Konstrukcja ścian oporowych: przegląd rodzajów konstrukcji i materiałów

Rozmieszczenie terenu w złożonym terenie wymaga budowy konstrukcji wzmacniających. Pomogą one przełamać ogród na zboczach, zapobiegną zawaleniu się gleby w pobliżu budynku i staną się ozdobą ogrodu. Wykorzystując ściany oporowe w projektowaniu krajobrazu, można przekształcić strome zbocza w zaprojektowany przez siebie system tarasów. Witryna podzielona jest na strefy o prostych krokach w formie stopni. Do budowy konstrukcji wykorzystywane są różne materiały, ale aby mogły wykonywać swoją pracę w 100%, należy postępować zgodnie z precyzyjnymi obliczeniami i pewnymi zasadami, o których będziemy mówić dzisiaj.

Rodzaje i przeznaczenie murów oporowych

Struktury oporowe są podzielone na dwa typy w zależności od ich funkcjonalności:

  • ozdobne ściany służą jako dekoracja architektoniczna dziedzińca, będącego elementem krajobrazu. Są instalowane na płaskich lub z małym uprzedzeniem lądowym;
  • fortyfikacje stosowane w ulepszaniu tarasów na naturalnych zboczach. Dekoracyjne funkcje obiektów idą obok. Ich głównym zadaniem jest utrzymywanie gruntu na stromych zboczach, zwiększając powierzchnię użytkową do sadzenia drzew i roślin.

Praktyka planowania przestrzennego pokazuje, że obowiązkowa konstrukcja ścian jest wymagana na nachyleniu przekraczającym 8%. Szczególnie ważna jest budowa na obszarach położonych w pobliżu wąwozów i zbiorników. Wzmocnią zbocza, zapobiegając ześlizgnięciu się ziemi z deszczu i stopieniu wody.

Główne elementy konstrukcji wsporczych

Ściany dekoracyjne i fortyfikacyjne różnią się od siebie. Każdy z nich odgrywa pewną rolę, ale wszystkie mają trzy główne składniki:

  • podziemny fundament ściany - fundament. Do niego spadnie wszelka siła nacisku ziemi;
  • struktura naziemna - korpus ściany. Wewnętrzna powierzchnia styka się z ziemią wokół obwodu zamkniętego wzniesienia. Płaska lub ukośna powierzchnia ściany służy jako dekoracyjna dekoracja krajobrazu;
  • konstrukcje ochronne - drenaż i drenaż. Komunikacja przyczynia się do usuwania wilgoci z gleby. Ich obecność jest konieczna, ponieważ gromadzenie wody za wewnętrzną powierzchnią ściany może ją zniszczyć.

Czynniki wpływające na stabilność konstrukcji

Lepiej ufać budowie ściany specjalistom, ponieważ jest to złożona konstrukcja inżynieryjna. Mając umiejętności budowania, możesz samodzielnie budować strukturę, najważniejszą rzeczą do rozważenia są główne czynniki wpływające na to:

  • instalacja powinna być wykonana na stabilnym podłożu: glina piaszczysta, glina, kamień łamany i inne;
  • stabilność strukturalna zależy od poziomu zamarzania gleby, która nie powinna być większa niż 150 cm od podłoża;
  • minimalne wystąpienie wód podziemnych powinno znajdować się na głębokości 1 m. Najlepszy wskaźnik występowania wody wynosi 1,5 m;
  • Część gruntowa ściany własnej nie powinna przekraczać 1,4 m. Wyższe konstrukcje powinny być wyposażone przez profesjonalistów, ponieważ wymagane są skomplikowane obliczenia.

Zwiększyć wytrzymałość ścian

Projektując ścianę oporową, należy nie tylko zwracać uwagę na wytrzymałość, ale także zapewnić odporność na wywracanie lub przesuwanie z postoju. Osiągnij takie wskaźniki dzięki następującym działaniom:

  • wewnętrzna strona ściany jest zbudowana z nachyleniem w kierunku nasypu ziemi w celu zmniejszenia nacisku na nią;
  • nierówne krawędzie wewnętrznej strony ściany zmniejszają również nacisk gleby. Możliwe jest uszeregowanie takich krawędzi w konstrukcji betonowej lub żelbetowej na etapie napełniania. W tym celu drewniane szalunki każdej warstwy wylanej betonem przesuwają się o 10 cm względem siebie. Po stwardnieniu betonu powstają na nim małe wióry. Murowane cegły lub kamienne ściany wykonują wypukłości;
  • koniecznie wyposażyć drenaż;
  • konsola zbudowana na zewnętrznej ścianie zapewni stabilność. Ten projekt ma postać rzutu z fundamentu;
  • na boczne ciśnienie ściany wpływa właściwa masa gruntu wypełniającego. Aby zmniejszyć ciśnienie pomoże pustych granulek zasypnogo izolacji z pianki polistyrenowej. Są one dodawane do gleby podczas wypełniania wewnętrznej strony ściany;
  • zmniejszyć ciśnienie zainstalowane na wewnętrznej stronie ściennych płyt izolacyjnych. Wykonane są z wypełniacza do mebli lub materiału do poluzowania gruntów wykorzystywanych w rolnictwie;
  • dobry wynik daje platforma do rozładunku. Jest zbudowany w centralnej części ściany od wewnątrz. Ten występ wykorzystuje siły pionowe gleby nad nim, kierując je do pracy, co zwiększa stabilność konstrukcji.

Mur oporowy z platformą rozładowczą. 1-ścienny, 2-wyładowczy

Część podziemna - fundament

Ściana o wysokości ponad 30 cm wymaga obowiązkowej konstrukcji fundamentu. Im wyższy wskaźnik miękkości i niestabilności gleby, tym głębszy powinien być fundament. Optymalne proporcje głębokości podstawy i wysokości części gruntowej, w zależności od gleby, wyglądają tak:

  • głębokość podstawy w stosunku do wysokości części nadziemnej muru na stałej glebie wynosi 1/4;
  • dla gleby o średniej kruchości - 1/3;
  • wskaźnik na luźnej i miękkiej glebie wynosi 1/2.

Podstawa jest wypełniona zaprawą glinianą lub cementową. Jako dodatki używano tłucznia, żwiru, kawałków betonu.

Drenaż i hydroizolacja

Aby przedłużyć żywotność konstrukcji, należy zadbać o hydroizolację i odprowadzanie wody. Hydroizolacja tworzy masę bitumiczną, pokrywającą wewnętrzną stronę ściany. Dla niezawodności można naprawić kilka warstw pokrycia dachowego. Następnie przejdź do budowy drenażu. Istnieją trzy typy z nich:

  • Widok poprzeczny składa się z otworów o średnicy 10 cm pozostawionych w konstrukcji ściany w co drugim lub trzecim rzędzie muru. Możliwe jest również dziurkowanie otworów w gotowej ścianie, po czym są one wkładane do kawałków rury. Otwory wykonane pod nachyleniem wody wypłyną z miejsca;
  • Konstrukcja podłużnego systemu drenażu składa się z perforowanej rury o średnicy 10-15 cm położonej pod ziemią, która jest umieszczona wzdłuż ściany na poziomie z podstawą. Z góry rura jest owinięta taśmą geotekstylną. Przepływający przez geowłókniny, woda wchodzi do rury przez otwory i jest odprowadzany do studni odwadniającej;
  • połączony drenaż składa się z widoku poprzecznego i wzdłużnego.

Aby zapobiec zniszczeniu wody nad ziemią część ściany, na szczycie zbocza lub eave bloku jest zainstalowany pod zboczem.

Po nawiązaniu łączności zaczynają wypełniać lukę między ścianą nośną a nachyleniem. Zasypywanie odbywa się warstwami, zagęszczając je. Odpady budowlane z cegły, kamienia, grubego piasku i żwiru doskonale nadają się do pierwszych warstw. Górna warstwa pokryta jest glebą roślinną. Aby zbudować wzmocnioną siłę, pozostaje ona bez obciążenia przez kilka tygodni. Tylko wtedy można zacząć sadzić tarasy sadzenia roślinności.

Mur z cegły

Mur oporowy z cegły nie jest prosty w budowie, ale nie można go nazwać skomplikowanym. Murowanie wykonuje się tak, jak w normalnej konstrukcji, tylko o mniejszej grubości. Wysokość ściany 50-80 cm rozłożone na pół cegły. Konstrukcja o wysokości 1 m jest murowana. Duże ściany o wysokości powyżej 1 m tworzą 1,5 cegły. Główną zasadą muru ceglanego jest obserwacja stosunku długości do grubości 1/3. Jeśli ściana nie jest wykonana z cegły dekoracyjnej, jej przednia strona jest ozdobiona materiałem wierzchnim.

Kamienna ściana

Budowa kamiennych budynków odbywa się na dwa sposoby:

  • suche ułożenie kamienia oznacza jego związanie z ziemią ogrodową. Takie ściegi są obsadzone roślinami ozdobnymi;
  • zaprawa murarska cementowa jest trwalsza.

Naturalna kamienna ściana

Najlepszą opcją dla ściany oporowej jest użycie trwałego kamienia: granitu, bazaltu i innych rodzajów. Duża waga kamienia wymaga ułożenia na nim fundamentu. Jego szerokość powinna być trzy razy większa od szerokości ściany. W przypadku niskich struktur wystarczająca jest podstawa dużego kamienia. Jeśli budynek jest duży, podstawa musi zostać zabetonowana.

Wykop jest wykopany 10 cm szerszy niż przyszły fundament. Dno pokryte jest warstwą 30 cm mieszanki piasku i żwiru. Wykop wylany jest betonem z dodatkiem małego kamienia. Jego wysokość powinna wynosić 15 cm poniżej poziomu gruntu, po stwardnieniu bazy zaczyna się układanie kamienia.

Podpora opon

Ściana opon samochodowych położyć kroki w stosunku do stoku. Mocowanie opon odbywa się za pomocą stosów, popychając je na górze. Wewnętrzne krawędzie pierwszego rzędu opon od strony stoku opierają się o ściany stosów. Przeciwległą krawędź górnego rzędu opon mocuje się za pomocą zacisków węża do korpusu palowego od strony wewnętrznej średnicy. Pośrednie rzędy opon są montowane całkowicie na palach i zabezpieczone. Wewnątrz opony zasypiają gruz lub kamień.

Wsparcie dla stosu arkuszy

Struktura ścianki szczelnej to solidna konstrukcja. Materiał może być inny: plastik, drewno, metal lub żelbet. Boczne ścianki grodzic są wyposażone w przednie i tylne połączenia blokujące. Najpierw w ziemię wbija się grodzik z przednim zamkiem. Następny jest prowadzony z tylnym zamkiem. Następnie są one połączone ze sobą zamkiem, który jest smarowany spoiwem dla gęstości. Ponadto zapobiega przesunięciom wzdłużnym stosów arkuszy względem siebie.

Wsparcie pancerne

Solidną alternatywą dla kamiennych i drewnianych konstrukcji jest opancerzone podparcie gleby. Urządzenie konstrukcyjne opiera się na warstwowaniu gruntu w obszarze geotekstylnym. Obecnie podpora wzmacniająca składa się z tkanych geosiatek wypełnionych ziemią lub gruzem. Aby zmniejszyć przesunięcie ściany, zainstalowane są dodatkowe metalowe kotwy. Najlepsze płyty fornirowe.

Betonowa ściana

Monolityczna ściana betonowa wymaga instalacji szalunku. Najpierw wykop rowy i zasypiaj z gruzem. Na wierzchu kładzie się siatkę wzmacniającą i zaczynają tworzyć szalunki z grubych desek na obwodzie wykopu. Następnie następuje wylewanie betonu metodą warstwa po warstwie. Po zestaleniu poprzedniej warstwy, szalunek wznosi się, aby wypełnić następną warstwę. Proces powtarza się aż do osiągnięcia pożądanej wysokości.

Drewniana ściana

Lepiej jest wykonać drewnianą podporę z kłód o średnicy 12-18 cm Długość belek zależy od wysokości ściany plus 50 cm, która wchodzi w ziemię. Struktura urządzenia jest dość prosta:

  • w wykopie o głębokości 50 cm, z zamontowanych pionowo bali należy wykonać ścianę;
  • między sobą kłody mocuje się drutem i gwoździami;
  • wykop wylany beton;
  • Wewnętrzna strona kłód, która będzie w ziemi, jest traktowana za pomocą smaru lub bitumu.

Podobnie z logów zrobić ogrodzenie - backup. Jedyną różnicą jest to, że instalacja dzienników odbywa się zgodnie z luką. Następnie, w szczelinie, kłody o mniejszej grubości są wpychane szczelnie i betonowane do rowu.

Przy określaniu rodzaju ściany oporowej konieczne jest uwzględnienie wszystkich niuansów dotyczących preferencji projektowych i projektowych. Po zakończeniu budowy struktura architektoniczna zdobi krajobraz działki.

Technologia budowy ścian oporowych

Instytucja edukacyjna państwa federalnego

wyższe wykształcenie zawodowe

"Politechnika Ufa State Oil"

Dział "Konstrukcje budowlane"

na temat: "Nowoczesne typy murów oporowych. Technologia budowy. Funkcje operacji "

dyscyplina: "Specjalne sekcje mechaniki technicznej"

Nowoczesne typy ścian oporowych

Gabiony z przeponami

Wzmocnione materiałem ściany oporowe

Mury oporowe z używanych opon samochodowych

Ściany oporowe z metalowej siatki

Technologie budowy murów oporowych

Green Terramesh System

Lista wykorzystanej literatury

Często tereny te znajdują się na zboczach, na zboczach wąwozów, nad brzegami rzek. Często po pracach budowlanych na budowie tworzyły się sztuczne reliefy. Układ takiego ogrodu będzie wymagał instalacji poziomych powierzchni do sadzenia, ale całkowite wyrównanie powierzchni jest niepraktyczne, dlatego stosuje się metodę tarasowania. Tarasowanie terenu to formowanie poziomych ławek (tarasów), wzmocnionych murami oporowymi. Takie rozwiązanie projektowe pomoże chronić ziemię przed erozją gleby, a ściany oporowe zapobiegną erozji gleby.

Ściany oporowe spełniają zarówno funkcję praktyczną, jak i dekoracyjną. Na działce o zboczu lub trudnym terenie pozwalają na tarasowanie, na płaskiej powierzchni niskie ściany oporowe mogą odróżnić część podniesionego ogrodu. Zapewni to witrynie rodzaj ulgi i objętości oraz uczyni ją interesującą wizualnie. Wybór materiału, konfiguracji i wymiarów ściany oporowej zależy od koncepcji ogrodu.

Każda ściana oporowa składa się z następujących części:

Fundament jest częścią ściany, która jest pod ziemią i przejmuje główny ładunek od nacisku gruntu.

Ciało jest pionową częścią konstrukcji (samą ścianą).

Drenaż - drenaż niezbędny do zwiększenia wytrzymałości ściany.

Nowoczesne typy ścian oporowych

Gabion ma budowę grawitacyjną (zapewniającą stabilność na ziemi kosztem własnej wagi), która jest przestrzennym prostokątnym lub cylindrycznym kształtem, składającym się z litej metalowej siatki wypełnionej naturalnym kamieniem.

Główne rodzaje struktur gabionowych obejmują:

gabion z przeponami;

cylindryczne gabiony (worki).

Uwaga: We wszystkich rodzajach gabionów stosuje się podwójnie skręcaną siatkę o średnicy 2,7 ​​i 3 mm z powłoką cynku lub zatoki, wypełnioną kamieniem naturalnym (gruz, kamyczki, kostka brukowa itp.). Siatka składa się z komórek sześciokątnych 10x12, 8x10, 6x8 lub 5x7 cm.W agresywnych mediach dodatkowo stosowana jest powłoka siatkowa z polimeru (PVC). Podwójna siatka z drutu stalowego zapewnia integralność, wytrzymałość i równomierny rozkład obciążeń, zapobiega odwijaniu drutu w przypadku pęknięcia siatki. Drut do gabionów, a także krata z niego musi być zgodny z GOST R 51285-99 "Skręcone siatki z sześciokątnymi ogniwami do konstrukcji gabionowych"

Gabiony są szeroko wykorzystywane do aranżacji prywatnych podmiejskich budynków gospodarczych - wznoszenia murów oporowych, wzmocnienia brzegów zbiorników wodnych, cieków wodnych i innych prac związanych z ochroną inżynieryjną i projektowaniem krajobrazu terenów.

Gabion to prostokątna przestrzenna konstrukcja pudełkowa składająca się z metalowej siatki wypełnionej naturalnym kamieniem (gruz, kamyczki, kostka brukowa itp.).


Box gabion block.

Gabiony (bloki) są powiązane drutem, w wyniku czego uzyskuje się elastyczną ścianę oporową. Taka ściana korzystnie różni się od analogów z betonu, żelbetu i pozwala rozwiązać racjonalnie szereg problemów inżynierskich i krajobrazowych:

specjalna podstawa i podstawa nie są wymagane;

budowane szybko i o każdej porze roku;

odwadnianie odbywa się kosztem porowatości bloku, konstrukcja swobodnie przepływa przez siebie;

zdolność do odczuwania nagłych i zlokalizowanych obciążeń spowodowanych dużymi opadami lub ugięciami gleby dzięki elastyczności całej konstrukcji. W tym przypadku zniszczenie samej struktury gabionu nie występuje;

wzrost efektywności struktur gabionowych w miarę upływu czasu, ponieważ luki wypełniają przestrzenie gabionów ziemią, w których rośnie wegetacja, zapełniając kamienne wypełnienie układem korzeniowym;

łatwo zamontować w trudno dostępnych miejscach dla sprzętu budowlanego;

przydatne obszary do lądowania są zachowane;

Konstrukcje gabionowe nie przeszkadzają wzrostowi roślinności i łączą się ze środowiskiem. Z czasem reprezentują naturalne zielone bloki, które zdobią krajobraz.

Montaż gabionów odbywa się w sekwencji prac:

montaż pojemnika z metalowej siatki na przygotowanej podstawie (wystarczy proste poziome wyrównanie powierzchni);

pęczek gabionów między ocynkowanym drutem;

układanie kamienia, na przykład wapienia, delikatnie wzdłuż przodu pojemnika. Wypełnienie pozostałej ilości gruzem, kamyczkami, brukiem itp. (do 90% całości).

Uwaga: Z czasem wolna objętość jest wypełniona cząstkami gleby, a struktura gabionu jest w pełni skonsolidowana, po czym uzyskuje maksymalną stabilność i może służyć przez nieograniczony czas.

montaż pojemników, takich jak ściana kostek, do wymaganej wysokości i długości ściany. Mocowanie kontenerów między sobą drutem ocynkowanym. Wypełniając je kamieniem;

Ostatnia wiązka jest drutem wszystkich elementów składowych konstrukcji.

Uwaga: Filtr geotekstylny (geowłóknina spajana termicznie) można zainstalować po wewnętrznej stronie gabionu (od strony gruntu wypełniającego), zamiast tradycyjnych filtrów piaskowych i żwirowych.

Materiał - drut ocynkowany 2,7 ​​/ 3,0 mm lub drut z powłoką PCV 3,7 / 4,4 mm.

Gabiony z przeponami

Gabiony z diafragmami różnią się od gabionów w kształcie pudełka w wymiarze geometrycznym. Są to płaskie struktury siatkowe w kształcie równoległościanu o wysokości 0,5 m i dużej powierzchni podstawy. Wewnętrzna objętość podzielona jest na sekcje (o długości 1 m) przy użyciu przepon z siatki.

Gabiony stosowane są u podstawy ścian oporowych skrzynek gabionowych, a także w pracach krajobrazowych. Jednocześnie pełnią one funkcję ochronnego fartucha chroniącego podstawę konstrukcji przed erozją.

Materace są prostokątnymi konstrukcjami o dużej powierzchni i małej wysokości, z reguły od 17 do 50 cm Materace (materace) otrzymały nazwę ze względu na mały stosunek wysokości do długości i szerokości.

Aby zapewnić trwałość, materace o dużej długości są również podzielone wewnątrz przez membrany poprzeczne (przez 1 m) w celu zapewnienia sztywności struktury siatkowej. Wypełniony kamieniami, tworząc monolityczną strukturę.

Materace są stosowane jako podstawa dla ścian oporowych gabionów w kształcie skrzynek, chronią podstawę konstrukcji przed erozją, chronią i stabilizują glebę przed erozją.

Cylindryczne gabiony (worki)

Cylindryczne konstrukcje z metalowej siatki, wypełnione kamieniem naturalnym. Dla wytrzymałości skrzynki, duża długość jest podzielona wewnątrz przez przepony poprzeczne. Cylindryczne gabiony są niezbędne podczas budowania ścian oporowych w pobliżu zbiorników wodnych jako podwodne fundamenty.

Wymiary cylindrycznego kosza szańcowego.

Średnica drutu 2,7-3,0 mm

Wzmocnione geowłóknami ściany oporowe

Opracowano i zastosowano technologię budowy ściany oporowej gruntu wzmocnionej materiałami syntetycznymi. Geowłókniny są stosowane do zewnętrznych okładzin i wzmocnienia ścian. Technologia montażu ścian składa się z następującej sekwencji prac:

Do wznoszenia warstwy ścian szalunek jest wykonany ze stalowych elementów narożnych i drewnianych słupków o wysokości przekraczającej grubość warstwy gruntu. Skok elementów szalunkowych wynosi 1,5 m;

po zainstalowaniu szalunku na nim i dolnej zagęszczonej warstwie gleby pasuje do panelu geowłóknin o długości określonej przez obliczenia;

Wolna zewnętrzna krawędź geowłókniny jest przenoszona przez szalunek na zewnątrz. Następnie kładzie się warstwę gruntu (około 1,2 m przez szerokość ściany) i ostrożnie zagęszcza;

Wolna krawędź geowłókniny jest odwrócona i położona na spakowanej ziemi. Następnie reszta warstwy gleby jest wylewana i zagęszczana. Układanie następnej warstwy produkowanej o nachyleniu 2% na całej szerokości struktury w celu zapewnienia jej stabilności;

następnie usuwa się szalunek i przenosi na wierzch ułożonej warstwy. Głównym przeznaczeniem deskowania jest ubijanie gęstego wypełnienia naroży zewnętrznej podszewki ziemią.

Aby chronić zewnętrzną okładzinę geowłókniny na bazie polipropylenu przed działaniem promieni ultrafioletowych, można na nią nakładać warstwę betonu natryskowego, powłoki bitumicznej lub wyłożonej drewnem, pokrytej glebą ogrodami ogrodowymi.

Właściwości fizyczno-mechaniczne geowłóknin powinny odpowiadać obciążeniom działającym na ścianę. Asortyment marek geowłóknin jest dość szeroki zarówno w kraju, jak i w imporcie.

Mury oporowe wznoszone zgodnie z tą technologią mają niezbędną wytrzymałość, są ekonomiczne w budowie i są wystarczająco trwałe. Powstają ściany oporowe wzniesione z gruntu wzmocnionego geosiatkami w połączeniu z geotekstyliami. Takie ściany są najbardziej dostosowane do nierównomiernego opadu, kompensują naprężenia termiczne i skurczowe.

Geosiatka - wzmacniający materiał geotechniczny. Jest to zestaw listew o grubości od 1,35 mm do 1,8 mm i wysokości od 50 do 200 mm. Paski listkowe są połączone ze sobą szwami na pełnej głębokości, tworząc komórki geokraty. Głębokość i wielkość komórek dobiera się w zależności od kryteriów konstrukcyjnych obciążenia i struktury materiałów wypełniających.

W rozszerzonej formie geokrata tworzy strukturę komórkową wypełnioną kruszywem mineralnym. Sekcje przekrojów mają wysokie właściwości fizykochemiczne i utrzymują temperaturę we wszystkich strefach klimatycznych.

Sekcje geokrat są wykonane z trwałych, a jednocześnie elastycznych taśm polietylenowych, które pozwalają na budowanie ścian oporowych o różnych konfiguracjach, w obszarze z dowolnym reliefem. Stromość zbrojonego zbocza nie jest ograniczona i może być pionowa.

Ściana oporowa jest wielowarstwową strukturą z położeniem geokraty, jedna nad drugą. W tym przypadku geosiatki są układane w stos z przesunięciem poziomym względem siebie lub bez przesunięcia. Geokraty wypełnia się piaszczystą glebą z dodatkiem materiałów kamiennych i nakłada się panele z geotekstyliami.

Aby wypełnić komórki geokraty, możliwe jest stosowanie lokalnych gleb, biorąc pod uwagę, że materiał zasypki musi mieć dobre właściwości drenujące.

Ekstremalnie wolne komórki (podczas przesuwania się sznurów haczykowych) są wypełnione glebą roślinną, a następnie siewem nasion traw. Porośnięta trawa dodatkowo wzmocni powierzchnię muru oporowego i ozdobi krajobraz.

Główne zalety takich ścian oporowych:

zwiększyć (lub zapewnić) niezawodność i trwałość konstrukcji;

obniżenie kosztów obiektów;

poprawa możliwości produkcyjnych, jakości pracy

Technologia montażu geokraty dla prawie wszystkich rodzajów zbrojenia gruntu (stożki i zbocza drogi i powiązane z nimi konstrukcje naziemne) obejmuje następujące operacje:

przygotowanie nachylonej lub pionowej powierzchni poprzez planowanie, zagęszczanie lub instalowanie;

urządzenie dodatkowych elementów w postaci geotekstyliów;

układ sekcji geokraty i ich dokowanie między nawiasami za pomocą zszywacza;

mocowanie geokraty do podłoża metalowymi lub plastikowymi kotwami, aby zapewnić stabilność wzdłużną i boczną;

napełnianie komórek sypkich różnymi materiałami (glebą, kruszonym kamieniem). Siew roślinności w komórkach (z poziomym ścinaniem), na przykład, przez hydrosezonowanie.

Instalacja siewników geofizycznych nie wymaga wysokich kwalifikacji i jest wykonywana ręcznie.

Mury oporowe z używanych opon

Nowa technologia budowy ścian oporowych z używanych opon samochodowych wchodzi do praktyki. W tym przypadku, ściany oporowe są wystarczająco mocne, aby powstrzymać duże masy gleby przed zsuwaniem się po zboczu. Koszt takich ścian w porównaniu z tradycyjnymi metodami jest znacznie niższy, czas budowy ulega zmniejszeniu.

Analiza skuteczności muru oporowego zużytych opon wykazała ich skuteczność: 10 razy tańszą i 9 razy mniej pracochłonną niż ściana zbrojonego gruntu, a trzecia tańsza niż tradycyjne betonowe ściany oporowe.

Podczas budowania takich ścian oporowych stosowane są następujące opcje:

Powłokę montuje się z opon samochodowych rozmieszczonych schodkami wzdłuż spadku i montowanych na pionowo ułożonych paliach. Opony są mocowane do stosów w następujący sposób. Dolne opony zamontowane na palach z jedną krawędzią wewnętrznej średnicy z boku nachylenia opierają się o stosy, a opony górnych rzędów o przeciwległej krawędzi wewnętrznej średnicy są przymocowane do pali za pomocą elastycznych zacisków. Opony pośrednie są luźno montowane na palach, przymocowane do siebie i połączone z górnymi i dolnymi oponami za pomocą wypełniacza (bruku) umieszczonego w ich wnękach.

Łączniki w postaci pasków wykonanych z taśmy przenośnikowej mocowanej śrubami służą do mocowania materiałów (zacisków) do modułów wykonanych z opon.

Z jednego, dwóch lub więcej rzędów opon tworzą kolumny. Dla stabilności w środku słupów kotwiących młot. Następnie opony są wypełnione (sabotażem) miejscową glebą. W rzędach opon zamontowane są zaciski.

Wykonaj ścianę opon z jednym cięciem bocznym. W dolnym rzędzie jest ubita (do góry) ziemia. Trwały arkusz materiału jest umieszczony w tym rzędzie, aby zapobiec wysypaniu się gleby z rzędu opon powyżej. Kolejne rzędy opon układane są w stos w formie cegły (w procy). Ich ubytki są również wypełnione ziemią. Pale kotwiące (kołki) są napędzane od zewnętrznej strony ściany, aby zatrzymać dolny rząd i zapobiec przemieszczeniu się ściany poziomej.

Opony są połączone ze sobą zarówno w rzędzie, jak i pomiędzy rzędami za pomocą drutu z tworzywa sztucznego lub włókien propylenowych.

Im cięższy podkład, tym stabilniejsza jest ściana oporowa. Częstotliwość (podziałka) mocowania opon między sobą jest określana w zależności od parametrów geometrycznych ściany oporowej.

Ściany oporowe z metalowej siatki

Opracowano i zastosowano uproszczony projekt ścian oporowych wykonanych z metalowej siatki.

Faktyczną ścianą oporową są metalowe rury zakopane w ziemi ze spadkiem w kierunku zbocza, do której mocowana jest metalowa siatka o wysokiej wytrzymałości z powłoką antykorozyjną za pomocą drutu metalowego. Żwir wlewa się między siatkę a zatrzymaną glebę, a rozmiar ułamka jest większy niż rozmiar komórki.

Konstrukcja takiej ściany jest wyraźnie widoczna na powyższym zdjęciu.

Technologie budowy murów oporowych

ściana oporowa gabionu

Pierwszym etapem budowy muru oporowego jest wykopanie fundamentu. W suchych glebach pasują do fundamentu taśmy, na bagnach. Grubość fundamentu powinna być o 150-200 mm większa niż grubość muru. Fundament kładzie się na poduszce z dobrze zagęszczonego kruszywa o małych frakcjach, oddzielonego od podłoża warstwą geotechniki. Grubość poduszki powinna wynosić co najmniej 50 mm. Cały fundament jest ustawiony na wysokości 150 mm poniżej poziomu gruntu.

Niezależnie od materiału produkcyjnego, konstrukcja ściany oporowej kończy się urządzeniem po stronie podpiraemoy systemu odwadniania gleby. System zbudowany jest z warstw materiałów geotechnicznych i grubego piasku lub drobnego żwiru między nimi. Grubość warstwy żwiru wynosi 70-100 mm. Warstwę drenażową układa się równolegle do konstrukcji nasypu.

Glebę u podstawy ścian oporowych wzmacnia się warstwą darni lub geosiatek. Tak dobrze skonstruowana ściana oporowa wytrzyma niezawodnie i przez długi czas.

Podwójny skręt siatki, który jest materiałem źródłowym, zapewnia równomierny rozkład obciążeń, integralność, wytrzymałość i zapobieganie odwijaniu w przypadku lokalnego pęknięcia w siatce. Gabiony, takie jak Terramesh System, są ekologicznymi modułowymi systemami zbrojenia gruntu wzmocnienie stoków systemu Green Terramesh

The Terramesh Green Gabion System to modułowa konstrukcja zbrojenie gleby Wniosek

Mury oporowe rozwiązują ważny problem w obszarach o chropowatej powierzchni. Przy opracowywaniu projektów wymagających udoskonalenia często stosuje się metodę tarasowania, ponieważ wiele obiektów ma złożoną nierówną rzeźbę. Konstrukcja ścian oporowych, których głównym zadaniem jest zapobieganie ześlizgiwaniu się gleby z górnej części tarasu, pomaga rozwiązać ten problem. Dodatkowo, ściany oporowe nadają witrynie unikalny wygląd i uwodzenie. Z założenia ściany oporowe mogą być całkowicie różne i zależą przede wszystkim od wysokości tarasu. Mając niewielką wysokość ścian oporowych, można wykonać bez fundamentu urządzenia.

Materiał na ściany oporowe urządzenia może służyć nie tylko do betonu lub kamienia naturalnego, ale także do wielu innych materiałów, takich jak drewno, cegła i inne. Ściany oporowe wykonane z kamienia naturalnego, cegły lub drewna, z reguły nie przekraczają jednego metra wysokości.

W planowaniu krajobrazu użycie murów oporowych jest prawie obowiązkowe, ponieważ ten wielofunkcyjny element pozwala zapobiegać osuwiskom, które często znajdują się w pobliżu jezior i rzek, a czasami nawet w stawach.

Jeśli teren przylega do wąwozu, ściany oporowe umożliwiają niezawodne wzmocnienie stoków, oszczędzając właściciela witryny przed wieloma problemami.

Oprócz bezpośredniego celu - zapobiegania poślizgowi gleby - ściany oporowe pomagają w racjonalnym użytkowaniu ogrodu, przyczyniają się do tworzenia sprzyjających warunków do wzrostu drzew i krzewów.

Lista wykorzystanej literatury

1. Budin A.Ya. Cienkie ściany oporowe. L.: Stroyizdat, 1974. 191 str.

.Korchagin E.A. Optymalizacja konstrukcji ścian oporowych. M.: Stroiizdat. 1980.116 str.

. Klein G.K. Obliczanie murów oporowych. M.: The Higher School, 1964. 196 s.

. Wytyczne do projektowania ścian oporowych i ścian piwnic dla budownictwa przemysłowego i cywilnego. M.: Stroiizdat, 1984.115 str.

. Podręcznik projektanta technicznego. Kijów: Budivelnik, 1988. 352 p.

. Saglo V.V., Sviridov V.V. Doświadczenie w konstrukcji ścian oporowych na SCd // Proc. raport 2nd Intern. naukowe i techniczne conf. "Rzeczywiste problemy rozwoju kolei. -D. transport. " W 2 tomach. Tom 1. MPS RF. MSU PS. M., 1996. str. 75

. Sviridov V.V. Stabilność stoków. Część 1. Zbocza gleby: przewodnik do nauki. RSTU. Rostov n / d, 1994. 26 str.

. Sviridov V.V. Stabilność stoków. Część 2. Klify: przewodnik do nauki. RGU PS. Rostov nd., 1995. 39 str.

. Sviridov V.V. Wiarygodność podstaw i fundamentów (podejście matematyczne): Samouczek. RSTU. Rostov nd., 1995. 48 str.

. Sviridov V.V. Zapewnienie niezawodności ścian oporowych. Materiały z Ogólnorosyjskiej Konferencji Naukowo-Technicznej. Część 1. Badania podstawowe i stosowane "Transport - 2000". Jekaterynburg. 2000. str. 313-314.

Ściany oporowe urządzenia

Konstrukcja ścian oporowych i określonych przez nie obciążeń funkcjonalnych umożliwia ich podział na dwie kategorie warunkowe: dekoracyjną i fortyfikacyjną.

Ozdobny pozwala podzielić obszar przydomowy na pewne strefy i zachować - wzmocnić cechy reliefu.

W zależności od celu wznoszenia budynku, wyświetlana jest wymagana wytrzymałość konstrukcji, stopień przyłożonego uderzenia i obciążenie, które ściana prawdopodobnie doświadczy.

Mury oporowe, jako środek krajobrazu

Każdy właściciel osobistej działki dba o poprawę terytorium należącego do niego i dokonuje jego przebudowy. Konstrukcja niezbędnych struktur, które uważa za niezbędne do optymalnego wykorzystania przestrzeni kosmicznej, znajduje się również pod jego jurysdykcją.

Cechy budynku są podyktowane funkcją zagospodarowania przestrzennego, ochrony i wzmocnienia lub dekoracji, do której będą przeznaczone. Układ murów oporowych w optymalizacji gruntów o profesjonalnym podejściu może odgrywać znaczącą rolę zarówno w tworzeniu krajobrazu, jak i wzmacnianiu obszarów problemowych.

Często ten wzór może być dodatkowym elementem dekoracyjnym.

Umiejętne i wyliczone użycie funkcjonalnego elementu budynku na osobistej działce może być przydatne dla:

  • tworzenie stref funkcjonalnych;
  • wzmocnienie gleby i zapobieganie jej upadkowi;
  • ochrona istniejących budynków przed zagrożeniami związanymi z ulgą;
  • stworzenie osobnego elementu dekoracyjnego w kompozycji krajobrazu;
  • uszlachetnianie i wizualne wyrównanie istniejących funkcji.

Względna prostota układania jakiejkolwiek ściany nośnej wymaga ścisłego uwzględnienia cech konstrukcyjnych, które są podyktowane parametrami nadchodzących obciążeń, funkcji i wymaganej wytrzymałości. Oznacza to, że wszystkie elementy są budowane dopiero po obliczeniach i określeniu optymalnego materiału budowlanego.

Funkcje ozdobne, wzmacniające i ochronne zapewniają różną głębokość fundamentu i jego części uziemienia oraz komunikację ochronną, jeśli to konieczne.

Urządzenie podpierającej ściany buta można zobaczyć na schemacie.

Kamienna ściana jest łatwa do naprawy.

Rodzaje ścian oporowych, zużyty materiał budowlany, parametry i cechy konstrukcyjne powinny być określone z uwzględnieniem maksymalnej wytrzymałości i marginesu funkcjonalnego, zaprojektowanego dla ekstremalnych obciążeń.

Warunki naturalne są skrajnie nieprzewidywalne i lepiej jest budować z rozsądnym marginesem, niż podejmować się budowy nowej konstrukcji zamiast zawalonej.

Im bardziej istotne parametry wzniesionej konstrukcji, tym bardziej niezawodny powinien być system bezpieczeństwa. Wysokość lub szerokość zwiększona w celu wykonania funkcji specjalnych wymaga dodatkowych obliczeń w celu określenia możliwych naturalnych efektów.

Ściany przytrzymujące urządzenie i czynniki wpływające na dostarczanie siły

Technologia wznoszenia dowolnej ściany w celach ochronnych, wzmacniających lub wspierających zakłada, że ​​składa się ona z 3 głównych części:

  • piwnica (część podziemna nie jest widoczna na powierzchni);
  • część ziemna (faktyczna bryła ściany);
  • drenaż i drenaż (elementy bezpieczeństwa zapewniające czas działania i niezawodność wzniesionej konstrukcji).

Podczas obliczeń wykonywanych dla konstrukcji konstrukcji wsporczych nacisk gleby na budynek jest zawsze brany pod uwagę przy wykonywaniu funkcji referencyjnych, własnej wadze, a tym samym masy materiału budowlanego.

Ściana oporowa urządzenia

Bardzo ważne jest, aby przylegać do gleby i wynikającego z niej tarcia, dodatkowych elementów, jeśli są one przewidziane w cechach konstrukcyjnych, ich wadze i konfiguracji. Obecność części, które komplikują konstrukcję, odgrywa ważną rolę zarówno w przybliżonym planowaniu budowy, jak iw możliwym negatywnym scenariuszu wywołanym przez warunki naturalne. Warunkiem wstępnym jest uwzględnienie istniejących cech klimatu i terenu: szronu, wiecznej zmarzliny, wód podwodnych, okresu intensywnego ciepła.

Samodzielna konstrukcja podpory wymaga szczególnie dokładnych obliczeń. Jeżeli podjęte wzmocnienie nie spełnia swoich funkcji, może to prowadzić do nieodwracalnych skutków i stworzyć awaryjne warunki dla budynków mieszkalnych.

Nigdy nie powinieneś rozpaczać, jeśli strona ma określone cechy reliefu, znajduje się w pagórkowatym terenie lub jest przestrzenią wielopoziomową.

Mury oporowe pomogą nie tylko wzmocnić i ochronić je, ale także uszlachetnić i ozdobić kreatywnym podejściem. Z dowolnego budynku funkcjonalnego, stosując fantazję, możesz zrobić dekorację.

Stopień możliwej realizacji i zależności od warunków pogodowych

Ściana oporowa, która jest dość skomplikowaną konstrukcją inżynieryjną, wymaga uwzględnienia wszystkich czynników, które mogą wpływać na jej wytrzymałość. Aby zapewnić maksymalną niezawodność obliczeń, które zapewnią niezawodność i trwałość budynku, przy złożonej konfiguracji obszaru lepiej powierzyć tę sprawę profesjonalnym ekspertom.

Jeśli planowana jest złożona, wielostopniowa lub niekonwencjonalna struktura, tylko odpowiednie kwalifikacje mogą pomóc w jej utworzeniu. Ale jeśli programista ma profesjonalną wiedzę lub podobne doświadczenie w budownictwie, możesz spróbować zbudować ścianę własnymi rękami.

Skorupiaki mogą wytrzymać duże obciążenia

Najlepszą opcją dla ścian oporowych jest konstrukcja z trwałych materiałów: kamienia, skał skorupowych, zdolnych do wytrzymania znaczących warunków środowiskowych, wibracji podłoża, wiatru i opadów. Cegła jest tradycyjnie stosowana do tworzenia ozdobnych opcji, a także innych materiałów, które nie są w stanie wytrzymać znacznego obciążenia. Typową opcją jest mur oporowy z betonu.

Technologia montażu ściany oporowej z betonu może stwarzać pewne trudności dla osoby, która nigdy wcześniej tego nie doświadczyła. Jest to jedna z preferencji w przypadkach, gdy potrzebny jest kapitał i niezawodność.

Podczas budowy dowolnej ściany oporowej własnymi rękami, należy wziąć pod uwagę wpływ następujących czynników naturalnych:

  • obecność stabilnej gleby (gruzu, żwiru, gliny, iłu);
  • brak pobliskich wód gruntowych;
  • niski poziom zamrożenia gleby;
  • możliwe wibracje z ziemi, w pobliżu drogi lub linii kolejowej;
  • zagrożenie sejsmiczne i jego stopień;
  • wysokie ciśnienie wiatru;
  • ryzyko ługowania opadów, jeśli budynek znajduje się na zboczu.

Wszystkie powyższe zagrożenia stwarzają szczególne ryzyko negatywnego rozwoju scenariusza, jeśli wysokość wzniesionej przez siebie ściany przekracza 1,4 m lub ma poważne trudności konstrukcyjne wzniesione dla pewnych celów. Wszystko o ścianie oporowej urządzenia na stronie, zobacz w tym wideo:

Aby wzmocnić funkcję ochronną, można wykorzystać jako dodatkową gwarancję wytrzymałości grubości wzniesionej konstrukcji. Im grubsza jest ściana nośna, tym większy jest jej stopień stabilności i niezawodności.

Fundacja i mechanizmy obronne

Przybliżona wersja rysunku budowlanego

Konstrukcja muru oporowego wykonana metodą "zrób to sam" polega na starannym przestrzeganiu wymaganych parametrów, jak największej uwagi na każdym projekcie elementu. Im bardziej miękka gleba, tym głębszy fundament, im wyższa struktura, tym silniejszy powinien być fundament.

Im bardziej miękka ziemia, tym głębsza powinna być podstawa

W przypadku gruntu stałego podstawą jest jedna czwarta wysokości ściany, z miękką glebą - co najmniej jedną trzecią. Luźna, skłonna do pełzania, zmielona substancja zapewnia do połowy głębokości. Idealnym fundamentem jest kruszony kamień, żwir lub kamień, zawsze wypełniony cementem. Betonową zaprawę wlewa się do drewnianego szalunku, jak przewidziano w konstrukcji fundamentów taśmowych. Szerokość dolnej podstawy ściany powinna wynosić w przybliżeniu ¼ jej wysokości, a zatem szerokość fundamentu nie może być mniejsza niż odpowiadający mu parametr podstawy.

Drenaż, w zależności od wymiarów ściany, są trzy rodzaje:

Podłużny system drenażu jest najniższy pod względem kosztów i najłatwiejszy do wykonania. Do tego użyj rur ułożonych wzdłuż ściany. Poprzecznie obejmuje otwory o średnicy około 12 cm, które są wykonane w co drugim rzędzie muru. Połączone - najbardziej niezawodne spośród używanych, łączące obie opcje, ale wymagające dużo czasu.

Drenaż może być wypełniony gruzem, piaskiem lub żwirem

Drenaż to warstwa ochronna, która jest umieszczona między ścianą zbocza a budowanym budynkiem. Jest wypełniony mieszanką gleby z fragmentami cegieł, gruzem, piaskiem lub żwirem. Obecność drenażu zapewnia względne bezpieczeństwo skonstruowanej ściany, w szczególności, jeżeli dodatkowa warstwa humusu jest położona nad warstwą drenażową.

Hydroizolacja jest zapewniona przez warstwę pokrycia dachowego lub pokrycie dachowe toli. Dla większego bezpieczeństwa warstwa jest podwójna. Jeśli jednak klimat jest suchy lub powierzchnia jest podwyższona, wystarczy bitum lub mastyk.

Konstrukcja z betonu komórkowego: przystępna cenowo i łatwa

Mury oporowe to niedrogi sposób na tworzenie krajobrazu w pagórkowatym terenie. Właściciel dużej działki, która chce urządzić efektowny wystrój swojej posiadłości, korzysta z niekonwencjonalnych materiałów, począwszy od drewna i kamienia naturalnego, a kończąc na gruzach, tufie i powłoce skalnej.

Są to stosunkowo łatwe w użyciu procesy obejmujące dekoracyjne inkluzje w postaci ziemnych kieszeni, w których sadzi się rośliny ozdobne. Konstrukcja ściany betonowej zazwyczaj nie ma charakteru dekoracyjnego i wymaga większej ilości pracy, ale w działaniu jest tak niezawodna i trwała, jak to tylko możliwe.

Betonowa ściana oporowa

Konstrukcja betonowej ściany sugeruje monolityczną strukturę, w której ściana i fundament tworzą jedną całość, co stanowi dodatkową gwarancję bezpieczeństwa i nie daje żadnej przerwy między ścianą a fundamentem. W wykopie, którego głębokość jest określona przez szacunkową wysokość ściany, umieszcza się żelbetowe o wymaganych wymiarach, co zapewnia maksymalną niezawodność konstrukcji.

W dolnej części wykopanego rowu umieszczona jest niezbędna warstwa żwiru z gruzem, po czym zostaje zbudowany drewniany szalunek i wylewany jest beton.

Najważniejsze w tym procesie - nie zapomnij zainstalować rur na przewód, jeśli są one dostarczane. Otwory do drenażu poprzecznego można wiercić po zakończeniu prac. Byłoby miło odgadnąć pogodę, aby beton miał czas odpowiednio wyschnąć, ale w każdym razie powinien być pokryty polietylenem na noc, aby chronić go przed możliwym deszczem lub innymi opadami. Aby dowiedzieć się, jak utworzyć ścianę w witrynie o silnym nachyleniu, zobacz ten film:

Szalunek usuwa się dopiero po ostatecznym zestaleniu się roztworu betonu. W obliczu pracy lub tynku można rozpocząć nie wcześniej niż 2-3 dni po zdjęciu szalunku, aby nadać betonowi ostateczny kształt.

Jeśli na wzniesionej ścianie nośnej przyjęto wysoki stopień obciążenia, lepiej kupić wysokiej jakości markę betonu i wypełnić ją maksymalnym zachowaniem technologii.

Jak wykonać monolityczną ścianę oporową z betonu

Czyste powietrze, tereny zielone, brak hałasu w mieście - powody, dla których budownictwo podmiejskich domów stało się ostatnio coraz bardziej popularne. Jednak płaskie powierzchnie dla poszczególnych budynków nie są każdemu przydzielane. Co zrobić z właścicielami, którzy otrzymali ziemię w obszarach o dość dużych różnicach wysokości? W tym przypadku pomoże betonowa ściana oporowa, której technologia budowy została opracowana na więcej niż jedną dekadę. Takie struktury są szeroko stosowane w rozwoju miast, ponieważ miasta rosną, a nie ma wystarczającej liczby płaskich terenów do budowy nowych budynków.

Przeznaczenie murów oporowych

Po powołaniu ściany oporowe są podzielone na dwie główne klasy:

  • Dekoracyjne. Głównym celem takich budynków jest nadanie krajobrazowi działki o niewielkim nachyleniu bardziej atrakcyjnego estetycznego wyglądu.
  • Fortyfikacje. Takie ściany wytrzymują znaczny nacisk na podłoże i są zaprojektowane tak, aby zapobiegać ześlizgiwaniu się po zboczu i ługowaniu płodnej warstwy z powierzchni terenu.

Odmiany betonowych ścian oporowych

Fortyfikacje ścian oporowych z monolitycznego betonu zbrojonego dzielą się na trzy typy:

Pierwsza kategoria ścian nośnych utrzymuje nacisk gleby tylko ze względu na dużą masę (wytrzymałość zależy również od głębokości). Ze względu na to, że produkcja takich ścian wymaga dużej ilości materiału budowlanego, o indywidualnej konstrukcji można je polecić do budowy niskich konstrukcji oporowych (wysokość powyżej poziomu gruntu 0,5 ÷ 0,7 m) w obszarach o małym kącie nachylenia. Wtedy zalecana głębokość (⅓ wysokości) wyniesie 0,17 ÷ 0,24 m, a grubość (¼ ÷ ½ wysokości) - 0,25 ÷ 0,35 m.

Produkty łączone mają mniejszą wagę niż produkty masywne. Aby zwiększyć ich stabilność, stosuje się fundament o szerszych wymiarach niż podstawa samej ściany (grunt dociskany do wystających elementów fundamentu częściowo zmniejsza obciążenia, a tym samym zwiększa stabilność).

Cienkościenne ściany oporowe wykonane są z betonu w kształcie litery L lub T. Ponieważ szerokość "podeszwy" w takich produktach jest współmierna do ich wysokości, pionowy nacisk gleby na podporę znacznie zmniejsza obciążenia poziome i zwiększa odporność ściany na przechylanie.

Takie produkty można nabyć w postaci prefabrykowanych sekcji, wykonanych w fabryce.

Samonośna betonowa ściana oporowa

Jeśli nachylenie powierzchni Twojej witryny nie jest zbyt duże, nie będzie trudno własnoręcznie wykonać mur oporowy z betonu. Na przykład: musisz zbudować ścianę oporową o wysokości 1,2 m (powyżej poziomu gruntu). Aby zaoszczędzić materiał budowlany (zbrojenie i zaprawę betonową), zalecamy wybór cienkościennej narożnej ściany oporowej z podstawą w kształcie litery "T". Jak wykonać mur oporowy z betonu (trzy główne etapy):

Etap przygotowawczy

Najpierw przygotuj schemat szkicu, rysunku i zbrojenia.

Następnie przejdź do prac ziemnych. Dokonujemy znaczników za pomocą kołków i sznurka budowlanego. Kopiemy wykop o wymaganej szerokości (nieco większej niż szerokość podpory, z uwzględnieniem szalunku) i głębokości (biorąc pod uwagę grubość podparcia i poduszkę z piasku i gruzu). Będziemy przechowywać ziemię z wykopu w wolnej przestrzeni (później będzie potrzebna do zasypania po obu stronach ściany). Wlewamy piasek na dno wykopu (grubość warstwy około 0,2 m) i sabotujemy (czasami moczymy wodą). Następnie zasypiamy tą samą warstwą gruzu, a także podbijamy ją (za pomocą wibrującej płyty lub ręcznego sabotażu). Układamy geofabrykę nad wyposażoną poduszką.

Odlewanie deskowania i zaprawy

Teraz przystępujemy do stworzenia ramy wzmacniającej. Pręty wzmacniające ścian "podeszwy" i "korpusu" powinny być ze sobą połączone.

Budujemy szalunki. Na początku robimy to tylko dla fundamentu ściany. Następnie wylewamy roztwór betonu na całej długości fundamentu, zagęszczamy za pomocą wibratora. Po ustawieniu zaprawy przystąpić do montażu szalunku samej ściany nośnej. Szalunek technologiczny i materiały użyte do jego produkcji są podobne do rozmieszczenia podstawek z taśmą.

To ważne! Podczas układania szalunku należy ułożyć poprzeczne rury z tworzywa sztucznego lub azbestocementu w celu usunięcia wody gruntowej i osadów wnikających w glebę (dolna krawędź rur powinna być nieco wyższa niż poziom gruntu na zewnętrznej stronie ściany nośnej). To znacznie zmniejszy obciążenie po wewnętrznej stronie pionowej płyty. Odległość między poprzecznymi rurami odwadniającymi wynosi 1,0 ÷ 1,5 m.

Następnie przejdź do zalewania betonowej ściany oporowej.

Uwaga! Aby zapobiec zapadaniu się lub deformacji szalunku podczas odlewania, proces ten najlepiej wykonywać etapami. Najpierw wlej roztwór do ⅓ wysokości na całej długości ściany. Następnie wykonujemy wibroplację wypełnionego roztworu. Następnie wypełnij deskowanie rozwiązaniem dla kolejnej trzeciej i tak dalej.

Aby zapewnić największą siłę i jednolitość, pożądane jest wylanie całej struktury w jeden dzień. Po wylaniu roztworu na górną krawędź ściany i całkowitemu zagęszczeniu, wyrównaj powierzchnię i przykryj folią i pozostaw do ostatecznego wyschnięcia. Aby zapobiec szybkiemu odparowaniu wody z roztworu (co może niekorzystnie wpłynąć na wytrzymałość) podczas upałów, powierzchnia roztworu jest okresowo zwilżana.

Hydroizolacja i aranżacja kanalizacji

Po 7 ÷ 9 dniach przystąpić do demontażu szalunku. Aby zapewnić trwałość, betonowe powierzchnie ściany są pokryte materiałem hydroizolacyjnym (na przykład specjalną kompozycją na bazie płynnej gumy).

Następnie przejdź do układu odwodnienia ściany oporowej betonu zgodnie z następującą technologią:

  • Cała długość ściany po wewnętrznej stronie (to znaczy po stronie skarpy) jest ułożona w perforowaną rurę (zawsze owinięta przepuszczalnym geowłókniną).
  • Potem zasypiamy tę fajkę gruzem.
  • Geotekstylia układane są na gruzach (w celu zaoszczędzenia wolnej przestrzeni nie wypełnionej gruntem pomiędzy oddzielnymi cząstkami żwiru).
  • Wolny koniec rury (po jednej lub obu stronach ściany) jest wprowadzany do rowu drenażowego (lub studni) lub najbliższego kolektora wody.

Na ostatnim etapie wypełniamy wolną przestrzeń wokół ściany ziemią.

To ważne! Zaczynamy wypełniać glebę dopiero po tym, jak mur oporowy betonu uzyskał ostateczną wytrzymałość i jest w stanie wytrzymać znaczne obciążenia od strony zbocza, to znaczy nie wcześniej niż za miesiąc.

Następnie przystąp do dekorowania widocznej części skonstruowanej ściany oporowej. Do tych celów zwykle używane płytki, kamień naturalny lub sztuczny.

Betonowa ściana oporowa

Do urządzenia dekoracyjnych ścian oporowych z powodzeniem stosujemy bloki z lekkiego porowatego betonu. Wzmacniające ściany oporowe wykonane są z bloków betonowych z FBS (solidne bloczki fundamentowe) o szerokości co najmniej 400 mm (przy okazji wartość ta będzie równa grubości ściany). Są one wytwarzane w fabryce. Wysoka wytrzymałość i gęstość (2000 ÷ 2300 kg / m³) materiału powoduje ich powszechne zastosowanie w budowie masywnych murów oporowych.

Algorytm rozmieszczenia muru oporowego z bloków betonowych:

  • Wykonujemy oznaczenia, roboty ziemne i układanie poduszki z piasku i gruzu (wszystkie prace są podobne do budowy ściany żelbetowej).
  • Następnie przechodzimy do kładzenia bloków, które są utrzymywane razem z zaprawą cementowo-piaskową.
  • Rzędy bloków są układane "w pogoni za" (to znaczy, każdy kolejny wiersz jest ustawiony z przesunięciem bloku o połowę bloku w stosunku do poprzedniego).
  • Aby zwiększyć nośność i wytrzymałość ściany w poziomych zaprawach murarskich, umieszczamy elementy wzmacniające (siatki metalowe lub pręty zbrojeniowe).

Uwaga! Ciężar standardowej jednostki o wymiarach 800 x 400 x 580 mm wynosi 470 kg, dlatego do ułożenia ściany oporowej takich produktów trzeba będzie użyć sprzętu do podnoszenia.

Podsumowując

Wybór konstrukcji ściany oporowej zależy od jej przeznaczenia (dekoracyjnego lub wzmacniającego) i charakterystyki konkretnego obszaru: różnicy wysokości, właściwości gleby, poziomu wód gruntowych i tak dalej. Właściwie zaprojektowana i wyposażona ściana oporowa, będzie służyć bez naprawy przez kilkanaście lat.