6 m; h 1 = 1 m; h 2 = 0,3 m; h = 0,3 m; c = 0,4 m; z1= 2 m; F = 3,2 m; f = 4 m; N n = 110 t; g n = 11,5 t; R = 0,06 kg / cm3 = 60 t / m 3; τ n = 0,8 kg / cm2 = 8 t / m2; n 1 = 0,9; n = 1,1.

Trwałość fundamentu pod kątem mroźnego pęcznienia sprawdza się za pomocą wzoru (7).

Po podstawieniu wartości we wzorze otrzymujemy:

Badanie wykazało, że stan stabilności obserwuje się, gdy gleba zamarza do 30 cm poniżej podstawy fundamentu.

Przykład 8. Wymagane jest obliczenie monolitycznego fundamentu z żelbetu dla kolumny pod kątem stabilności pod działaniem sił normalnych i sił stycznych wywoływania zamarzania (ryc. 8).

Ryc. 8. Schemat obliczania oddzielnej piwnicy z krokami prowadzącymi do efektu stycznych i normalnych sił wyboczeniowych na glebach ciężkich.

Aby obliczyć stabilność fundamentu pod wpływem sił stycznych i normalnych związanych z falowaniem mrozu, należy uwzględnić następujące warunki glebowe i hydrogeologiczne:

warstwa uprawna, szara glina, luźna, lekko wilgotna;

żółto-brązowa glina, strukturalna, wilgotna, gęsta. Współczynnik porowatości wynosi 0,56, wilgotność naturalna 31, wilgotność - 37 linii granicy plastyczności, granica plastyczności 16, plastyczność 21, miękkość plastyczna 0,71, a ustalony poziom wód gruntowych wynosi 2,5 m od powierzchni. W zależności od składu, wilgotności i warunków nawilżania, gleba należy do kundla.

Początkowe dane do obliczeń są następujące: H = 1,5 m; h 1 = 0,6 m; h 2 = 0,3; h 3 = 0,3 m; h = 0,3 m; c = 0,4 m; z1 = 0,7 m; z2= 1 m; F = 3 m2; f = m m 2; N n = 40 t; g n = 3 t; R = 0,06 kg / cm3 = 60 t / m 3; τ n = 1 kg / cm2 = 10 t / m 2; n 1 = 0,9; n = 1,1.

Trwałość fundamentu pod kątem mroźnego pęcznienia sprawdza się za pomocą wzoru (7).

Zastępując w formule standardowe wartości otrzymywanych wartości: