Warstwa ochronna z betonu do zbrojenia

Ochronne elementy żelbetowe są warstwą betonu, której grubość jest równa odległości od krawędzi ramy wzmacniającej do powierzchni monolitu. Jego minimalna wartość jest określona w dokumentach prawnych i powinna zapewniać niezawodną ochronę metalu przed korozją w przypadku możliwego mechanicznego uszkodzenia krawędzi.

Nieprawidłowo ułożona siatka lub koszyk zbrojenia powoduje zmniejszenie grubości ochrony i aktywny wpływ korozji chemicznej i elektrochemicznej. W najtrudniejszych przypadkach obecność nagiego stalowego zbrojenia może pociągać za sobą naruszenie integralności konstrukcji żelbetowych i ich późniejsze zniszczenie.

Dokładna zgodność z technologią montażu elementów wzmacniających pozwala na:

  • w celu zapewnienia niezawodnego mocowania stalowych prętów w korpusie z betonu;
  • równomiernie rozprowadzać odebrane ładunki w całym projekcie monolitu;
  • chronić metal przed niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi.

Dlatego właściwa instalacja zbrojenia jest jedną z najważniejszych kwestii w procesie produkcji wyrobów betonowych i wylewania monolitów na plac budowy.

Wskaźniki skalowania

Standardowa grubość warstwy ochronnej betonu do zbrojenia podana jest w SNiP 52-01-2003. W tym dokumencie określa się go na podstawie następujących danych początkowych:

  • marka i obliczona średnica prętów;
  • rodzaj produktów z betonu zbrojonego;
  • obliczone obciążenia mechaniczne;
  • wymiary geometryczne elementów F / B;
  • spodziewane warunki operacyjne.

Mówi również, że powłoka musi spełniać optymalną standardową wartość. Cienki nie będzie w stanie zapewnić bezpieczeństwa, a zbyt gęsty spowoduje wzrost kosztów i utratę wymaganej wytrzymałości.

Wskaźniki regulacyjne

Normy i reguły budowy (SNiP) definiują następujące warunki instalacji warstwy ochronnej betonu do zbrojenia w fundamencie, która zapewni:

  • wspólna praca materiałów stalowych i betonowych o jednolitym rozkładzie obciążeń;
  • połączenia urządzeń elementów wzmacniających bez zmniejszania grubości powłoki;
  • możliwość kotwienia części;
  • niezawodna ochrona metalu przed wszelkiego rodzaju korozją;
  • odporność na wysoką temperaturę.

Grubość betonowej warstwy ochronnej jest wykonywana z uwzględnieniem rodzaju elementów, marki i średnicy zbrojenia, technicznej roli materiału wzmacniającego.

W każdej sytuacji grubość powłoki nie powinna być mniejsza niż 10 mm. W przypadkach, gdy duża część gruzu nie pozwala na odstępy 10-20 mm, dozwolone jest zwiększenie rozmiaru do wymaganej wielkości.

W przypadku systemów bez wstępnego sprężania, w tabeli podano minimalną warstwę pokrycia, w zależności od warunków pracy i środowiska:

  1. w suchych pomieszczeniach - 20 mm;
  2. we wnętrzu o wysokiej wilgotności - 25 mm;
  3. na wolnym powietrzu - 30 mm;
  4. w ziemi i na powierzchni - 40 mm.

W przypadku prefabrykowanych elementów betonowych produkowanych w fabryce wymiary te mogą zmniejszyć się o 5 mm. Jednak we wszystkich przypadkach grubość nie powinna być mniejsza niż średnica zbrojenia.

Wytyczne techniczne dotyczące projektowania konkretnych produktów są warunkami dodatkowymi:

  • w przypadku produktów z ciężkiego betonu M250 i wyżej grubość warstwy może być o 5 mm mniejsza niż średnica metalowego pręta;
  • to samo dotyczy wszystkich prefabrykowanych konstrukcji betonowych;
  • w przypadku wstępnie naprężonego zbrojenia maksymalna warstwa ochronna betonu nie przekracza 50 mm.

W tym przypadku skok prętów zbrojenia poprzecznego nie powinien przekraczać wysokości odcinka gotowego monolitu betonowego, a dla podłużnego - co najmniej 0,1 F, gdzie F jest powierzchnią elementu.

W zależności od rodzaju produktów budowlanych minimalna grubość betonu jest następująca:

  • płyty i ściany o grubości do 100 mm - 10 mm, cała reszta - 15 mm;
  • belki, nadproża i krawędzie płyt do 250 mm - 15 mm, dla grubszych - 20 mm;
  • kolumny i stojaki - 20 mm;
  • prefabrykaty betonowe do fundamentów - 30 mm;
  • monolit fundamentowy, w obecności preparatu betonowego, wynosi 35 mm, bez przygotowania, 70 mm.

Poprzeczne elementy dystrybucji wszystkich rodzajów produktów pokryte są zabezpieczeniem 10-15 mm. Warunki wytwarzania monolitów betonowych działających w środowiskach agresywnych są określone przez SP i SNiP II-A.5-73.

Kontrola minimalnej warstwy ochronnej betonu do zbrojenia odbywa się metodami nieniszczącymi przy użyciu specjalnego sprzętu magnetycznego.

Zastosowanie prefabrykowanych elementów mocujących

Aby zapewnić szybki i dokładny montaż okuć w szalunku, producenci materiałów budowlanych produkują niedrogie plastikowe uchwyty. Możesz zobaczyć kilka rodzajów takich produktów. Ale w rzeczywistości są tylko dwa z nich - pionowe słupy (podpory, "krzesła") i okrągłe ("gwiazdki"). Wszystkie pozostałe modele wywodzą się z tych dwóch typów.

Pionowe regały służą do instalowania siatki wzmacniającej lub struktury przestrzennej uniesionej nad pozycją podpierającą. Ich wysokość i rowek podporowy mogą się różnić w zależności od średnicy zbrojenia i wysokości konstrukcyjnej instalacji.

Okrągłe "gwiazdki" są opatrzone specjalnym zamkiem zatrzaskowym na górnych rzędach poziomych i pionowym. Obliczony promień zapobiega zbliżaniu się prętów do szalunku i zapewnia wymaganą grubość warstwy ochronnej. Dostępne w różnych średnicach zewnętrznych i wewnętrznych.

Zastosowanie plastikowych uchwytów do mocowania stalowych wzmocnień pozwala na:

  • zapewnić wysoką dokładność grubości warstwy ochronnej;
  • skrócenie czasu realizacji prac przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej jakości konstrukcji;
  • obniżenie kosztów produkcji elementów żelbetowych budynków i konstrukcji.

Czynnikiem decydującym o zastosowaniu jest prosta konstrukcja zamków i ich niski koszt.

Napraw w przypadku uszkodzenia

Podczas działania elementów z betonu zbrojonego na powierzchni mogą pojawić się pęknięcia, wióry i inne defekty, naruszając integralność warstwy ochronnej. Przyczyny takich formacji mogą służyć:

  • obciążenia na konstrukcjach przekraczających obliczoną wartość;
  • nieuzasadnione użycie specjalnego sprzętu budowlanego;
  • budowa dodatkowych podłóg bez zmiany projektu fundamentu;
  • presja falujących i mobilnych gleb.

Naruszenie zasad i technologii budowy prawie zawsze prowadzi do uszkodzeń. Przywrócenie integralności ochrony jest możliwe, ale będzie wymagało dodatkowych kosztów.

Pełny zakres napraw powinien obejmować:

  • wzmocnienie konstrukcji betonowej;
  • montaż dodatkowych elementów poprzecznych;
  • uszczelnić wszystkie istniejące pęknięcia;
  • odbudowa zniszczonych i rozpadających się obszarów.

Prace wykonywane są przy użyciu mieszanek betonowych i wysokiej jakości zaprawy cementowej. W przypadku zbrojenia montuje się szalunek, a do starej konstrukcji dodaje się zbrojony beton z przednie napędowymi kotwami stalowymi.

Odzyskiwanie nie powinno odbywać się więcej niż 2-3 razy. W takich przypadkach nie jest wymagana naprawa poszczególnych elementów, ale całkowita renowacja budynku.

Krótkie wnioski

Obecność warstwy betonu ochronnego w konstrukcjach żelbetowych jest ważnym momentem technologicznym, który zapewnia trwałość konstrukcji i jej integralność. Jest to szczególnie ważne podczas budowy fundamentów płyt i płyt. Zapewnienie niezbędnej ochrony nie jest trudne, ale pamiętaj, aby wytrzymać wymaganą grubość. Aby to zrobić, wystarczy przestrzegać wymogów prawnych i wziąć pod uwagę warunki pracy.

Wiki ZhBK

Materiały do ​​projektowania konstrukcji żelbetowych

Narzędzia użytkownika

Narzędzia serwisu

Pasek boczny

Biuro projektowe Fordewind:

Strony podobnych tematów:

Treść

Pokrywa betonowa

SP 63.13330.2012 Konstrukcje betonowe i żelbetowe. Główne postanowienia

(Zaktualizowane wydanie SNiP 52-01-2003)

10.3.1 Warstwa ochronna z betonu musi zapewniać:

10.3.2 Grubość warstwy ochronnej betonu należy przyjmować w oparciu o wymagania niniejszego rozdziału, biorąc pod uwagę rolę zbrojenia w konstrukcjach (roboczych lub konstrukcyjnych), rodzaj konstrukcji (kolumny, płyty, belki, elementy fundamentowe, ściany itp.), Średnicę i rodzaj zbrojenia.

Minimalna grubość warstwy zbrojenia roboczego betonu (łącznie ze zbrojeniem umieszczonym na wewnętrznych krawędziach pustych elementów pierścieniowych lub skrzynkowych) powinna być zgodna z tabelą 10.1.

W przypadku elementów prefabrykowanych minimalna grubość warstwy ochronnej zbrojenia roboczego betonu, wymieniona w tabeli 10.1, jest zmniejszona o 5 mm.

W przypadku zbrojenia konstrukcyjnego, minimalne wartości grubości warstwy ochronnej betonu są o 5 mm mniejsze w porównaniu do grubości wymaganych do obróbki zbrojenia.

We wszystkich przypadkach należy również wziąć grubość warstwy ochronnej betonu nie mniejszej niż średnica pręta zbrojeniowego i nie mniej niż 10 mm.

W jednowarstwowych konstrukcjach wykonanych z lekkiego i porowatego betonu klasy B7.5 i poniżej, warstwa ochronna powinna mieć grubość co najmniej 20 mm, a dla zewnętrznych paneli ściennych (bez warstwy teksturowanej) powinna wynosić co najmniej 25 mm. W jednowarstwowych strukturach z betonu komórkowego grubość warstwy ochronnej we wszystkich przypadkach wynosi co najmniej 25 mm.

Warunki działania konstrukcji budowlanych - Grubość warstwy ochronnej betonu, mm, nie mniej

10.3.3 Grubość warstwy ochronnej betonu na końcach sprężonych elementów wzdłuż długości strefy przenoszenia naprężeń (patrz 9.1.11) musi wynosić co najmniej 3d i co najmniej 40 mm dla zbrojenia pręta i co najmniej 20 mm dla lin wzmacniających.

Dopuszcza się zabieranie warstwy ochronnej z betonu na podporę na zbrojenie wstępne z kotwami i bez, takie same jak dla sekcji w przęsle dla elementów sprężonych ze skoncentrowanym przenoszeniem sił nośnych w obecności stalowej części nośnej i zbrojenia pośredniego (spawane poprzeczne kratki lub przykrywające podłużne wzmocnienia) ustalone zgodnie z instrukcjami podanymi w punkcie 10.3.20.

10.3.4 W elementach ze zbrojeniem wzdłużnym sprężającym, naciągniętym na betonie i umieszczonym w kanałach, odległość od powierzchni elementu do powierzchni kanału powinna wynosić co najmniej 40 mm, a co najmniej szerokość kanału (średnica), a do powierzchni bocznych co najmniej połowy wysokości ( średnica) kanału. W miejscu naprężenia wstępnego w rowkach lub poza sekcją elementu grubość warstwy ochronnej betonu formowanego przez następny torkret lub inaczej powinna wynosić co najmniej 20 mm.

STO 36554501-006-2006 Zasady zapewnienia ognioodporności i ochrony przeciwpożarowej konstrukcji żelbetowych

12.4. Przy standardowym ogniu trwającym 90 minut, odległość od osi zbrojenia do ogrzewanej powierzchni betonu powinna wynosić co najmniej 35 mm, przy 120 min - 45 mm, przy 150 min - 55 mm, przy 180 min - 60 mm.

Inżynier Projektu

Powróć do strony "Obliczenia KM i QOL".

Pokrywa betonowa

Według SP 63.13330.2012

10.3.1 Warstwa ochronna betonu musi zapewniać;

wspólna praca zbrojenia z betonem;

kotwienie zbrojenia w betonie i możliwość wykonywania połączeń elementów wzmacniających;

bezpieczeństwo zbrojenia przed wpływami środowiska (w tym w obecności agresywnych efektów);

10.3.2 Grubość warstwy ochronnej betonu należy przyjmować w oparciu o wymagania niniejszego rozdziału, biorąc pod uwagę rolę zbrojenia w konstrukcjach (roboczych lub konstrukcyjnych), rodzaj konstrukcji (kolumny, płyty, belki, elementy fundamentowe, ściany itp.), Średnicę i rodzaj zbrojenia.

Minimalna grubość warstwy zbrojenia roboczego betonu (łącznie ze zbrojeniem umieszczonym na wewnętrznych krawędziach pustych elementów pierścieniowych lub skrzynkowych) powinna być zgodna z tabelą 10.1.

W przypadku elementów prefabrykowanych minimalna grubość warstwy ochronnej zbrojenia roboczego betonu, wymieniona w tabeli 10.1, jest zmniejszona o 5 mm.

W przypadku zbrojenia konstrukcyjnego, minimalne wartości grubości warstwy ochronnej betonu są o 5 mm mniejsze w porównaniu do grubości wymaganych do obróbki zbrojenia.

We wszystkich przypadkach należy również wziąć grubość warstwy ochronnej betonu nie mniejszej niż średnica pręta zbrojeniowego i nie mniej niż 10 mm.

W jednowarstwowych konstrukcjach wykonanych z lekkiego i porowatego betonu klasy B7.5 i poniżej, warstwa ochronna powinna mieć grubość co najmniej 20 mm, a dla zewnętrznych paneli ściennych (bez warstwy teksturowanej) powinna wynosić co najmniej 25 mm. W jednowarstwowych strukturach z betonu komórkowego grubość warstwy ochronnej we wszystkich przypadkach wynosi co najmniej 25 mm.

Warstwa ochronna z betonu do zbrojenia

Każda słabo lub wysoko obciążona konstrukcja betonowa musi zostać wzmocniona. Jak dobrze wiadomo, beton doskonale postrzega obciążenie ściskania i, bez odpowiedniego wzmocnienia, praktycznie nie dostrzega obciążenia przy zginaniu i rozciąganiu. Jeśli mówimy w liczbach, wytrzymałość konstrukcji betonowej na zginanie i obciążenia rozciągające jest 15 razy mniejsza niż odporność na "ściskanie".

Jednocześnie, biorąc pod uwagę podatność wzmocnienia stalowego na korozję atmosferyczną i chemiczną, taśma wzmacniająca powinna mieć warstwę ochronną z betonu o określonej grubości. Jeżeli grubość warstwy ochronnej nie odpowiada minimalnej warstwie ochronnej betonu, regulowanej zgodnie z wymaganiami SP 63.13330.2012, zaktualizowanym przez SNiP 52-01-2003, nastąpi korozja zbrojenia na dużą skalę z późniejszym zniszczeniem betonu.

Techniczne znaczenie procesu niszczenia betonu zostanie pobrane poniżej. Zgodnie z prawami chemii i fizyki, rozmiar silnie skorodowanego pręta zbrojeniowego znacznie zwiększa średnicę.

Okazuje się, że oprócz tego, że wysoko korodowany pręt nie może już pełnić przypisanych mu funkcji, to, podobnie jak zamarznięta woda, najpierw kruszy materiał betonowy w pęknięcia, potem na kawałki i tak dalej, aż do całkowitego zniszczenia.

Główne funkcje warstwy ochronnej betonu do zbrojenia

Oprócz powyższej skutecznej ochrony zaworów przed korozją, warstwa betonu spełnia następujące funkcje:

  • Zapewnia skuteczną pracę taśmy wzmacniającej i betonu: ściskanie, rozciąganie i zginanie.
  • Zapewnia niezawodne kotwienie prętów zbrojeniowych i ich połączeń.
  • Zapewnia ochronę przed otwartym ogniem i znacznymi wahaniami temperatury.

Zależność grubości warstwy ochronnej betonu od zbrojenia

Grubość warstwy ochronnej betonu jest regulowana dokumentami regulacyjnymi, jest wyznaczana przez projektantów budynków i budowli i jest wskazana na rysunkach roboczych. Ogólnie minimalna warstwa ochronna betonu do zbrojenia zależy od następujących głównych czynników:

  • Typ armatury: pracujący, konstruktywny, podłużny, poprzeczny, napięty, nieakcentowany.
  • Rodzaj konstrukcji: fundament, płyta stropowa, belka, kolumna, podpora.
  • Wymiary przekroju poprzecznego elementu betonowego i średnica prętów zbrojeniowych.
  • Środowisko i warunki pracy: w zamkniętym, ogrzewanym lub nieogrzewanym pomieszczeniu, na ulicy, w wodzie, w agresywnym środowisku, w warunkach wysokiej wilgotności, pod ziemią lub nad ziemią.

Tak więc, jeśli mówimy o oficjalnej budowie obiektu zgodnie z projektem obowiązkowym w tym przypadku, grubość warstwy ochronnej betonu do zbrojenia można zobaczyć na rysunkach roboczych i wyraźnie przestrzegać określonych liczb i wymagań.

Jeśli konstrukcja jest budowana przez nieprofesjonalnego dewelopera bez projektu, można wylać konstrukcje, koncentrując się na następującym dokumencie - Tabela warstwy ochronnej betonu do zbrojenia SNIP 52-01-2003:

Jak zachować minimalną lub maksymalną warstwę ochronną betonu podczas wylewania betonu?

Istnieje kilka opcji, dzięki którym, wylewając betonową strukturę, można wyraźnie wytrzymać określoną grubość warstwy materiału:

  • Specjalne urządzenia utrwalające z ochronną warstwą betonu. Te produkty można kupić w sklepach materiałów budowlanych lub w sklepach zbrojarzy producentów. Koszt jednego zatrzasku, w zależności od przeznaczenia lub projektu, wynosi od 1,4 do 6 rubli za sztukę.
  • Szalunek, ustawiony na pożądany rozmiar za pomocą podłużnych prętów ramienia.
  • Wymiary krakersów betonowych (osadzonych) w zakresie 100 x 100 mm, grubość równa grubości minimalnej lub maksymalnej warstwy ochronnej betonu do zbrojenia. Ta opcja jest używana, gdy istnieje zadanie, aby chronić dolną warstwę zbrojonych prętów.

Sposoby przywracania warstwy ochronnej betonu

Istnieje kilka sposobów całkowitego lub częściowego odtworzenia uszkodzonej warstwy ochronnej z betonu do zbrojenia. Wybór jednej lub drugiej opcji zależy od kilku czynników: geometrii powierzchni (krzywoliniowej, pionowej lub poziomej), powierzchni uszkodzenia i warunków pracy.

W praktyce profesjonalnych budowniczych i konserwatorów stosuje się następujące metody przywracania warstwy ochronnej betonu:

  • Prace tynkarskie. Uszkodzona powierzchnia jest dokładnie oczyszczona z warstwy amorficznej i otynkowana warstwą zaprawy cementowo-piaskowej z dodatkami, które ją zwiększają: odporność na wodę, odporność na pękanie i mrozoodporność. Po wyschnięciu warstwa tynku jest malowana na betonie lub nie malowana.
  • Betonowanie W tym przypadku, po odpowiednim przygotowaniu (oczyszczeniu z rozwarstwienia i korozji zbrojenia), powierzchnię obrabia się roztworem polimeru lub ogólnego betonu konstrukcyjnego, którego wytrzymałość odpowiada wytrzymałości podłoża.
  • Wklejanie Uszkodzone obszary są wklejane specjalnymi materiałami polimerowymi. Przygotowanie powierzchni jest podobne do poprzednich opcji.
  • Torketing Warstwa ochronna to odrestaurowany beton lub zaprawa cementowa dostarczana pod ciśnieniem ze specjalnego pistoletu. Przygotowanie powierzchni jest podobne do poprzednich opcji.

Całkowicie zastępując warstwę ochronną, jej grubość może być nieznacznie zwiększona, ale we wszystkich przypadkach grubość warstwy musi wynosić co najmniej 30 mm dla zbrojenia roboczego i co najmniej 20 mm dla zacisków i zbrojenia konstrukcyjnego.

Jakiej konkretnej warstwy ochronnej potrzebujesz do zbrojenia?

Warstwa ochronna nad zbrojeniem w betonie jest warstwą betonu, mierzoną od zewnętrznej powierzchni zbrojenia do zewnętrznej powierzchni konstrukcji betonowej.

Co decyduje o grubości warstwy betonu?

Cel warstwy ochronnej:

  • Mocowanie zbrojenia w grubości konstrukcji;
  • Zapewnienie wspólnego obciążenia zbrojeniem i betonem;
  • Skuteczna ochrona zbrojenia przed ekspozycją zewnętrzną: korozję atmosferyczną, chemiczną lub inną, wysoką wilgotność, mróz i inne szkodliwe czynniki.

Ponadto, jeśli grubość warstwy jest niewystarczająca, materiał wzmacniający zacznie się zapadać, a jeśli grubość będzie powyżej ustalonej optymalnej szybkości, koszt budowy wzrośnie. Jednocześnie grubość warstwy wierzchniej dla różnych przypadków jest określona w dokumencie normatywnym SNiP 52-01-2003 i zależy od następujących głównych czynników:

  • Rodzaj zbrojenia;
  • Obciążenie mechaniczne i rodzaj obciążenia mechanicznego: podłużny, poprzeczny, strukturalny, stresujący i niesprężony;
  • Rodzaj konkretnych produktów;
  • Sekcja mocy elementów betonowych;
  • Warunki użytkowania.

Warstwa betonu ochronnego do zbrojenia odpowiadająca SNIP 52-01-2003

  • Wzdłużne zbrojenie bez naprężeń, w tym wzmocnione wzmocnione podpory, powinny mieć warstwę ochronną z materiału budowlanego o grubości nie mniejszej niż średnica pręta, drutu lub liny. Ponadto, jeżeli ścianka płyty ma grubość mniejszą niż 100 mm, minimalna warstwa materiału budowlanego powinna wynosić 10 mm; Przy grubości ściany płyty powyżej 100 mm i przy belkach o przekroju do 250 mm grubość warstwy wynosi 15 mm. Dla belek o przekroju powyżej 250 mm - optymalna grubość warstwy betonu wynosi 20 mm, dla fundamentów - nie mniej niż 10 mm;
  • Wzdłużnie zbrojone zbrojenie powinno mieć korpus z betonu ochronnego o co najmniej 2 lub 3 średnicach elementów wzmacniających, w zależności od jego umiejscowienia i rodzaju obciążenia. W tym samym czasie minimalna warstwa dla pręta wynosi 40 mm, dla liny - 20 mm;
  • W przypadku, gdy sprężone zbrojenie rozciąga się na betonie i znajduje się w kanałach, przyjmuje się, że warstwa materiału do bliskiego kanału wynosi "co najmniej 0,5 średnicy otworu" lub od 20 mm lub więcej. Gdy wiązka metalowych prętów o średnicy większej niż 32 mm, grubość korpusu warstwy wynosi "nie mniej niż 32";
  • Podłużne zbrojenie rozciągające w różnych produktach betonowych musi mieć korpus z betonu ochronnego: płaskie i żebrowane płyty, ściany i panele ścienne - 20 mm; belki, kratownice i kolumny - 25 mm; fundamenty i bloki fundamentowe - 30 mm, konstrukcje podziemne - 20 mm;
  • Ochrona końcowej części zbrojenia. Zalecana minimalna warstwa: 10 mm dla wyrobów betonowych o długości do 9 metrów; 15 mm dla wyrobów betonowych o długości do 12 metrów i 20 mm dla wyrobów betonowych dłuższych niż 12 metrów;
  • W przypadku kołnierzy i konstrukcji ramowych wzmocnionych prętami poprzecznymi o przekroju mniejszym niż 250 mm - powłoka ochronna z materiału nie mniejsza niż 10 mm, dla odcinków większych niż 250 mm - 15 mm;

Zalecana warstwa ochronna zbrojenia dla różnych warunków pracy

  • Podczas przeprowadzania betonowego przygotowania fundamentów - 40 mm;
  • Po zetknięciu betonu z ziemią - 75 mm;
  • Przy zetknięciu z gruntem pod równoległym negatywnym wpływem czynników atmosferycznych: dla zbrojenia o średnicy od 15 do 40 mm - warstwa betonu 52 mm, dla zbrojenia o średnicy od 10 do 18 mm - warstwa betonu co najmniej 25 mm;
  • Podczas pracy ze strukturami w warunkach stałej wysokiej wilgotności - ochrona powinna wynosić co najmniej 25 mm.

Dla odniesienia. Nieniszcząca Kontrola grubości "ochronnego" korpusu betonu odbywa się za pomocą specjalnych środków pomiarowych działających zgodnie z zasadą metody magnetycznej.

SP 52-101-2003 s.10, (7.51)

Wartości krzywizny we wzorach (7.28) i (7.29) wyznacza się z roztworu układu równań (6.36) - (6.40). Ponadto, dla elementów o normalnych pęknięciach w strefie rozciągniętej, naprężenie w zbrojeniu przekraczającym pęknięcia jest określone przez wzór

Tutaj esj,crc - względne odkształcenie naprężonego zbrojenia w przekroju z pęknięciem natychmiast po wytworzeniu normalnych pęknięć;

esj - średnie względne odkształcenie zbrojenia na rozciąganie przekraczającego pęknięcia na rozpatrywanym etapie obliczeń.

Przy wyznaczaniu krzywizny o krótkim czasie działania w obliczeniach należy wykorzystać schematy krótkotrwałego odkształcania ściskanego i rozciągniętego betonu oraz przy określaniu krzywizny obciążenia długotrwałego działania - wykresy długoterminowej deformacji betonu o charakterystyce projektowej dla stanów granicznych drugiej grupy.

Dla szczególnych przypadków obciążenia zewnętrznego (zginanie w dwóch płaszczyznach, zginanie w płaszczyźnie osi symetrii przekroju elementu itp.) Zakrzywienia zawarte we wzorach (7.28) i (7.29) są wyznaczane z rozwiązania układów równań określonych w 6.2.27 - 6.2.29.

8. WYMOGI STRUKTURALNE

8.1 Ogólne

8.1.1 Aby zapewnić nośność, przydatność do normalnej pracy i trwałość konstrukcji betonowych i żelbetowych, oprócz wymagań określonych obliczeniowo, należy spełnić następujące wymagania konstrukcyjne:

- przez geometryczne wymiary elementów konstrukcyjnych;

- na zbrojeniu (zawartość i umiejscowienie zbrojenia, grubość ochronnej warstwy betonu, kotwienie i połączenia zbrojenia);

- w celu ochrony konstrukcji przed niekorzystnym wpływem czynników środowiskowych.

8.2 Geometryczne wymiary struktur

8.2.1 Należy wyznaczyć minimalne wymiary geometryczne przekrojów konstrukcji w celu zapewnienia:

- możliwość właściwego umiejscowienia zbrojenia (odległość między prętami, warstwa ochronna betonu itp.), jego zakotwiczenie i praca z betonem;

- wystarczająca sztywność konstrukcji;

- niezbędna ognioodporność, wodoodporność konstrukcji, izolacja cieplna i akustyczna, odporność na korozję, ochrona przed promieniowaniem itp.;

- możliwość wysokiej jakości produkcji w betonowaniu konstrukcji,

8.2.2 Wymiary odcinków mimośrodowo ściskanych elementów w celu zapewnienia ich sztywności zaleca się przyjmować tak, aby ich elastyczność w dowolnym kierunku nie przekraczała:

200 - dla elementów żelbetowych;

120 - dla kolumn, które są elementami budynków;

90 - dla elementów betonowych.

8.2.3 Przy budowie budynków i budowli powinny być cięte za pomocą trwałych i tymczasowych szewów termokurczliwych, których odległości są określane w zależności od warunków klimatycznych, cech konstrukcyjnych konstrukcji, kolejności pracy itp.

W przypadku nierównomiernego osiadania fundamentów należy zapewnić oddzielenie konstrukcji od pokładów osadowych.

Pokrywa betonowa

8.3.1 Zbrojenie znajdujące się wewnątrz sekcji konstrukcji musi mieć warstwę ochronną z betonu (odległość od powierzchni zbrojenia do odpowiedniej powierzchni konstrukcji) w celu zapewnienia:

- wspólna praca zbrojenia z betonem;

- kotwienie zbrojenia w betonie i możliwość wykonywania połączeń elementów wzmacniających;

- bezpieczeństwo zbrojenia przed wpływami środowiska (w tym w obecności agresywnych efektów);

- odporność ogniowa i ochrona przeciwpożarowa.

8.3.2 Grubość warstwy ochronnej betonu określa się na podstawie wymagań 8.3.1, biorąc pod uwagę rodzaj konstrukcji, rolę zbrojenia w konstrukcjach (obróbka wzdłużna, poprzeczna, rozmieszczenie, zbrojenie konstrukcyjne), warunki środowiskowe i średnicę zbrojenia.

Minimalną grubość warstwy zbrojenia roboczego betonu należy wykonać zgodnie z tabelą 8.1.

Warunki pracy dla budowli

Grubość warstwy ochronnej betonu, mm, nie mniej

1. W pomieszczeniach o normalnej i niskiej wilgotności

2. W zamkniętych pomieszczeniach o wysokiej wilgotności (w przypadku braku dodatkowych środków ochronnych)

3. Na świeżym powietrzu (w przypadku braku dodatkowych środków ochronnych)

4. W ziemi (w przypadku braku dodatkowych środków ochronnych), w fundamentach w obecności preparatu betonowego

W przypadku elementów prefabrykowanych minimalne wartości grubości warstwy ochronnej zbrojenia roboczego betonu, wymienione w tabeli 8.1, zmniejsza się o 5 mm.

W przypadku zbrojenia konstrukcyjnego, minimalne wartości grubości warstwy ochronnej betonu są o 5 mm mniejsze w porównaniu do grubości wymaganych do obróbki zbrojenia.

We wszystkich przypadkach grubość warstwy ochronnej betonu powinna być również nie mniejsza niż średnica pręta zbrojeniowego.

Minimalne odległości między prętami zbrojeniowymi

8.3.3 Należy zachować minimalne odstępy między prętami zbrojeniowymi, aby zapewnić wspólne działanie zbrojenia z betonem i wysokiej jakości konstrukcję konstrukcji związaną z układaniem i zagęszczaniem mieszanki betonowej, ale nie mniejszą niż największa średnica pręta, a nie mniej:

25 mm - z poziomym lub nachylonym położeniem prętów podczas betonowania dla dolnego zbrojenia położonego w jednym lub dwóch rzędach;

30 mm - taki sam dla górnego zbrojenia;

50 mm - to samo, z położeniem dolnego zbrojenia w więcej niż dwóch rzędach (z wyjątkiem prętów z dwóch dolnych rzędów), a także z pionowym położeniem prętów podczas betonowania.

W ograniczonych warunkach można układać pręty w grupy - wiązki (bez przerwy między nimi). W tym przypadku wyraźne odległości między wiązkami muszą być również nie mniejsze niż zmniejszona średnica pręta, równoważna w przekroju poprzecznym belki wzmacniającej, uważana za:

gdzie dsi - średnica jednego pręta w pakiecie;

n to liczba prętów w pakiecie.

8.3.4 W elementach z betonu zbrojonego powierzchnia przekroju poprzecznego wzdłużnego zbrojenia, jak również ściśnięta, jeśli jest wymagana przez obliczenia, w procentach przekroju poprzecznego betonu równego iloczynowi prostokątnego przekroju poprzecznego lub szerokości przekroju poprzecznego w kształcie litery T przez wysokość sekcji roboczej, nie powinna być mniejsza niż :

0,1% - w zginaniu, ekscentrycznie rozciągniętych elementach i ekscentrycznie ściśniętych elementach z elastycznością (dla prostokątnych przekrojów);

0,25% - w ekscentrycznie ściśniętych elementach z elastycznością (dla prostokątnych przekrojów);

dla pośrednich wartości elastyczności elementów, wartość ms określane przez interpolację.

W elementach ze zbrojeniem podłużnym umieszczonym równomiernie wzdłuż konturu przekroju, a także w centralnie rozciąganych elementach, minimalny przekrój poprzeczny całego podłużnego zbrojenia powinien być dwukrotnie większy niż powyższe wartości i odnosić się do całkowitej powierzchni przekroju betonu.

8.3.5 W konstrukcjach betonowych należy zapewnić zbrojenie betonowe:

- w miejscach nagłych zmian wymiarów przekroju elementów;

- w betonowych ścianach pod i nad otworami;

- w ekscentrycznie ściśniętych elementach, obliczonych na podstawie wytrzymałości, bez uwzględnienia pracy betonu rozciągliwego, na powierzchniach czołowych, gdzie występują naprężenia rozciągające; podczas gdy współczynnik zbrojenia ms przyjąć co najmniej 0,025%.

8.3.6 W konstrukcjach liniowych i płytach z betonu zbrojonego największe odległości między osiami wzdłużnych prętów zbrojeniowych, zapewniające efektywne wykorzystanie betonu w pracy, równomierny rozkład naprężeń i odkształceń, a także ograniczenie szerokości szczeliny między prętami zbrojeniowymi, nie powinny przekraczać:

w belkach i płytach z betonu zbrojonego:

200 mm - o wysokości przekroju h 150 mm;

1,5h i 400 mm - o wysokości przekroju h> 150 mm;

w kolumnach żelbetowych:

400 mm - w kierunku prostopadłym do płaszczyzny zakrętu;

500 mm - w kierunku płaszczyzny zgięcia.

W ścianach żelbetowych odległości między prętami zbrojenia pionowego wynoszą nie więcej niż 2t i 400 mm (t jest grubością ściany), a pozioma - nie więcej niż 400 mm.

8.3.7 W belkach i krawędziach o szerokości większej niż 150 mm liczba podłużnych prętów naciągowych pracujących w przekroju musi wynosić co najmniej dwa. Przy szerokości elementu wynoszącej 150 mm i mniejszej można włożyć w przekrój poprzeczny jeden pręt podłużny.

8.3.8 W belkach pręty podłużnego zbrojenia roboczego o polu przekroju co najmniej 1 / powinny być doprowadzone do podpory2 przekrój prętów w przęśle i co najmniej dwa pręty.

W płytach pręty podłużnego zbrojenia roboczego należy doprowadzić do podpory 1 m szerokości płyty o polu przekroju co najmniej 1 /3 powierzchnia przekroju poprzecznego prętów o szerokości 1 m płyty w przęśle.

8.3.9 Wzmocnienie poprzeczne powinno być instalowane na podstawie percepcji wysiłku, jak również w celu ograniczenia rozwoju pęknięć, utrzymywania podłużnych prętów w pozycji projektowej i unieruchamiania ich z poprzecznego wyboczenia w dowolnym kierunku.

Wzmocnienie poprzeczne instaluje się na wszystkich powierzchniach elementów żelbetowych, w pobliżu których umieszcza się zbrojenie podłużne.

8.3.10 Średnica wzmocnienia poprzecznego (zacisków) w dzianych ramach mimośrodowo ściętych elementów przyjmuje co najmniej 0,25 największej średnicy podłużnego zbrojenia i co najmniej 6 mm.

Średnica wzmocnienia poprzecznego w dzianych ramach zginanych elementów wynosi co najmniej 6 mm.

W spawanych ramach średnica poprzecznego zbrojenia nie jest mniejsza niż średnica ustalona ze stanu spawania o największej średnicy wzdłużnego zbrojenia.

8.3.11 W elementach z betonu zbrojonego, w których siła ścinająca według obliczeń nie może być postrzegana tylko przez beton, należy przewidzieć instalację wzmocnienia poprzecznego w odstępach nie większych niż 0,5 h0 i nie więcej niż 300 mm.

W płytach pełnych, jak również w często prążkowanych płytach o wysokości mniejszej niż 300 mm oraz w belkach (żebrach) o wysokości mniejszej niż 150 mm, w przekroju elementu, w którym siła poprzeczna jest postrzegana przez beton tylko za pomocą obliczeń, wzmocnienie poprzeczne może nie zostać zainstalowane.

W belkach i żebrach o wysokości 150 mm i więcej, a także w często żebrowanych płytach o wysokości 300 mm i więcej, w odcinkach elementu, w których siła ścinająca jest obliczana tylko przez beton, należy zastosować instalację zbrojenia na ścinanie z krokiem nie większym niż 0,75 h0 i nie więcej niż 500 mm.

8.3.12 W mimośrodowo ściskanych elementach liniowych, jak również w giętych elementach, jeżeli stosuje się skompresowane zbrojenie wzdłużne wymagane do obliczeń, w celu uniknięcia wyboczenia zbrojenia podłużnego, należy zastosować wzmocnienie poprzeczne z krokiem nie większym niż 15d i nie większym niż 500 mm (d jest średnicą ściśniętego podłużnego zbrojenia).

Jeżeli powierzchnia przekroju ściśniętego wzdłużnego zbrojenia zamontowanego na jednej z powierzchni elementu wynosi więcej niż 1,5%, zbrojenie poprzeczne należy montować w odstępach nie większych niż 10d i nie większych niż 300 mm.

8.3.13 Konstrukcja zacisków (prętów poprzecznych) w mimośrodowo ściskanych elementach liniowych musi być taka, aby podłużne pręty (co najmniej jedno) znajdowały się w punktach zagięć, a te zagięcia są w odległości nie większej niż 400 mm na szerokości powierzchni. Przy szerokości czołowej nie większej niż 400 mm i liczbie podłużnych prętów o tej powierzchni nie większej niż cztery, możliwe jest pokrycie wszystkich podłużnych prętów jednym kołnierzem.

8.3.14 W elementach, w których działają momenty, zbrojenie ścinania (zaciski) powinno tworzyć zamkniętą pętlę.

8.3.15 Wzmocnienie poprzeczne w płytach w strefie wykrawania w kierunku prostopadłym do boków konturu konstrukcyjnego ustawia się w przyrostach nie większych niż 1 /3 h0 i nie więcej niż 300 mm. Pręty najbliżej konturu przestrzeni ładunkowej, nie mają bliższego niż h0/ 3 i nie dalej niż h0/ 2 z tego konturu. Szerokość strefy zbrojenia poprzecznego (od konturu przestrzeni ładunkowej) musi wynosić co najmniej 1 /5 h0.

Odległości między prętami zbrojenia poprzecznego w kierunku równoległym do boków konturu konstrukcji nie zajmują więcej niż 1 /4 długość odpowiedniej strony obliczonego konturu.

8.3.16 Obliczone zbrojenie poprzeczne w postaci pośrednich siatek wzmacniających z lokalną kompresją (zapadnięciem) znajduje się w obliczonym obszarze Ab,maks (6.2.43). Gdy przestrzeń ładunkowa znajduje się na krawędzi pośredniego elementu siatki wzmacniającej, ma ona obszar o wymiarach w każdym kierunku nie mniejszej niż suma dwóch wzajemnie prostopadłych boków przestrzeni ładunkowej (rysunek 6.11).

Na głębokości siatki mają:

- gdy grubość elementu jest większa niż dwukrotność większego rozmiaru przestrzeni ładunkowej - w granicach podwójnego rozmiaru przestrzeni ładunkowej;

- gdy grubość elementu jest mniejsza niż dwukrotność większego obszaru ładunkowego - w granicach grubości elementu.

8.3.17 Wzmocnienie poprzeczne przewidziane dla percepcji sił poprzecznych i momentów obrotowych, a także uwzględniane przy obliczaniu popychania, powinno mieć niezawodne zakotwiczenie na końcach przez spawanie lub zakrywanie zbrojenia podłużnego, zapewniające jednakową wytrzymałość połączeń i wzmocnienie poprzeczne.

8.3.18 Kotwiczenie prętów zbrojeniowych wykonuje się jedną z następujących metod lub ich kombinacji:

- w postaci prostego końca pręta (bezpośredniego kotwienia);

- z zagięciem na końcu pręta w postaci haka, kończyny (zakładki) lub pętli;

- przy spawaniu lub montażu prętów poprzecznych;

- za pomocą specjalnych urządzeń kotwiących na końcu pręta.

8.3.19 Bezpośrednie kotwienie i kotwienie stopami może być stosowane tylko do wzmocnienia profilu okresowego. W przypadku rozciągniętych gładkich prętów, haków, pętli, zgrzewanych poprzecznych prętów lub specjalnych urządzeń kotwiących należy zapewnić.

Stopy, zaczepy i pętle nie są zalecane do zakotwiczenia zbrojonego zbrojenia, z wyjątkiem gładkiego zbrojenia, które można poddać naprężeniu pod pewnymi możliwymi kombinacjami obciążenia.

8.3.20 Przy obliczaniu długości kotwienia zwory należy wziąć pod uwagę metodę kotwienia, klasę zwory i jej profil, średnicę zwory, wytrzymałość betonu i stan naprężeń w strefie kotwienia, konstrukcję elementu w strefie kotwienia (obecność zbrojenia poprzecznego, położenie prętów w przekroju elementu itp..).

8.3.21 Podstawowa (główna) długość kotwienia niezbędna do przeniesienia siły w zbrojeniu z pełną wartością obliczeniową rezystancji Rs na betonie, określona wzorem

gdzie as i us - odpowiednio, pole przekroju zakotwiczonego pręta zbrojeniowego i obwodu jego przekroju, określone przez nominalną średnicę pręta;

Rwięź - wytrzymałość konstrukcyjną przyczepności zbrojenia do betonu, równomiernie rozłożoną wzdłuż długości kotwienia i określoną wzorem

tutaj rbt - zaprojektować betonową odporność na rozciąganie osiowe;

h1 - współczynnik uwzględniający wpływ wyglądu powierzchni zbrojenia, przyjęty jako:

1,5 - dla gładkiego wzmocnienia;

2 - dla formowanego na zimno zbrojenia o profilu okresowym;

2.5 - dla zbrojonego na gorąco i poddanego obróbce termomechanicznej zbrojenia o profilu okresowym;

h2 - współczynnik uwzględniający wpływ średnicy średnicy zbrojenia, przyjęty jako równy:

1,0 - gdy średnica zaworu ds 32 GBP;

0,9 - ze średnicami zbrojenia 36 i 40 mm.

8.3.22 Wymaganą obliczoną długość kotwienia zbrojenia, biorąc pod uwagę rozwiązanie konstrukcyjne elementu w strefie kotwienia, określa wzór

gdzie l0,an - podstawowa długość kotwienia, określona wzorem (8.1);

As,cal, As,ef - powierzchnia przekroju zbrojenia, odpowiednio, wymagana przez obliczenia i faktycznie ustalona;

a - współczynnik uwzględniający wpływ na długość kotwienia stanu naprężonego betonu i zbrojenia oraz rozwiązanie konstrukcyjne elementu w strefie zakotwienia.

Podczas zakotwiczania prętów o profilu okresowym z prostymi końcami (bezpośrednie kotwienie) lub gładkim zbrojeniem za pomocą haków lub pętli bez dodatkowych urządzeń kotwiących dla rozciągniętych prętów należy przyjąć a = 1,0, a dla skompresowanego - a = 0,75.

Dopuszczalne jest zmniejszenie długości kotwienia w zależności od liczby i średnicy zbrojenia poprzecznego, rodzaju urządzeń kotwiących (spawanie zbrojenia poprzecznego, zginanie końców prętów o profilu okresowym) i stopnia bocznego ściskania betonu w strefie kotwienia (na przykład z reakcji nośnej), ale nie więcej niż 30%.

W każdym przypadku faktyczna długość kotwienia jest nie mniejsza niż 0,3 l.0,an, i nie mniej niż 15 dnis i 200 mm.

8.3.23 Siła postrzegana przez zakotwiczone zbroje Ns, określony przez formułę

gdzie lan - długość kotwienia, określona zgodnie z 8.3.22, przyjmując stosunek;

ls - odległość od końca zakotwiczonego pręta do rozważanego przekroju poprzecznego elementu.

8.3.24 Na ekstremalnych swobodnych podporach elementów, długość wystrzeliwania rozciągniętych prętów poza wewnętrzną krawędź wolnej podpory, gdy warunek Q £ Qb1 (6.2.32-6.2.35) musi wynosić co najmniej 5 ds. Jeżeli określony warunek nie jest spełniony, długość rozruchu zaworu poza powierzchnię nośną określa się zgodnie z 8.3.22.

8.3.25 Podczas układania specjalnych kotew w postaci płyt, podkładek, nakrętek, kątowników, głowic itp. Na końcach prętów. powierzchnia styku kotwy z betonem musi spełniać warunek wytrzymałości betonu po zawaleniu. Ponadto, projekt spawanych elementów kotwicznych powinien uwzględniać charakterystykę spawalności metalu, a także metody i warunki spawania.

8.3.26 Do podłączenia zaworów dopuszcza się jeden z następujących rodzajów połączeń:

a) złącza zakładkowe bez spawania:

- z prostymi końcami prętów o profilu okresowym;

- z prostymi końcami prętów z spawaniem lub instalacją poprzecznych prętów na długości zakładki;

- z zagięciami na końcach (haki, nogi, pętle); jednak w przypadku gładkich prętów stosuje się tylko haczyki i pętle;

b) spawane i mechaniczne styki czołowe:

- ze złączami spawanymi;

- przy użyciu specjalnych urządzeń mechanicznych (połączenia ze sprzęgłami ściskającymi, złącza gwintowane itp.).

8.3.27 Łączniki doczołowe z zakładką (bez spawania) stosuje się przy łączeniu prętów o średnicy zbrojenia roboczego nieprzekraczającej 40 mm.

Instrukcje dotyczące zakładki stosują się do instrukcji 8.3.19.

Połączenia wzmocnionego lub ściśniętego zbrojenia powinny mieć długość bypassu (zakładkę) nie mniejszą niż wartość długości ll określony przez formułę

gdzie l0,an - podstawowa długość kotwienia, określona wzorem (8.1);

a - współczynnik uwzględniający wpływ stanu zbrojenia, rozwiązanie konstrukcyjne elementu w strefie łączenia prętów, liczbę zbrojenia zespolonego w jednym przekroju w stosunku do całkowitej liczby zbrojenia na tym odcinku, odległość między łączonymi prętami.

Przy łączeniu zbrojenia profilu okresowego prostymi końcami, a także gładkimi prętami z hakami lub pętlami bez dodatkowych urządzeń kotwiących przyjmuje się, że współczynnik a dla rozciągniętego zbrojenia wynosi 1,2, a dla zbrojonego zbrojenia - 0,9. Muszą zostać spełnione następujące warunki:

- względna ilość profilu okresowego połączonego w jednej sekcji konstrukcyjnej roboczego wytrzymałego na rozciąganie elementu powinna wynosić nie więcej niż 50%, gładkie zbrojenie (z haczykami lub pętlami) - nie więcej niż 25%;

- siła odczuwalna przez całe zbrojenie poprzeczne dostarczone w obrębie złącza musi wynosić co najmniej połowę siły odbieranej przez rozciągnięte zbrojenie robocze połączone w jedną część konstrukcyjną elementu;

- odległość między połączonymi prętami roboczymi zbrojenia nie powinna przekraczać 4 ds;

- odległość między sąsiednimi przegrodami (na całej szerokości elementu żelbetowego) musi wynosić co najmniej 2 ds i co najmniej 30 mm.

Jako jeden obliczony odcinek elementu rozpatrywanego w celu określenia względnej ilości połączonego zbrojenia w jednym odcinku, weź odcinek elementu wzdłuż połączonego zbrojenia o długości 1,3 ll. Uważa się, że złącza wzmacniające znajdują się w jednej sekcji konstrukcyjnej, jeśli ich środkowe części znajdują się w obrębie długości tego odcinka.

Dopuszcza się zwiększenie względnej ilości działającego zbrojenia na rozciąganie, połączonego w jednej wyliczonej sekcji elementu roboczego naprężonego zbrojenia, przyjmując wartość współczynnika a do 2,0. Gdy względna ilość zbrojenia profilu okresowego większa niż 50% i gładkie zbrojenie o więcej niż 25% połączone w jednym przekroju konstrukcyjnym, wartość współczynnika a określa się za pomocą interpolacji liniowej.

Jeżeli na końcach prętów łączących znajdują się dodatkowe urządzenia kotwiące (spawanie zbrojenia poprzecznego, zginanie końców prętów łączących o profilu okresowym itp.), Długość obejścia prętów łączących może zostać zmniejszona, ale nie więcej niż o 30%.

W każdym przypadku faktyczna długość obejścia musi wynosić co najmniej 0,40,an, nie mniej niż 20 ds i nie mniej niż 250 mm.

8.3.28 Przy łączeniu kształtek za pomocą spawania dokonuje się wyboru rodzajów połączeń spawanych i metod spawania, biorąc pod uwagę warunki pracy konstrukcji, spawalność stali oraz wymagania dotyczące technologii wytwarzania zgodnie z obowiązującymi przepisami (GOST 14098).

8.3.29 W przypadku stosowania urządzeń mechanicznych w postaci złączek (złączki na gwintach, złączy karbowanych itp.) Do połączeń zbrojenia, nośność połączenia sprzęgającego musi być taka sama, jak nośności prętów łączących (odpowiednio pod napięciem lub ściskaniem). Końce połączonych prętów należy nawinąć na wymaganą długość w złączce, określoną przez obliczenia lub doświadczenie.

W przypadku użycia złączek na gwintach należy zapewnić wymagane dokręcenie złączek, aby wyeliminować luz w gwintach.

8.3.30 W przypadku stosowania wygiętych zbrojeń (zginanie, zginanie końców prętów) minimalna średnica zginania pojedynczego pręta musi być taka, aby uniknąć zerwania lub pęknięcia betonu wewnątrz zagięcia pręta zbrojeniowego i jego zniszczenia w miejscu zgięcia.

Minimalna średnica trzpienia dna do zbrojenia należy przyjąć w zależności od średnicy pręta ds nie mniej:

Warstwa ochronna z betonu do zbrojenia

Konstrukcje żelbetowe składają się z dwóch elementów:

  1. Beton jest sztucznym kamieniem, który dobrze działa na ściskanie, nie boi się wody, ale jest całkowicie niestabilny przy naprężeniu zginającym;
  2. Zbrojenie stalowe stanowi element konstrukcyjny ramy konstrukcji betonowych. Metal pracuje na zginaniu, dlatego tworzy rezerwę napięcia dla elementów betonowych, aby nie zapadały się pod działaniem pionowo skierowanych obciążeń.

Bez względu na to, ile elementów metalowych znajduje się w kamieniu, muszą one być niezawodnie chronione przed szkodliwą wilgocią. W pustych płytach, po schodach, w monolitycznych lub prefabrykowanych fundamentach - wszędzie, gdzie potrzebna jest warstwa ochronna betonu do wzmocnienia. Jest określana w sposób konstruktywny.

Dokumentacja regulacyjna

Rozmiar warstwy ochronnej określa się zgodnie z:

  • SP 63.13330.2012 Konstrukcje betonowe i żelbetowe. Główne przepisy ";
  • SNiP 2.03.01-84 * "Konstrukcje betonowe i żelbetowe";
  • SNiP 52.01.2003 "Konstrukcje betonowe i żelbetowe. Główne przepisy.

W przypadku płyty podłogowej i bloku fundamentowego, minimalny / maksymalny rozmiar zabezpieczenia zbrojenia określa się w różny sposób, w zależności od warunków pracy elementu i gatunku użytego betonu, a także umiejscowienia metalowych prętów. Wszystkie te niuanse znajdują odzwierciedlenie w dokumentacji regulacyjnej.

Grubość warstwy ochronnej betonu

Inżynierowie i projektanci biorą grubość warstwy ochronnej zbrojenia, w oparciu o normy SNiP 2.03.01-84 *, używając formuł, a także biorąc pod uwagę szereg czynników.

W zależności od warunków roboczych minimalna grubość warstwy betonu do zbrojenia określana jest w różny sposób.

Zamknięte obszary o normalnej i niskiej wilgotności

W pomieszczeniach o wysokiej wilgotności, jeśli nie są stosowane dodatkowe środki ochrony

Na zewnątrz bez dodatkowej ochrony

W ziemi (elementy fundamentowe (ściany, poduszki), bez dodatkowej ochrony

Czynniki te decydują o wyborze grubości stalowej ochrony ramy.

Ponieważ nie jest możliwe zamontowanie warstwy betonu zgodnie z tabelą ze względu na różne okoliczności (wymiary elementów, średnicę prętów, dodatkową hydroizolację) dla każdej konstrukcji, eksperci sporządzili raport podsumowujący:

Płyty, ścianki działowe, ściany o szerokości

Belki, usztywnienia z wysokością

Kolumny (dla pionowych i poziomych prętów)

Fundamenty monolityczne i konstrukcje podziemne

Z betonowym przygotowaniem

Bez konkretnego przygotowania

Krzyż, dystrybucja i elementy konstrukcyjne

Wysokość przekroju konstrukcji jest mniejsza niż 250 mm

Długość produktu jest również brana pod uwagę przy określaniu warstw chroniących końce prętów:

  • do 9 metrów - 10 mm;
  • do 12 m - 15 mm;
  • więcej niż 12 m - 20 mm.

Efekt marki betonu

W przypadku lekkiego betonu warstwa ochronna zbrojenia będzie większa niż dla ciężkich o podobnych wymiarach podobnych struktur. Faktem jest, że kamienie lekkie z reguły mają zwiększoną porowatość, która jest penetrowana przez wodę. Jest bardzo źle, jeśli betony stosowane do tworzenia struktur i elementów mają porowatość otwartą, to znaczy, że wilgoć przenika z jednego porów do drugiego.

Tak więc, dla produktów z ciężkiego betonu M300-M400, minimalna warstwa w normalnych warunkach będzie wynosić 10 mm, dla zainwestowanego B7.5 - 20 mm, a dla betonu komórkowego - wszystkie 25 mm.

Kilka podstawowych zasad

Przyjmowanie grubości warstwy ochronnej betonu do zbrojenia jest procesem twórczym, ale wymaga przestrzegania dokładnych obliczeń i starannego rozważenia, ponieważ zależy od niego żywotność konstrukcji, a tym samym niezawodności budynków i konstrukcji. Kilka podstawowych zasad:

  • Dane z tabeli odnoszą się do wytwarzania elementów konstrukcji prefabrykowanych (o ile nie zaznaczono inaczej). W przypadku monolitycznej konstrukcji wartości należy zwiększyć o 5 mm;
  • warstwa ochronna nie może być mniejsza niż 1-2 średnice zbrojenia, ale nie mniejsza niż 10 mm;
  • podczas stosowania zbrojenia konstrukcyjnego warstwa ochronna z tabel może zostać zmniejszona o 5 mm.

Jak wykonać warstwę betonu, aby zabezpieczyć zbrojenie

Wartość minimalnej warstwy ochronnej betonu jest bezwzględnie konieczna do produkcji. Nie będzie uważany za błąd, jeśli zostanie zwiększony. Jest to najbardziej możliwe w prywatnej konstrukcji. Produkty fabryczne wykonane są zgodnie z normami państwowymi i innymi dokumentami prawnymi, dlatego mają dokładne wymiary geometryczne i parametry produkcyjne.

Jak zachować grubość warstwy ochronnej podczas wzmacniania:

  1. Knit ramy ściśle dla wskaźników projektowych.
  2. Szalunek jest dopasowywany do całkowitej szerokości, wysokości i długości elementu / konstrukcji. Do zamocowania w niej klatki wzmacniającej używane są różne urządzenia, ale można to zrobić przy pomocy domowego układania kamieni, bandażując zbrojenie i ściany formy drutem.
  3. Zalej beton. Grubość warstwy można kontrolować za pomocą linijki, podczas gdy roztwór jest wciąż świeży i niezabezpieczony.

Jeżeli prace montażowe zostały wykonane przez zespół konstrukcyjny lub elementy konstrukcji prefabrykowanych zostały wyprodukowane w fabryce, odległość od powierzchni do zbrojenia w nich może być kontrolowana magnetycznie za pomocą specjalnych urządzeń pomiarowych.

Prezentujemy ciekawe wideo, w którym mistrz pokaże domową wymianę zacisków na ramę i opowie o potrzebie stworzenia warstwy ochronnej dla zaworu:

A oto, jak beton gnije, jeśli warstwa ochronna była niewystarczająca lub kamień służył przez długi czas: